Diferenzas entre revisións de «Heavy metal»

Repairing 6 and tagging 18 external links using Checklinks
(Arranxos.)
(Repairing 6 and tagging 18 external links using Checklinks)
| style = float:right
}}]]
A base da batería no heavy metal conséguese creando un ritmo constante e ruidoso, no que os medios teñen alcumado "unha serie perfecta de velocidade, poder e precisión".<ref>{{Cita novas|apelidos=Dawson|nome=Michael|url=http://www.moderndrummer.com/updatefullsite/2006/08/chris-adler/200001503|título=Chris Adler: More than Meets the Eye|revista=Modern Drummer Online|data-acceso=13 de novembro de 2007}}</ref> Polo xeral considérase que a batería no heavy metal require unha cantidade considerable de resistencia, sendo factores chave a velocidade, coordinación e destreza na execución.<ref name=Berry>{{Cita libro|apelidos1=Berry|nome1=Mick|nome2=Jason|apelidos2=Gianni|ano=2003|título=The Drummer's Bible: How to Play Every Drum Style from Afro-Cuban to Zydeco|editorial=See Sharp Press|ISBN=1-884365-32-9|páxina=85}}</ref> Unha técnica característica do heavy metal no tocante á batería e "afogar o prato", que consiste en golpear un [[Prato (instrumento musical)|prato]] para inmediatamente despois agarralo coa man, o que produce un son característico.<ref>{{cita web|url=http://floodwatchmusic.com/blog2/2007/04/02/list-ten-favorite-stylistic-traits-unique-to-metal/|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20090105170936/http://floodwatchmusic.com/blog2/2007/04/02/list-ten-favorite-stylistic-traits-unique-to-metal/|data-arquivo=5 de xaneiro de 2009|data=2 de abril de 2007|páxina-web=Floodwatchmusic|título=List: Ten Favorite Stylistic Traits Unique to Metal|urlmorta=si}}</ref> A configuración da batería é polo xeral máis grande e con máis elementos que nas empregadas noutros xéneros musicais,<ref name=W24/> e moitos dos subxéneros como o [[black metal]] ou o [[death metal]] empregan amplamente ritmos con dobre [[bombo]] e ''[[blast beat]]s''.<ref>{{cita libro |apelidos=Cope |nome=Andrew L. |data= 2010|título=Black Sabbath and the Rise of Heavy Metal Music|editorial=Ashgate Publishing Ltd. |páxina=130 |isbn=9780754668817}}</ref>
 
Nas actuacións ao vivo adoita ser habitual o alto [[Volume (son)|volume]] de son e considérase unha parte importante destas.<ref name=W23/> O psicólogo Jeffrey Arnett referiuse aos concertos de heavy metal como "o equivalente sensorial a unha guerra."<ref>{{Harvnb|Arnett|1996|p=14}}</ref> Seguindo os pasos de artistas e grupos como [[Jimi Hendrix]], [[Cream]] e [[The Who]], os grupos pioneiros do heavy metal como [[Blue Cheer]] comezaron a empregar volumes máis altos nas súas actuacións.<ref name=vdqxbw>{{Harvnb|Walser|1993|p=9}}</ref> Unha crítica dun concerto de [[Motörhead]] de 1977 destacou que "o volume excesivo tivera moito que ver no impacto causado polo grupo".<ref>{{Cita publicación periódica|apelidos=Waksman|nome=Steve|url=http://www.echo.ucla.edu/Volume6-issue2/waksman/waksman1.html|título=Metal, Punk, and Motörhead: Generic Crossover in the Heart of the Punk Explosion|revista=Echo: A Music-Centered Journal|volume=6|número=2|ano=2004|data-acceso=15 de novembro de 2007}}</ref> Weinstein argumentou que da mesma forma que a [[melodía]] é o elemento principal da [[música pop]] e o ritmo é o enfoque principal da [[house (música)|música house]], o forte son, [[Timbre (música)|timbre]] e volume son os elementos chave do heavy metal, afirmando que o alto volume está deseñado para "arrastrar ao oínte cara dentro do son e dar unha inxección de vitalidade xuvenil".<ref name=W23/>
 
==== Estruturas harmónicas ====
Un dos trazos característicos do xénero son os [[acorde]]s chamados ''[[power chord]]'',<ref>{{Harvnb|Walser|1993|p=2}}</ref> que se executan nun só [[intervalo]], xeralmente unha [[quinta perfecta]]. Ao tocar estes acordes nas cordas máis baixas a volumes altos e con distorsión, créanse sons adicionais de baixa frecuencia, que producen o efecto característico deste tipo de acordes.<ref>{{Harvnb|Walser|1993|p=43}}</ref> Malia que o intervalo de quinta perfecta é a base máis común,<ref>{{Cita web|url=http://www.melbay.com/guitarglossaryPages/Item/3226/Glossary-Of-Guitar-Terms.aspaspx|título=Glossary of Guitar Terms|editorial=Mel Bay Publications|data-acceso=15 de novembro de 2007}}</ref> tamén poden basearse en intervalos diferentes como a [[terceira menor]], [[terceira maior]], [[cuarta perfecta]], [[tritonal (música)|quinta reducida]] ou [[sexta menor]].<ref>{{Cita publicación periódica|título=Shaping Up and Riffing Out: Using Major and Minor Power Chords to Add Colour to Your Parts|revista=Guitar Legends|data=abril de 1997|páxina=97}}</ref> A maioría destes ''power chords'' tócanse cun arranxo de dedos consistente que pode escorregar facilmente cara arriba e abaixo polo [[diapasón (instrumento de corda)|diapasón]].<ref>{{Harvnb|Schonbrun|2006|p=22}}</ref>
 
O xénero baséase en ''[[riff]]s'' creados con tres características harmónicas principais: progresións de escalas modais, progresións [[tritonal (música)|tritonais]] e cromáticas, e o uso de [[punto de pedal|puntos de pedal]]. O heavy metal tradicional tende a empregar escalas modais, en particular a [[escala menor natural]] e a [[escala diatónica]].<ref>{{Harvnb|Walser|1993|p=46}}</ref> As relacións cromáticas e tritonais empréganse en varias progresións de acordes,<ref>{{Cita publicación periódica|apelidos=Marshall|nome=Wolf|título=Power Lord—Climbing Chords, Evil Tritones, Giant Callouses|revista=Guitar Legends|data=abril de 1997|páxina=29}}</ref><ref name="MH">{{Cita audiovisual|apelidos=Dunn|nome=Sam|ano=2005|título=Metal: A Headbanger's Journey|editorial=Banger Films}}</ref> engadindo características pentatónicas e derivadas do [[blues]].<ref name="Lilja 2009">{{cita publicación periódica|apelidos=Lilja |nome=Esa |data=2009 |título=Theory and Analysis of Classic Heavy Metal Harmony |revista= Advanced Musicology |editorial=IAML Finland |volume=1}}</ref> As cancións adoitan facer un uso extensivo do [[punto de pedal]] como base harmónica.<ref>{{Cita libro|apelidos=Kennedy|nome=Michael|ano=1985|título=The Oxford Dictionary of Music|editorial=Oxford University Press|ISBN=0-19-311333-3|páxina=540}}</ref> As relacións harmónicas no heavy metal considéranse complexas facendo que o análise harmónico do xénero resulte sofisticado<ref>{{Harvnb|Walser|1993|p=47}}</ref> e relativamente máis complicado que noutros xéneros.<ref name="Lilja 2009"/>
Segundo os investigadores David Hatch e Stephen Millward, [[Black Sabbath]] e os numerosos grupos de heavy metal que estes inspiraron, concentráronse en líricas "de contido escuro e depresivo ata unha extensión ata o de agora sen precedentes en ningunha forma de música popular". Para esta argumentación poñen como exemplo o segundo álbum de Black Sabbath, ''[[Paranoid]]'', publicado en 1970, que segundo eles inclúe cancións que tratan con traumas persoais xunto a outras que confrontan cuestións máis xerais como a guerra.<ref>{{Cita libro|apelidos1=Hatch|nome1=David|nome2=Stephen|apelidos2=Millward|ano=1989|título=From Blues to Rock: An Analytical History of Pop Music|editorial=Manchester University Press|ISBN=0-7190-2349-1|páxina=167}}</ref> Derivando das raíces do blues, o [[sexo]] adoita ser outro tema importante, con exemplos que van dende as letras insinuantes de [[Led Zeppelin]] ata as referencias máis explícitas presentes en moitas cancións de grupos de [[glam metal]] e [[nu metal]].<ref>{{Harvnb|Weinstein|1991|p=36}}</ref>
 
