Diferenzas entre revisións de «Yersinia pestis»

m
Arranxos varios using AWB
m (Bot: Substitución automática de texto (-{{Listaref|2}} +{{Listaref|30em}}))
m (Arranxos varios using AWB)
* ''Yersinia pestis'' subsp. ''orientalis''
}}
'''''Yersinia pestis''''' (antes chamada ''Pasteurella pestis'') é unha especie de [[bacteria]]s [[Gram negativa]]s con forma de [[bacilo]] ou [[cocobacilo]], [[anaerobio facultativo|anaerobia facultativa]], que pode infectar a humanos e outros animais, e é a causante das pragas de [[peste]] dos últimos 1300 anos. <ref name=Sherris>{{Cita libro |author=Ryan KJ, Ray CG (editors) |title=Sherris Medical Microbiology |edition=4th |pages=484–488 |publisher=McGraw Hill |year=2004 |isbn=0-8385-8529-9}}</ref>
 
A infección por ''Y. pestis'' en humanos pode presentarse de tres formas principais: [[peste pneumónica]], [[peste septicémica]], e [[peste bubónica]].<ref name=Sherris/> Todas as formas foron responsables de [[epidemia]]s de grande mortalidade na historia humana, como a [[Peste de Xustiniano]] no [[século VI]] e a [[Peste negra]] que matou a 1/3 da poboación europea no [[século XIV]].<ref>{{Cita libro
Aínda que a toxina murina de ''Yersinia'' é moi tóxica para os roedores e antes se pensaba que se producía para asegurar a reinfección dos novos hóspedes, o que está demostrado é que a Ymt é importante para a supervivencia de ''Y. pestis'' nas pulgas.<ref name="pmid11976454">{{Cita publicación periódica |author=Hinnebusch BJ, Rudolph AE, Cherepanov P, Dixon JE, Schwan TG, Forsberg A |title=Role of Yersinia murine toxin in survival of Yersinia pestis in the midgut of the flea vector |journal=Science |volume=296 |issue=5568 |pages=733–5 |year=2002 |pmid=11976454 |doi=10.1126/science.1069972}}</ref>
 
O sistema Hms xoga un importante papel na transmisión de ''Y. pestis'' ao hóspede mamífero.<ref name="pmid8662526">{{Cita publicación periódica |author=B.J. Hinnebusch, R.D. Perry and T.G. Schwan |title=Role of the Yersinia pestis hemin storage (hms) locus in the transmission of plague by fleas |journal=Science. |volume=273 |issue=5237 |pages=367–70 |year=1996 |pmid=8662526 |doi=10.1126/science.273.5273.367}}</ref> Mentres que no vector insecto, as proteínas codficadas polos [[loci]] xenéticos do Hms inducen a formación de [[biofilme]]s no proventriculo, unha válvula que conecta o intestino medio co esófago do insecto.<ref name="Erickson, D. L et al. 2007">{{Cita publicación periódica |author= Erickson, D. L., N. R. Waterfield, V. Vadyvaloo, D. Long, E. R. Fischer, R. ffrench-Constant, and B. J. Hinnebusch |title= Acute oral toxicity of yersinia pseudotuberculosis to fleas: Implications for the evolution of vector-borne transmission of plague |journal= Cellular Microbiology |volume=9 |pages=2658–2666|year=2007 |doi= 10.1111/j.1462-5822.2007.00986.x |pmid= 17587333 |issue= 11}}</ref> A agregación no biofilme impide a alimentación, xa que se forma unha masa de sangue coagulado inxerido e de bacterias (denominado "bloque de Bacot". <ref>Pepper, C., M. Nascarella, E. Marsland, J. Montford, L. Wood, S. Cox, C. Bradford, T. Burns, and S. Presley. 2004. Threatened or endangered? Keystone species or public health threat? The black-tailed prairie dog, the Endangered Species Act, and the imminent threat of bubonic plague. Journal of Land, Resources, and Environmental Law 24: 355-391.</ref>) A transmisión de ''Y. pestis'' ten lugar durante os inútiles intentos da pulga por alimentarse dun sangue que non poderá tragar. O sangue inxerido é bombeado ao esófago, onde remove algunhas das bacterias que forman o tapón do proventrículo, e o sangue coas bacterias é regurxitado na ferida da picadura do hóspede, e as bacterias pasan ao seu sistema circulatorio. Como as pulgas non se poden alimentar, teñen fame e pican máis frecuentemente.
 