O contido temático do heavy metal foi historicamente un obxectivo habitual de críticas. Segundo o xornalista Jon Pareles, "O tema principal do heavy metal é simple e virtualmente universal. Con gruñidos, xemidos e líricas subliterarias celebra unha festa sen límites"<ref name=JP/> A crítica musical ten considerado habitualmente as letras do heavy metal coma xuvenís e banais, obxectando en ocasións que apoian a [[misoxinia]] e o [[ocultismo]].<ref>{{Cita libro|título=The Rock History Reader|url=https://books.google.com/books?id=wjRSmEjs8ZcC&lpg=PT245&ots=i-T-wM155E&dq=advocacy%20of%20misogyny%20and%20the%20occult%20heavy%20metal%20music&pg=PT245#v=onepage&q=advocacy%20of%20misogyny%20and%20the%20occult%20heavy%20metal%20music&f=false|capítulo=The Cult Of Violence|apelidos=Gore|nome=Tipper|apelidos-editor=Cateforis|nome-editor=Theo|ano=2007|editorial=Taylor & Francis|ISBN=9780415975018|páxina=227}}</ref> Na década de 1980 a asociación ''Parents Music Resource Center'' fixo unha petición formal no [[Congreso dos Estados Unidos de América|Congreso dos Estados Unidos]] para regular a industria da música popular debido ao que o grupo afirmaba que eran letras inaceptables, particularmente aquelas presentes nas cancións de heavy metal.<ref>{{Cita libro|apelidos1=Ewing|nome1=Charles Patrick|nome2=Joseph T.|apelidos2=McCann|ano=2006|título=Minds on Trial: Great Cases in Law and Psychology|editorial=Oxford University Press|ISBN=0-19-518176-X|páxinas=104–113}}</ref> O crítico musical [[Robert Christgau]] cualificou ao heavy metal como "unha forma expresiva que ás veces semella que estará connosco mentres os rapaces brancos ordinarios teñan medo das rapazas, se compadezan a si mesmos e se lles permita enfurecerse contra o mundo ao que nunca vencerán".<ref>{{cita novas|apelidos=Christgau|nome=Robert|data=13 de outubro de 1998|url=http://www.villagevoice.com/1998-10-13/music/nothingnothings-sshocking-shocking/1/6423399|título=Nothing's Shocking|xornal=[[The Village Voice]]|lugar=Nova York|data-acceso=22 de xuño de 2013}}</ref>
 
Nalgúns países nos que predomina o [[islamismo]] o heavy metal ten sido obxecto de denuncia e censura alegando ser unha ameaza para os valores tradicionais. En países como [[Marrocos]], [[Exipto]], [[Líbano]] e [[Malaisia]] teñen ocorrido incidentes nos que músicos de heavy metal e admiradores destes foron arrestados e encarcerados.<ref>{{cita novas|apelidos=Whitaker|nome=Brian|data=2 de xuño de 2003|título=Highway to Hell |url=http://www.guardiantheguardian.co.ukcom/world/2003/jun/02/worlddispatch.brianwhitaker|xornal=The Guardian|data-acceso=21 de outubro de 2015}}</ref><ref>{{cita novas|data=4 de agosto de 2001|título=Malaysia Curbs Heavy Metal Music |url=http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/1473198.stm|xornal=BBC News|data-acceso=21 de outubro de 2015}}</ref>
 
=== Imaxe e moda ===
Para algúns artistas e grupos a imaxe visual xoga un gran papel no heavy metal. A maiores do son e as letras, a imaxe dos grupos de heavy metal exprésase de forma artística nas portadas dos álbums, logotipos, postas en escena, roupa e vídeos musicais.<ref>{{Harvnb|Weinstein|2009|p=27}}</ref>
 
O [[cabelo]] longo é historicamente un dos trazos distintivos na moda do heavy metal.<ref>{{Harvnb|Weinstein|2009|p=129}}</ref> Adoptada orixinalmente dende a cultura [[hippy]], nas décadas de 1980 e 1990 este tipo de cabelo "simbolizaba o odio, angustia e desencanto dunha xeración que semellaba non sentirse nunca como na casa" segundo o xornalista Nader Rahman, quen tamén afirmou que o cabelo longo proporcionaba "o poder necesario para rebelarse contra nada en xeral".<ref>{{Cita novas|apelidos=Rahman|nome=Nader|url=http://www.thedailystar.net/magazine/2006/07/04/musings.htm|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20080225112343/http://www.thedailystar.net/magazine/2006/07/04/musings.htm|data-arquivo=25 de febreiro de 2008|urlmorta=si|título=Hair Today Gone Tomorrow|xornal=Star Weekend Magazine|data=28 de xullo de 2006|data-acceso=20 de novembro de 2007}}</ref>
 
O uniforme clásico dos admiradores do heavy metal fans componse de [[vaqueiro]]s claros con rachaduras, camiseta negra, botas e cazadoras de [[coiro]] ou vaqueiras, e as camisetas adoitan incluír logotipos ou representacións visual dos grupos de heavy metal favoritos da persoa.<ref>{{Harvnb|Weinstein|2009|p=127}}</ref> Tamén é habitual o uso de elementos como [[Cadea (obxecto)|cadeas]], [[caveira]]s, coiro e [[cruz|cruces]]. Na década de 1980 unha diversa serie de fontes, dende o [[punk]] e o [[Música gótica|gótico]] ata os filmes de terror, tiveron tamén a súa influencia na moda do heavy metal.<ref name=Umelec>{{Cita web|apelidos=Pospiszyl|nome=Tomáš|url=http://www.divus.cz/umelec/en/pages/umelec.php?id=13&roc=2001&cis=1|título=Heavy Metal|páxina-web=Umelec|data=2001|data-acceso=20 de novembro de 2007|data-arquivo=3 de xuño de 2008|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20080603034818/http://www.divus.cz/umelec/en/pages/umelec.php?id=13&roc=2001&cis=1|urlmorta=si}}</ref> Na mesma época comezou a ser habitual que moitos músicos empregaran instrumentos con formas radicais e de cores rechamantes nas súas actuacións.<ref name="Thompson">{{Cita libro|apelidos=Thompson|nome=Graham|ano=2007|título=American Culture in the 1980s|editorial=Edinburgh University Press|ISBN=0-7486-1910-0|páxina=135}}</ref><ref>{{Cita web|apelidos=Blush|nome=Steven|url=http://feralhouse.com/press/mini_sites/american_hair_metal/excerpts.php|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20101022091538/http://feralhouse.com/press/mini_sites/american_hair_metal/excerpts.php|data-arquivo=22 de outubro de 2010|urlmorta=si|título=American Hair Metal—Excerpts: Selected Images and Quotes|páxina-web=FeralHouse.com|data-acceso=25 de novembro de 2007|urlmorta=si}}</ref>
 
A moda e estilo persoal foi especialmente importante para os grupos de [[glam metal]] desa época. Os músicos adoitaban levar o cabelo longo, tinguido e arranxado, [[maquillaxe]], roupa rechamante e axustada e accesorios de [[xoia|xoiería]].<ref name="Thompson"/> A finais dos anos 1980, os grupos [[Xapón|xaponeses]] de heavy metal encadrados dentro do movemento ''[[visual kei]]'' encabezadas polo grupo [[X Japan]] comezaron a darlle énfase ó uso de [[disfrace]]s elaborados, peiteados complexos e maquillaxe.<ref>{{cita novas|apelidos=Strauss|nome=Neil|url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9D00EFD7103DF93BA25755C0A96E958260&sec=&spon=&pagewanted=all|título=The Pop Life: End of a Life, End of an Era|data=18 de xuño de 1998|xornal=The New York Times|data-acceso=9 de maio de 2008}}</ref>
 
== Etimoloxía ==
A orixe do termo "heavy metal" no contexto musical é incerta. Un dos primeiros usos rexistrados do termo na cultura popular [[Estados Unidos de América|estadounidense]] foi na novela ''[[The Soft Machine]]'' de 1962 do escritor [[William S. Burroughs]], continuando o seu uso na súa seguinte novela de 1964 ''[[Nova Express]]''.<ref>{{Cita libro|ligazón-autor=William S. Burroughs|apelidos=Burroughs|nome=William S|url=http://wwwmembers.efn.org/~dredmond/PP3.html|título=Nova Express|lugar=Nova York|editorial=Grove Press|ano=1964|páxina=112}}</ref> O termo foi posteriormente empregado por [[Sandy Pearlman]] para describir o álbum de 1968 ''[[The Notorious Byrd Brothers]]'', do grupo [[The Byrds]].<ref name="Dome">{{Cita episodio|título=Arena: 'Heavy Metal' |series=Arena|créditos=Malcolm Dome|canle=[[BBC Two]]|minutos=4:06 – 4:21}}</ref>
{{Cadro de citas
| cita = <center>'''''Born to be Wild'' - Steppenwolf'''</center><br/>{{Columnas
O historiador [[Ian Christe]] describiu o significado do termo da seguinte forma:"heavy" é un sinónimo de "potente" ou "profundo", e "metal" designa un certo tipo de estado de ánimo, opresivo e pesado como o metal.<ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=10}}</ref> O primeiro álbum de [[Iron Butterfly]], publicado a comezos de 1968, titulouse ''[[Heavy (álbum)|Heavy]]'', e o primeiro uso rexistrado de "heavy metal" na letra dunha canción foi no tema do mesmo ano "[[Born to Be Wild]]" do grupo [[Steppenwolf]], facendo referencia a unha [[motocicleta]].<ref name="Walser8">{{Harvnb|Walser|1993|p=8}}</ref>
 
O primeiro uso documentado do termo para describir un tipo de música rock aparece nunha crítica de [[Barry Gifford]] no número da revista ''[[Rolling Stone]]'' do 11 de maio de 1968, na que escribiu sobre o álbum ''[[A Long Time Comin']]'' do grupo estadounidense [[Electric Flag]]: "Esta é a nova música soul, a síntese do blues branco e o heavy metal rock".<ref>{{Cita publicación periódica|apelidos=Gifford|nome=Barry|título=Electric Flag - A Long Time Comin'|revista=Rolling Stone|data=11 de maio de 1968|páxina=20|cita=This is the new soul music, the synthesis of white blues and heavy metal rock}}</ref> En xaneiro de 1970, Lucian K. Truscott na súa crítica de ''[[Led Zeppelin II]]'' para o xornal ''[[The Village Voice]]'' describiu o son como ''"heavy (pesado)"'' comparando o grupo con [[Blue Cheer]] e [[Vanilla Fudge]].<ref>{{Cita novas|url=http://www.villagevoice.com/news/these-led-zeppelin-guys-are-surprisingly-good-6659450|título=Riffs|nome=Lucian K.|apelidos=Truscott|xornal=The Village Voice|data=22 de xaneiro de 1970}}</ref> Outros primeiros usos documentados desta frase poden atoparse en varias críticas de [[Mike Saunders]], quen no número do 12 de novembro de 1970 de ''Rolling Stone'' describiu o álbum homónimo do grupo [[Humble Pie]] como "máis da mesma merda heavy metal".<ref>{{cita publicación periódica|apelidos=Saunders|nome=Mike |data=12 de novembro de 1970|título=Humble Pie: 'Town and Country' (review) |url-arquivo=http://web.archive.org/web/20071130055912/http://www.rollingstone.com/artists/humblepie/albums/album/158628/review/5944670/town_and_country |revista=Rolling Stone |url=http://www.rollingstone.com/artists/humblepie/albums/album/158628/review/5944670/town_and_country |data-arquivo=30 de novembro de 2007|data-acceso=17 de decembro de 2007|urlmorta=si}}</ref>
 
Nunha crítica do álbum ''[[Kingdom Come]]'' do grupo [[Sir Lord Baltimore]] no número de maio de 1971 da revista ''[[Creem]]'', Saunders escribiu "Sir Lord Baltimore semella ter feito sen pensar a maioría dos mellores trucos de libro do heavy metal".<ref>{{cita novas|apelidos=Saunders|nome=Mike |data=1971 |url=http://www.creemmagazine.com/_site/BeatGoesOn/SirLordBaltimore/KingdomCome001.html|url-arquivo=http://web.archive.org/web/20070308145737/http://www.creemmagazine.com/_site/BeatGoesOn/SirLordBaltimore/KingdomCome001.html|data-arquivo=8 de marzo de 2007|urlmorta=si |título=Sir Lord Baltimore's 'Kingdom Come' (review) |revista=Creem |data-acceso=17 de marzo de 2007}}</ref> Ao crítico [[Lester Bangs]], que escribía para esta mesma publicación, atribúeselle a popularización do termo grazas os seus ensaios a comezos da década de 1970 sobre grupos como Led Zeppelin e Black Sabbath.<ref>{{Harvnb|Weinstein|1991|p=19}}</ref> Durante esa década, o termo ''heavy metal'' empregouse tamén por certos sectores críticos como unha connotación negativa. En 1979, [[John Rockwell]] do ''[[New York Times]]'' describiu o que denominou "heavy-metal rock" como "unha música brutalmente agresiva tocada principalmente para mentes confusas polas drogas",<ref>{{Cita novas|apelidos=Rockwell|nome=John|xornal=New York Times|data=4 de febreiro de 1979|páxina=D22|título=&#8203;|subscrición=yes}}</ref> e noutro artigo definiuno como "unha exaxeración groseira dos fundamentos do rock que atrae aos adolescentes brancos".<ref>{{Cita novas|apelidos=Rockwell|nome=John|xornal=New York Times|data=13 de agosto de 1979|páxina=C16|título=&#8203;|subscrición=yes}}</ref>
 