=== En humanos e outros hóspedes susceptibles ===
A [[patoxénese]] debida á infección por ''Y. pestis'' dos hóspedes mamíferos é producida por varios factores como a capacidade da bacteria de suprimir e evitar as respostas normais do [[sistema inmunitario]], como a [[fagocitose]] e a produción de [[anticorpo]]s. A picada das pulgas permite que a bacteria sobrepase a barreira da [[pel]]. ''Y. pestis'' expresa o produto do xene ''yadBC'', que é similar ás [[adhesina bacteriana|adhesinas]] doutras especies de ''Yersinia'', o que facilita a adherencia e invasión das células [[epitelio|epiteliais]].<ref name="pmid18025093">{{Cita publicación periódica |author=Forman S, Wulff CR, Myers-Morales T, Cowan C, Perry RD, Straley SC |title=yadBC of Yersinia pestis, a New Virulence Determinant for Bubonic Plague |journal=Infect. Immun. |volume=76 |issue=2 |pages=578–87 |year=2008 |pmid=18025093 |doi=10.1128/IAI.00219-07 |pmc=2223446}}</ref> ''Y. pestis'' expresa un activador do [[plasminóxeno]] que é un importante factor de virulencia para a peste pneumónica e que podería degradar os [[coagulación do sangue|coágulos e sangue]] para facilitar a invasión sistémica.<ref name="pmid17255510">{{Cita publicación periódica |author=Lathem WW, Price PA, Miller VL, Goldman WE |title=A plasminogen-activating protease specifically controls the development of primary pneumonic plague |journal=Science |volume=315 |issue=5811 |pages=509–13 |year=2007 |pmid=17255510 |doi=10.1126/science.1137195}}</ref> Moitos dos factores de virulencia da bacteria son antifagocíticos. Dous impotantes antíxenos antifagocíticos, chamados F1 (Fracción 1) e V ou [[LcrV]], son importantes para a virulencia.<ref name=Baron/> Estes antíxenos prodúceos a bacteria á temperatura corporal humana normal. Ademais, ''Y. pestis'' sobrevive e produce os antíxenos F1 e V mentres está no interior de células brancas do sangue como os [[monocito]]s, pero non en [[neutrófilo]]s. A [[inmunidade (medicina)|inmunidade]] natural ou inducida conséguese pola produción de [[anticorpo]]s [[opsonina|opsonizantes]] específicos contra os antíxenos F1 e V; os anticorpos contra F1 e V inducen a [[fagocitose]] por parte dos neutrófilos.<ref>{{Cita libro | author = Salyers AA, Whitt DD | title = Bacterial Pathogenesis: A Molecular Approach | edition = 2nd | publisher = ASM Press | year = 2002 | id = pp. 207-12}}</ref>
 
Ademais, o [[secreción|sistema de secreción de tipo III]] (T3SS) permite que ''Y. pestis'' inxecte proteínas nos macrófagos e outras células inmunes. Estas proteínas inxectadas polo T3SS denomínanse Yops (''Yersinia Outer Proteins'', Proteína Externas de Yersinia) e entre elas está Yop B/D, que forma poros na [[membrana plasmática]] do hóspede e foi asociada coa [[citólise]]. Inxéctanse no [[citoplasma]] da célula hóspede por medio do T3SS as YopO, YopH, YopM, YopT, YopJ, e YopE por poros creados en parte por YopB e YopD.<ref>{{Cita publicación periódica |author=Viboud GI, Bliska JB |title=Yersinia outer proteins: role in modulation of host cell signaling responses and pathogenesis |journal=Annu. Rev. Microbiol. |volume=59 |issue= |pages=69–89 |year=2005 |pmid=15847602 |doi=10.1146/annurev.micro.59.030804.121320}}</ref> As proteínas Yop inxectadas limitan a fagocitose e as vías de [[sinalización celular]] importantes para o [[sistema inmunitario innato]]. Ademais, algunhas cepas de ''Y. pestis'' son capaces de interferir coa sinalización inmune (por exemplo, ao impediren a liberación dalgunhas [[citocina]]s).
 