[[Bill Ward]], batería do grupo [[Black Sabbath]], usou o termo "downer rock" para describir estes estilo musical, termo que se lle aplicaría a súa banda e a [[Bloodrock]], e que posteriormente a revista ''[[Classic Rock]]'' describiría a cultura relacionada con este termo xirando en torno ao uso de ''[[Quaaludes]]'' e a enchente de viño.<ref>{{cita novas|título=The Lost Pioneers of Heavy Metal |apelidos=Sleazegrinder |revista=Classic Rock |data=marzo de 2007}}</ref> O uso de este termo sería substituído posteriormente polo definitivo de "heavy metal".<ref>{{Cita libro|nome=Kevin|apelidos=Holm-Hudson|título=Progressive Rock Reconsidered|editorial=Routledge|ano=2002|ISBN=0-8153-3715-9}}</ref>
En 1968 o son que sería posteriormente coñecido como heavy metal comezou a tomar unha forma definitiva. En xaneiro dese ano o grupo de [[San Francisco]] [[Blue Cheer]] publicou unha versión do tema de [[Eddie Cochran]] "[[Summertime Blues]]" no seu álbum de estrea ''[[Vincebus Eruptum]]'', que moitos consideran como a primeira gravación de heavy metal.<ref>{{Cita libro|apelidos=McCleary|nome=John Bassett|ano=2004|título=The Hippie Dictionary: A Cultural Encyclopedia of the 1960s and 1970s|editorial=Ten Speed Press|ISBN=1-58008-547-4|páxinas=240, 506}}</ref> Ese mesmo mes [[Steppenwolf]] publicou o seu álbum de estrea homónimo ''[[Steppenwolf (álbum)|Steppenwolf]]'', que incluíu no tema "[[Born to Be Wild]]" unha das primeiras referencias documentadas do termo "heavy metal" nunha letra de canción.<ref name="Walser8"/> En xullo dese ano, [[Jeff Beck Group]] publicou o seu primeiro álbum, ''[[Truth]]'', que segundo a crítica musical desa época contiña "os ruídos máis derretidos, espiñados e rotundamente divertidos de tódolos tempos".<ref>Gene Santoro, citado en {{Cita libro|apelidos=Carson|nome=Annette|ano=2001|título=Jeff Beck: Crazy Fingers|editorial=Backbeat Books|ISBN=0-87930-632-7|páxina=86}}</ref> En outubro, [[The Beatles]] publicou o seu ''[[The Beatles (álbum)|White Album]]'' coa canción "[[Helter Skelter]]", que se converteu nun dos temas de son máis duro publicado por un grupo tan famoso naquel entón.<ref>{{Cita libro|apelidos=Blake|nome=Andrew|ano=1997|título=The Land Without Music: Music, Culture and Society in Twentieth-century Britain|editorial=Manchester University Press|ISBN=0-7190-4299-2|páxina=143}}</ref> A [[ópera rock]] ''[[S.F. Sorrow]]'' do grupo [[The Pretty Things]], publicada en decembro dese ano, incluíu o que se consideran cancións "proto heavy metal" como "Old Man Going" e "I See You".<ref>{{cita novas|apelidos=Strauss|nome=Neil |título=The Pop Life: The First Rock Opera (No, Not 'Tommy') |xornal=New York Times |data=3 de setembro de 1998|url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9F05E0D6133FF930A3575AC0A96E958260 |data-acceso=26 de xuño de 2008|subscrición=yes}}</ref><ref>{{Cita web|apelidos=Mason|nome=Stewart|url={{Allmusic|class=song|id=i-see-you-mt0027360249|pure_url=yes}}|título=I See You: Review|páxina-web=Allmusic|data-acceso=17 de outubro de 2012}}</ref>
 
Neste período [[contracultura]]l tamén destacou o grupo [[MC5]], nos seus comezos parte da escena do [[garage rock]] de [[Detroit]], que desenvolveron un estilo distorsionado visto como unha grande influencia no posterior son do heavy metal e a posterior [[música punk]].<ref>{{Cita libro|apelidos=Bukszpan|nome=D|ano=2003|título=The Encyclopedia of Heavy Metal|editorial=Barnes & Noble|ISBN=0-7607-4218-9|páxina=141}}</ref><ref>{{Cita libro|apelidos1=Braunstein|nome1=P|apelidos2=Doyle|nome2=M. W.|título=Imagine Nation: the American Counterculture of the 1960s and '70s|lugar=Londres|editorial=Routledge|ano=2002|ISBN=0-415-93040-5|páxina=133}}</ref> [[The Stooges]] tamén comezou a establecerse como unha influencia para estes sons, con temas como "[[I Wanna Be Your Dog]]" que incluíron fortes ''riffs'' de guitarra distorsionados.<ref>{{cita libro |apelidos=Trynka|nome=Paul |título=Iggy Pop: open up and bleed |editorial=Broadway Books |lugar=Nova York |ano=2007 |páxina=95 |isbn=0-7679-2319-7}}</ref> [[Pink Floyd]] publicou dúas das súas cancións máis pesadas e ruidosas ata aquela data, "[[Ibiza Bar]]" e "[[The Nile Song]]", esta última considerada como unha das cancións máis duras gravadas por este grupo.<ref>{{Cita web|apelidos=Kellman|nome=Andy|url={{Allmusic|class=album|id=relics-mw0000309068|pure_url=yes}}|título=Relics, Pink Floyd: Review|páxina-web=Allmusic|data-acceso=17 de outubro de 2012}}</ref><ref>{{Cita libro|nome=J.|apelidos=DeRogatis|título=Turn On Your Mind: Four Decades of Great Psychedelic Rock|lugar=Michigan|editorial=Hal Leonard|ano=2003|ISBN=0-634-05548-8|páxina=132}}</ref> O [[In the Court of the Crimson King|álbum de estrea]] de [[King Crimson]] incluíu o tema [[21st Century Schizoid Man]], considerado dentro do heavy metal por varios críticos.<ref>{{Cita novas|apelidos=Fricke|nome=David|url-arquivo=http://web.archive.org/web/20090425074919/http://www.rollingstone.com/artists/kingcrimson/albums/album/268735/review/5942988/the_power_to_believe|data-arquivo=25 de abril de 2009|título=King Crimson: The Power To Believe : Music Reviews : Rolling Stone|url=http://www.rollingstone.com/artists/kingcrimson/albums/album/268735/review/5942988/the_power_to_believe|revista=Rolling Stone|urlmorta=si}}</ref><ref>{{Harvnb|Buckley|2003|p=477}}</ref>
 
En xaneiro de 1969 o álbum de estrea [[Led Zeppelin (álbum)|homónimo]] de Led Zeppelin foi publicado acadando a posición número 10 na lista ''[[Billboard]]''. En xullo dese ano, Led Zeppelin e [[Grand Funk Railroad]] tocaron no ''Atlanta International Pop Festival'', e ese mesmo mes [[Leslie West]] publicou o álbum ''[[Mountain]]'', con pesados sons de guitarra de blues rock e vivas voces. Xa baixo o nome de [[Mountain (grupo musical)|Mountain]] tocaría en agosto dese ano durante unha hora no [[Festival de Música e Artes de Woodstock|festival de Woodstock]]. O álbum de estrea oficial do grupo ''[[Mountain Climbing]]'' de (1970), malia ser considerado inicialmente dentro do xénero [[hard rock]], acadou a posición número 85 da lista ''"Top 100 Metal Albums"'' compilada por ''[[Hit Parader]]'' en 1989, na que tamén apareceu o álbum de 1971 ''Survival'' do grupo Grand Funk Railroad, na posición número 72. Na mesma época, en novembro de 1970, [[Love Sculpture]] publicou o álbum ''Forms and Feelings'', que incluíu unha forte e agresiva versión da "[[Danza do Sabre]]" de [[Aram Khachaturian]].<ref>{{Harvnb|Walser|1993|p=174}}</ref>
 
[[Ficheiro:Jimmy Page with Robert Plant 2 - Led Zeppelin - 1977.jpg|miniatura|esquerda|250px|[[Jimmy Page]] e [[Robert Plant]] en 1977]]
[[Led Zeppelin]] definiu os aspectos centrais do xénero emerxente, co estilo de guitarra altamente distorsionado de [[Jimmy Page]] e as voces dramáticas do cantante [[Robert Plant]].<ref>{{Harvnb|Charlton|2003|p=239}}</ref><ref>{{cita novas|título=Whole Lotta Love |revista=Rolling Stone |ano=2003 |url=http://www.rollingstone.com/news/story/6595920/whole_lotta_love |data-acceso=3 de abril de 2007 |url-arquivo=http://web.archive.org/web/20071014175923/http://www.rollingstone.com/news/story/6595920/whole_lotta_love |data-arquivo=14 de outubro de 2007|urlmorta=si}}</ref> Outros grupos xa cun son consistentemente máis pesado probarían ser igual de importantes na codificación do xénero. As publicacións en 1970 dos álbums ''[[Black Sabbath (álbum)|Black Sabbath]]'' e ''[[Paranoid]]'' por parte de [[black Sabbath]], e a de ''[[In Rock]]'' por parte de [[Deep Purple]] resultaron ser cruciais neste senso.<ref name="Walser10"/>
 
Black Sabbath desenvolveu un son particularmente pesado debido en parte a un accidente sufrido polo guitarrista [[Tony Iommi]] antes da fundación do grupo. Incapaz de tocar con normalidade, Iommi tivo que axustar a súa guitarra para que lle fose máis doado tocala e baseouse en ''[[power chord]]s'' pola súa relativa simplicidade en canto á posición requirida dos dedos.<ref>{{Cita publicación periódica|apelidos=di Perna|nome=Alan|título=The History of Hard Rock: The 70's|revista=Guitar World|data=marzo de 2001}}</ref> Deep Purple presentaba flutuacións entre estilos nos seus primeiros anos, pero en 1969 o vocalista [[Ian Gillan]] e o guitarrista [[Ritchie Blackmore]] lideraron ao grupo cara un estilo máis próximo ao heavy metal.<ref>{{Harvnb|Charlton|2003|p=241}}</ref> En 1970 Black Sabbath e Deep Purple acadaron éxitos nas listas do Reino Unido con "[[Paranoid]]" e "[[Black Night]]" respectivamente.<ref name="RnR Hall of Fame">{{cita web |url=http://www.rockhall.com/inductees/black-sabbath|título=Black Sabbath|editorial=[[Rock and Roll Hall of Fame]]|data-acceso=8 de marzo de 2010}}</ref><ref>{{Harvnb|Buckley|2003|p=232}}</ref> Ese mesmo ano outras dúas bandas británicas publicaron álbums de estrea con tinturas de heavy metal: [[Uriah Heep]] con ''[[Very 'Eavy... Very 'Umble]]'' e [[UFO (grupo musical)|UFO]] con ''[[Unidentified Flying Object (álbum)|UFO 1]]''. [[Bloodrock]] publicou o seu [[Bloodrock (álbum)|álbum de estrea homónimo]], cunha colección de pesados ''riffs'' de guitarra, voces roucas e letras macabras,<ref>{{Cita web|apelidos=Guarisco|nome=Donald A.|url={{Allmusic|class=album|id=bloodrock-mw0000176093|pure_url=yes}}|título=Bloodrock: ''Bloodrock'' > Review|páxina-web=[[AllMusic]]|data-acceso=5 de febreiro de 2012}}</ref> e [[Budgie]] adaptou os novos sons no contexto dos tríos musicais.<ref>{{cita web |apelidos=Henderson|nome=Alex|título=Budgie (review)|editorial=Allmusic |url={{Allmusic|class=album|id=budgie-mw0000208307|pure_url=yes}} |data-acceso=15 de setembro de 2009}}</ref> As temáticas líricas de corte [[ocultismo|ocultista]] e a imaxinería empregada por Black Sabbath e Uriah Heep probaron ser de grande influencia na estética asociada ao xénero, con Led Zeppelin contribuíndo a poñer en primeiro plano este tipo de elementos co seu álbum [[Led Zeppelin IV]], publicado en 1971.<ref>{{Cita libro|apelidos=Fast|nome=Susan|ano=2001|título=In the Houses of the Holy: Led Zeppelin and the Power of Rock Music|editorial=Oxford University Press|ISBN=0-19-511756-5|páxinas=70–71}}</ref> En [[Alemaña]], o grupo [[Scorpions]] estreouse có álbum ''[[Lonesome Crow]]'' en 1972. Nese mesmo ano [[Ritchie Blackmore]] destacou cos seus solos de guitarra no álbum de Deep Purple ''[[Machine Head (álbum)|Machine Head]]'', e posteriormente en 1975 deixaría o grupo para formar [[Rainbow]].<ref name="Walser10"/> Ao outro lado do [[Océano Atlántico|Atlántico]], o grupo que marcou a tendencia foi [[Grand Funk Railroad]], descrito como o "grupo americano de heavy metal con máis éxito comercial dende 1970 ata a súa separación en 1976, establecendo a fórmula do éxito nos anos setenta: as xiras continuas".<ref>{{Harvnb|Pareles|Romanowski|1983|p=225}}</ref> Outros grupos identificados co heavy metal emerxeron nos [[Estados Unidos de América|Estados Unidos]], como [[Blue Öyster Cult]] ([[Blue Öyster Cult (álbum)|1972]]), [[Aerosmith]] ([[Aerosmith (álbum)|1973]]) e [[Kiss]] ([[Kiss (álbum)|1974]]). Todos estes grupos chegaron a unha audiencia cada vez maior grazas a xiras continuas e actuacións en directo cada vez máis elaboradas.<ref name="Walser10"/>
A primeira xeración de grupos do heavy metal comezou nesta época a perder protagonismo, coa separación de [[Deep Purple]] trala saída do grupo de [[Ritchie Blackmore|Blackmore]] en 1975, e a separación de [[Led Zeppelin]] tralo falecemento de [[John Bonham]] en 1980. Black Sabbath tivo múltiples problemas de pelexas internas entre os seus membros e de abuso de [[Droga|substancias estupefacientes]], a maiores da competición que comezou a presentar o seu grupo abreconcertos con orixe [[Los Angeles|nos Ánxeles]], [[Van Halen]].<ref>{{Cita libro|apelidos=Popoff|nome=Martin|ano=2011|título=Black Sabbath FAQ: All That's Left to Know on the First Name in Metal|páxina=130|ISBN=978-0879309572|editorial=Hal Leonard Corporation}}</ref><ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=25}}</ref> [[Eddie Van Halen]] estableceuse como un dos principais guitarristas da época, e o seu [[solo]] no tema instrumental "[[Eruption]]" do seu álbum [[Van Halen (álbum)|homónimo de 1978]] considérase un fito dentro do xénero.<ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=51}}</ref> O son de [[Van Halen]] chegou ata o terreo da [[música pop]] cando foi incluído no tema "Beat It" de [[Michael Jackson]], que foi número 1 nas listas dos Estados Unidos en febreiro de 1983.<ref>{{Cita enciclopedia|título=Van Halen|enciclopedia=Encyclopedia of Popular Music|edición=4ª|nome-editor=Colin|apelidos-editor=Larkin|editorial=Oxford University Press|data=20 de novembro de 2006|ISBN=978-0195313734}}</ref>
 
Inspirada polo éxito de Van Halen comezou a desenvolverse unha escena de heavy metal no sur de [[California]] a finais dos anos 1970. Con base nos clubs de [[Sunset Strip]] nos [[Os Ánxeles|Ánxeles]], grupos como [[Quiet Riot]], [[Ratt]], [[Mötley Crüe]] e [[W.A.S.P.]] tiveron influencias do heavy metal tradicional de comezos da década.<ref>{{Cita web|apelidos=Rivadavia|nome=Eduardo|url={{Allmusic|class=artist|id=quiet-riot-mn0000859868|pure_url=yes}}|título=Quiet Riot|editorial=Allmusic|data-acceso=25 de marzo de 2007}}</ref><ref>{{Cita publicación periódica|apelidos= Neely|nome=Kim|url=http://www.rollingstone.com/artists/ratt/albums/album/211449/review/5946112/detonator|título=Ratt|revista=Rolling Stone|data-acceso=3 de abril de 2007|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20071002050205/http://www.rollingstone.com/artists/ratt/albums/album/211449/review/5946112/detonator|data-arquivo=2 de outubro de 2007|urlmorta=si}}</ref><ref>{{Cita web|nome1=Barry|apelidos1=Weber|nome2=Greg|apelidos2=Prato|url={{Allmusic|class=artist|id=mötley-crüe-mn0000500992|pure_url=yes}}|título=Mötley Crüe|editorial=Allmusic|data-acceso=3 de abril de 2007}}</ref><ref>{{Cita web|apelidos=Dolas|nome=Yiannis|url=http://www.rockpages.gr/detailspage.aspx?id=637&type=1&sub=%20&lang=EN|título=Blackie Lawless Interview|editorial=Rockpages|data-acceso=3 de abril de 2007|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20141006102604/http://www.rockpages.gr/detailspage.aspx?id=637&type=1&sub=%20&lang=EN|data-arquivo=6 de outubro de 2014|urlmorta=si}}</ref> Estes grupos incorporaron a teatralidade do [[glam metal]] representada por [[Alice Cooper]] e [[Kiss]]<ref>{{Harvnb|Christe|2003|pp=55–57}}</ref> Os grupos deste xénero adoitan distinguirse visualmente por estilos de cabelo longo e moi traballados, acompañados de vestimentas rechamantes, e as súas letras adoitan promover o [[hedonismo]] e os comportamentos salvaxes, incluíndo palabras malsoantes e sexuais e o uso de [[narcótico]]s.<ref name="ReferenceA">{{cita publicación periódica|apelidos1=Freeborn|nome1=Robert|url=https://www.questia.com/library/journal/1G1-228652764/a-selective-discography-of-scandinavian-heavy-metal|título=A selective discography of scandinavian heavy metal music|revista=Quarterly Journal of the Music Library Association|data=xuño de 2010|volume=66|número=4|páxinas=840–850}}</ref>
 
[[Ficheiro:IRON MAIDEN - Manchester Apollo - 1980.jpg|miniatura|esquerda|250px|[[Iron Maiden]] en 1980]]
=== Diversificación de estilos ===
{{VT|Subxéneros do heavy metal}}
Moitos [[lista de xéneros do heavy metal|subxéneros do heavy metal]] desenvolvéronse fora da corrente principal comercial durante os anos 1980.<ref>{{Harvnb|Weinstein|1991|p=21}}</ref>. Houbo diversos intentos de cartografar o complexo mundo do heavy metal ''underground'', con exemplos notables por parte de [[AllMusic]] e de Garry Sharpe-Young, quen publicou unha enciclopedia sobre o heavy metal en múltiples volumes que separa os subxéneros en cinco categorías principais: [[thrash metal]], [[death metal]], [[black metal]], [[power metal]] e os subxéneros relacionados [[doom metal]] e [[gothic metal]].<ref>{{Harvnb|Sharpe-Young|2007|p=2}}</ref>
 
En 1990, unha crítica publicada na revista ''Rolling Stone'' suxeriu que se debía retirar o termo "heavy metal" xa que consideraba que o xénero era "ridiculamente vago", afirmando no artigo que este termo só conseguía alimentar "as ideas equivocadas dos fanáticos do rock & roll que aínda asumen que cinco grupos tan distintos entre si como [[Ratt]], [[Extreme]], [[Anthrax]], [[Danzig (grupo musical)|Danzig]] e [[Mother Love Bone]] soan igual".<ref name="rs-1990">{{cita web|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20080108121842/http://www.rollingstone.com/artists/anthrax/albums/album/302316/review/5946559/persistence_of_time
Cun menor éxito comercial que os outros tres grandes grupos, Slayer publicou o que se considera coma un dos álbums definitivos do xénero, ''[[Reign in Blood]]'' de 1986, acreditado por incorporar [[Timbre (música)|timbres]] de guitarra máis pesados e por incluír representacións explícitas de [[morte]], sufrimento, [[violencia]] e ocultismo na lírica do xénero.<ref>{{Cita libro|apelidos=Phillipov|nome=Michelle|ano=2012|título=Death Metal and Music Criticism: Analysis at the Limits|editorial=Lexington Books|ISBN=978-0-7391-6459-4|páxinas=15, 16}}</ref> Slayer atraeu a seguidores pertencentes a grupos ''[[skinhead]]'', o que provocou que o grupo fose obxectivo habitual de acusacións de promoción de violencia e [[nazismo]].<ref>{{Harvnb|Moynihan|Søderlind|1998|p=30}}; {{Harvnb|O'Neil|2001|p=164}}</ref> Aínda que Slayer non recibiu tanta difusión nos medios coma outros grupos contemporáneos seus, a súa música tivo un papel fundamental no desenvolvemento do [[metal extremo]].<ref>{{Harvnb|Harrison|2011|p=61}}</ref>
 
A comezos dos anos 1990 os éxitos comerciais do thrash metal redefiniron a corrente principal do heavy metal.<ref>{{Harvnb|Walser|1993|p=15}}</ref> o álbum [[Metallica (álbum)|homónimo]] de Metallica de 1991 foi número 1 na lista ''Billboard'',<ref>{{cita web|url=http://www.billboard.com/charts/billboard-200/1991-08-31/billboard-200 |título=Top 200 Albums|data=31 de agosto de 1991|editorial=Billboard|data-acceso=24 de agosto de 2015}}</ref> e o grupo estableceu unha base internacional de fans.<ref>{{Harvnb|Harrison|2011|p=60}}</ref> O disco de Megadeth ''[[Countdown to Extinction]]'' de 1992 fixo o seu debut no número dous da lista,<ref>{{cita web|url=http://www.billboard.com/charts/billboard-200/1992-08-01/billboard-200 |título=Top 200 Albums|data=1 de agosto de 1992|editorial=Billboard|data-acceso=24 de agosto de 2015}}</ref> Anthrax e Slayer chegaron a estar entre os 10 primeiros postos,<ref>{{cita web|url=http://www.billboard.com/charts/1993-06-12/billboard-200 |título=Top 200 Albums|data=12 de xuño de 1993|editorial=Billboard|data-acceso=24 de agosto de 2015}}</ref> e outros álbums de grupos rexionais coma Testament e Sepultura chegaron a estar entre os 100 primeiros postos da lista.<ref>{{Cita web|url=http://www.billboard.com/artist/376824/testament/chart|título=Testament - Chart history|data-acceso=22 de outubro de 2015|editorial=Billboard}}</ref><ref>{{Cita web|url=http://www.billboard.com/artist/278656/sepultura/chart|título=Sepultura - Chart history|data-acceso=22 de outubro de 2015|editorial=Billboard}}</ref>
 
==== Death metal ====
{{Artigo principal|death metal}}
[[Ficheiro:Chuck Schuldiner cropped.jpg|miniatura|esquerda|200px|[[Chuck schuldiner]] de [[Death (grupo de death metal)|Death]]]]
O thrash metal comezou a evolucionar e dividirse en xéneros máis extremos. Segundo a [[MTV]] "A música de Slayer foi directamente responsable do ascenso do death metal".<ref>{{Cita novas|url=http://www.mtv.com/bands/m/metal/greatest_metal_bands/071406/index7.jhtml|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20150508102621/http://www.mtv.com/bands/m/metal/greatest_metal_bands/071406/index7.jhtml|data-arquivo=8 de maio de 2015|urlmorta=si|título=The Greatest Metal Bands of All Time—Slayer|xornal=MTV News|data-acceso=27 de febreiro de 2008}}</ref> O movemento death metal tanto en Norteamérica coma en Europa adoptou e primou os elementos de [[blasfemia]] e [[diabolismo]] empregados por grupos coma Slayer. Os grupos norteamericanos [[Death (grupo de death metal)|Death]] e [[Possessed]] considéranse transcendentais neste estilo.<ref>{{Cita web|apelidos=Rivadavia|nome=Eduardo|url=http://www.allmusic.com/artist/death-mn0000228323|título=Death—Biography|editorial=Allmusic|data-acceso=23 de novembro de 2007}}</ref> Ámbolos dous grupos están considerados coma a inspiración do nome deste subxénero. A finais dos anos 1980 e comezos da década de 1990s o death metal comezou a ser notable en [[Suecia]], onde xurdiron novas formas de [[death metal melódico]].<ref>{{Cita libro|apelidos=Ekeroth|nome=Daniel|ano=2011|título=Swedish Death Metal|editorial=Bazillion Points|ISBN=978-0-9796163-1-0}}</ref>
 
O death metal utiliza a velocidade e agresividade do thrash metal e o [[hardcore punk]], fusionándoas con líricas [[violencia|violentas]] e [[satanismo|satánicas]].<ref name=LOC27>{{Harvnb|Moynihan|Søderlind|1998|p=27}}</ref> As voces neste xénero adoitan ser escuras, incluíndo [[voz gutural|voces guturais]], gritos agudos,<ref name=VS>{{Cita web|apelidos=Van Schaik|nome=Mark|url=http://www.emptywords.org/SK04-2000.htm|título=Extreme Metal Drumming|obra=Slagwerkkrant|data=2000|data-acceso=15 de novembro de 2007}}</ref> e outras técnicas pouco comúns no [[canto]].<ref name="Genre—Death Metal/Black Metal">{{Cita web|url=http://www.allmusic.com/explore/style/d384|título=Genre—Death Metal/Black Metal|obra=AllMusic|data-acceso=27 de febreiro de 2007}}</ref> Complementando o estilo grave e agresivo das voces atópase o uso de guitarras a baixos tons e con unha alta distorsión,<ref name=LOC27/><ref name=VS/> e unha percusión extremadamente rápida, habitualmente empregando técnicas de dobre bombo e ''[[blast beat]]s''. Os cambios no tempo e métrica e o uso do [[síncope (música)|síncope]] son tamén típicos deste xénero.<ref>{{Harvnb|Kahn-Harris|2007}}</ref>
Xa en 1990, Mayhem empregaba regularmente [[pintura corporal]] cadavérica, que moitos outros grupos de black metal adoptaron. Bathory inspirou os movementos do [[viking metal]] e do [[folk metal]], e [[Immortal (grupo musical)|Immortal]] foi un dos pioneiros no uso dos ''[[blast beat]]s''. Algúns dos grupos [[Escandinavia|escandinavos]] desta escena foron asociados con actos de violencia a comezos da década de 1990,<ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=276}}</ref> e os grupos Mayhem e Burzum foron asociados a queimas de [[igrexa]]s.<ref>{{Cita libro|título=The Re-Enchantment of the West, Vol 2: Alternative Spiritualities, Sacralization, Popular Culture and Occulture|nome=Christopher|apelidos=Partridge|editorial=A&C Black|ano=2006|isbn=9780567552716|páxina=251}}</ref> A cada vez maior publicidade comercial no death metal xerou unha resposta negativa. Comezando en [[Noruega]], gran parte da escena ''underground'' escandinava pasou a apoiar a escena black metal.<ref>{{Harvnb|Moynihan|Søderlind|1998|pp=31–32}}</ref> En palabras do ex-vocalista de [[Gorgoroth]], [[Kristian Espedal]]: "O black Metal non estivo nunca pensado para chegar a unha audiencia... tiñamos un inimigo común que era, por suposto, a cristiandade, o socialismo e todo o que a democracia representa".<ref name=Campion/>
 
No ano 1992 comezaron a aparecer escenas de black metal en áreas fóra de Escandinavia, incluíndo [[Alemaña]], [[Francia]] e [[Polonia]].<ref>{{Harvnb|Moynihan|Søderlind|1998|pp=271, 321, 326}}</ref> En 1993 o asasinato do guitarrista de [[Mayhem]] [[Øystein Aarseth]] por parte do músico [[Varg Vikernes]] desencadeou unha cobertura intensiva dos medios.<ref name=Campion/> Ao redor de 1996, cando moitos membros da escena crían que o xénero estaba estancándose,<ref>{{Cita web|apelidos=Vikernes|nome=Varg|url=http://www.burzum.org/eng/library/a_burzum_story06.shtml|título=A Burzum Story: Part VI—The Music|páxina-web=Burzum.org|data=2005|data-acceso=4 de abril de 2007}}</ref> varios grupos chaves, incluíndo a [[Burzum]] e os finlandeses [[Beherit]], mudaron cara un estilo ''[[dark ambient]]'', mentres que o [[black metal sinfónico]] comezou a ser explorado polos suecos [[Tiamat (grupo musical)|Tiamat]] e os suízos [[Samael]].<ref>{{Cita web|url={{Allmusic|class=style|id=symphonic-black-metal-ma0000012290|pure_url=yes}}|título=Genre—Symphonic Black Metal|editorial=Allmusic|data-acceso=9 de abril de 2007}}</ref> A finais da década dos 90 e comezos dos anos 2000, os noruegueses [[Dimmu Borgir]] e os británicos [[Cradle of Filth]] achegaron de novo o black metal ás correntes principais.<ref>{{Cita novas|apelidos=Tepedelen|nome=Adem|url=http://www.rollingstone.com/artists/dimmuborgir/articles/story/5935933/dimmu_borgirs_death_cult|título=Dimmu Borgir's 'Death Cult'|revista=Rolling Stone|data=7 de novembro de 2003|data-acceso=10 de setembro de 2007|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20071031005254/http://www.rollingstone.com/artists/dimmuborgir/articles/story/5935933/dimmu_borgirs_death_cult|data-arquivo=31 de outubro de 2007|urlmorta=si}}</ref><ref>{{Cita novas|apelidos=Bennett|nome=J|url=http://www.decibelmagazine.com/features/jun2007/dimmuborgir.aspx|título=Dimmu Borgir|revista=Decibel|data=2007|data-acceso=10 de setembro de 2007|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20070515040459/http://www.decibelmagazine.com/features/jun2007/dimmuborgir.aspx|data-arquivo=15 de maio de 2007|urlmorta=si}}</ref>
 
==== Power metal ====
A publicación en 1991 de ''[[Forest of Equilibrium]]'', o álbum de estrea do grupo británico [[Cathedral]], axudou a desatar unha nova onda de doom metal. Nesta mesma época, a fusión de estilos resultante no [[doom-death]] por parte de grupos británicos coma [[Paradise Lost]], [[My Dying Bride]] e [[Anathema]] deu lugar ao [[gothic metal]] europeo,<ref>{{Harvnb|Sharpe-Young|2007|pp=246, 275}}</ref><ref>{{Cita libro|nome=Stéphane|apelidos=Leguay|título=Metal Gothique|obra=Carnets Noirs|lingua=fr|edición=3ª|ano=2006|ISBN=2-84608-176-X}}</ref> cos seus arranxos característicos de dous vocalistas, exemplificados polos noruegueses [[Theatre of Tragedy]] e [[Tristania]]. O grupo estadounidense [[Type O Negative]] introduciu unha variante americana neste novo estilo.<ref>{{Harvnb|Sharpe-Young|2007|p=275}}</ref>
 
Tamén nos Estados Unidos xurdiu a finais dos anos 1980 o [[sludge metal]], mesturando características do doom metal e o [[hardcore punk|hardcore]], con grupos coma [[Eyehategod]] e [[Crowbar]] liderando unha prominente escena en [[Luisiana]].<ref name="allmusic-doometal">{{cita web|url={{Allmusic|class=explore|id=style/d11956|pure_url=yes}}|título=Doom metal |editorial=[[Allmusic]]|data-acceso=22 de xullo de 2008}}</ref> A comezos da década seguinte os tamén norteamericanos [[Kyuss]] e [[Sleep]], inspirados polas anteriores bandas de doom metal, foron a punta de lanza do [[stoner metal]],<ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=347}}</ref> mentres que o grupo de [[Seattle]] [[Earth]] axudou a desenvolver o subxénero do [[drone metal]].<ref>{{Cita novas|apelidos=Jackowiak|nome=Jason|url=http://www.splendidezine.com/review.html?reviewid=1125311580560974|url-arquivo=https://web.archive.org/web/20121020063418/http://www.splendidezine.com/review.html?reviewid=1125311580560974|data-arquivo=20 de outubro de 2012|urlmorta=si|título=Hex: Or Printing in the Infernal Method|revista=Splendid Magazine|data=2005|data-acceso=21 de marzo de 2007}}</ref> A finais dos anos 1990 xurdiron novos grupos coma [[Goatsnake]], mesturando os sons do stoner metal co doom metal, e [[Sunn O)))]], cruzando as liñas entre o doom metal, o drone metal, e o ''[[dark ambient]]''.<ref name=NYT1/>
 
=== Subxéneros e fusións ===
Ao igual que Jane's Addiction, moitos dos grupos máis populares de comezos dos anos 1990 con raíces no heavy metal foron cualificados dentro do subxénero do [[metal alternativo]].<ref name=alternativemetal>{{cita web |título=Genre—Alternative Metal |editorial=Allmusic |url={{Allmusic|class=style|id=alternative-metal-ma0000012328|pure_url=yes}} |data-acceso=26 de marzo de 2007}}</ref> Os grupos da escena grunge de [[Seattle]] coma [[Soundgarden]], acreditado por "facer un lugar para o heavy metal no rock alternativo",<ref>{{cita web |apelidos=Erlewine|nome=Stephen |título=Soundgarden (Biography) |editorial=Allmusic |url={{Allmusic|class=artist|id=soundgarden-mn0000001098|pure_url=yes}} |data-acceso=1 de setembro de 2009}}</ref> e [[Alice in Chains]] atopáronse no centro do movemento do metal alternativo. Esta etiqueta aplicouse a un amplo espectro de outros grupos que fusionaron o heavy metal con outros estilos diferentes. [[Faith No More]] combinou o seu son de [[rock alternativo]] co [[punk]], [[funk]], heavy metal e o [[hip hop]],<ref>{{Cita novas|título=The Misunderstanding of Faith No More|nome=Saby|apelidos=Reyes-Kulkarni|xornal=Pitchfork|data=23 de abril de 2015|url=http://pitchfork.com/thepitch/749-the-misunderstanding-of-faith-no-more/|data-acceso=23 de outubro de 2015}}</ref> [[Primus]] uniu elementos do funk, punk, [[thrash metal]] e [[música experimental]],<ref>{{Cita publicación periódica|url=https://books.google.com/books?id=z9fMwxwJ7tkC&pg=PA39#v=onepage&q&f=false|título=The thrash-funk scene proudly presents Primus|páxina=39|apelidos1=Darzin|nome1=Daina|apelidos2=Spencer|nome2=Lauren|revista=Spin|ano=1991|volume=6|número=10|issn=0886-3032|editorial=SPIN Media LLC}}</ref> mentres que [[Tool]] mesturou o heavy metal e o [[rock progresivo]].<ref>{{Cita publicación periódica|apelidos=Klosterman|nome=Chuck|revista=Spin|editorial=SPIN Media LLC|título=Tooling Around|data=outubro de 2003|volume=19|número=10|issn=0886-3032|páxina=105}}</ref> Outros grupos coma [[Fear Factory]], [[Rammstein]], [[Ministry]] e [[Nine Inch Nails]] comezaron a incorporar o heavy metal na súa [[música industrial]] e viceversa, dando lugar ao [[metal industrial]].<ref>{{Harvnb|Weinstein|2009|p=288}}</ref> [[Marilyn Manson (grupo musical)|Marilyn Manson]] seguiu un camiño semellante a estes últimos, incorporando tamén elementos provocativos seguindo un estilo semellante a [[Alice Cooper]].<ref>{{Cita publicación periódica|revista=Billboard|título=Industrial rockers breaking through the mainstream|data=27 de abril de 1996|volume=108|número=17|issn=0006-2510|editorial=Nielsen Business Media}}</ref> Polo xeral, os grupos de metal alternativo, aínda sen representar unha escena cohesiva, presentan unha unión na súa disposición para experimentar co xénero do heavy metal e o seu rexeitamento xeral da estética do glam metal.<ref name=alternativemetal/> Estas mesturas de estilos e sons representaron a ollos dos historiadores "o colorido resultado do heavy metal abríndose para encarar ao mundo exterior".<ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=224}}</ref>
 
A mediados da década de 1990 xurdiu unha nova fornada de grupos estadounidenses inspirados polo novo metal alternativo e a mestura de xéneros.<ref>{{Harvnb|Christe|2003|pp=324–325}}</ref> Denominado "[[nu metal]]", grupos coma [[Slipknot]], [[Rage Against the Machine]], [[Linkin Park]], [[Limp Bizkit]], [[Papa Roach]], [[P.O.D.]], [[KoЯn]], [[Deftones]] e [[Disturbed]] incorporaron elementos que variaban dende o [[death metal]] ata o hip hop, en moitas ocasións incluíndo [[DJ]]s e líricas de [[rap]].<ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=329}}</ref> O nu metal obtivo un considerable éxito comercial e de popularidade grazas as frecuentes aparicións na [[MTV]] e a introdución en 1996 do festival [[Ozzfest]], o que levou aos medios a comezar a falar dun rexurdimento do heavy metal.<ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=324}}</ref> En 1999 ''Billboard'' informou que só nos Estados Unidos existían por aquel entón máis de 500 programas especiais de [[radio (medio de comunicación)|radio]] adicados ao heavy metal, case tres veces máis que dez anos atrás.<ref>{{Harvnb|Christe|2003|p=344}}</ref> Malia que o nu metal acadou popularidade, os admiradores do heavy metal tradicional polo xeral non acolleron ben este novo estilo,<ref>{{harvnb|Christe|2003|p=328}}</ref> e a comezos dos anos 2000 a popularidade deste movemento comezou a estar en declive.<ref>{{cita web |apelidos=D'angelo |nome=Joe |título=Nu Metal Meltdown |editorial=MTV |data=24 de xaneiro de 2003 |url-arquivo=https://web.archive.org/web/20150416225240/http://www.mtv.com/bands/m/metal_meltdown/news_feature_030124/index.jhtml|data-arquivo=16 de abril de 2015|urlmorta=si|url=http://www.mtv.com/bands/m/metal_meltdown/news_feature_030124/index.jhtml |data-acceso=28 de marzo de 2007}}</ref>
 
=== Estilos máis recentes ===