''Yersinia pestis'' prolifera no interior dos [[ganglio linfático|ganglios linfáticos]], onde pode evitar a súa destrución por células inmunitarias como os [[macrófago]]s. A capacidade de ''Y. pestis'' de inhibir a [[fagocitose]] permítelle crecer nos ganglios linfáticos e causar [[linfadenopatía]]s. YopH é unha [[proteína tirosina fosfatase]] que contribúe a esa capacidade de ''Y. pestis'' de evadirse da acción das células inmunitarias.<ref name="pmid19221593">{{Cita publicación periódica | author = de la Puerta ML, Trinidad AG, del Carmen Rodríguez M, Bogetz J, Sánchez Crespo M, Mustelin T, Alonso A, Bayón Y | title = Characterization of New Substrates Targeted By Yersinia Tyrosine Phosphatase YopH | journal = PLoS ONE | volume = 4 | issue = 2 | pages = e4431 | year = 2009| pmid = 19221593 | pmc = 2637541| doi = 10.1371/journal.pone.0004431 | url = http://www.plosone.org/article/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pone.0004431 | editor1-last = Bozza | editor1-first = Patricia}}</ref> Nos macrófagos, YopH [[desfosforilación|desfosforila]] a [[BCAR1|p130Cas]], [[FYB|Fyb]] (proteína de unión a [[Fyn]]) [[SKAP2|SKAP-HOM]] e [[PTK2B|Pyk]], unha [[tirosina quinase]] homóloga de [[PTK2|FAK]]. YopH tamén se une á subunidade p85 da [[fosfoinosítido 3-quinase]], a [[GAB1|Gab1]], ás proteínas adaptadoras [[GAB1|Gab2]], e ao [[factor de intercambio do nucleótido guanina]] [[VAV1|Vav]].
 
YopE funciona como [[proteína activadora da GTPase]] para membros da [[familia Rho de GTPases]] como [[RAC1]]. YopT é unha [[cisteína protease]] que inhibe RhoA ao eliminar o grupo [[Prenilación|isoprenilo]], que é importante para a localización da proteína na membrana plasmática. Propúxose que YopE e YopT poderían funcionar limitando a citólise inducida por YopB/D.<ref name="pmid18193942">{{Cita publicación periódica| author = Mejía E, Bliska JB, Viboud GI | title = Yersinia Controls Type III Effector Delivery into Host Cells by Modulating Rho Activity | journal = PLoS ONE | volume = 4 | issue = 2 | pages = e4431 | year = 2009| pmid = 18193942 | pmc = 2186360| doi = 10.1371/journal.ppat.0040003 | url = http://www.plosone.org/article/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pone.0004431}}</ref> Isto podería limitar o función de YopB/D de crear os poros usados para a inserción de Yop nas células hóspedes e impedir a rotura inducida por YopB/D das células hóspede e que se libere o contido celular, o cal atraería e estimularía as respostas inmunitarias.
 
=== Inmunidade ===
Non hai vacinas efectivas contra a doenza. Téñense utilizado algunhas vacinas de escasa efectividade e que podían causar graves [[inflamación]]s, como a vacina inactivada con [[formol]], que xa non se usa. Estanse facendo experimentos con técnicas de [[enxeñaria xenética]] de vacinas baseadas nos [[antíxeno]]s F1 e V e parecen prometedores. Porén, as bacterias que carecen do antíxeno F1 seguen sendo virulentas, e os antíxenos V son suficientemente variables como para que unha vacina composta deles non sexa totalmente protectora.<ref>{{Cita publicación periódica | author = Welkos S| title = Determination of the virulence of the pigmentation-deficient and pigmentation-/plasminogen activator-deficient strains of ''Yersinia pestis'' in non-human primate and mouse models of pneumonic plague | journal = Vaccine | year = 2002 | volume = 20 | issue = 17–18| pages = 2206&ndash;2214 | pmid = 12009274 | doi = 10.1016/S0264-410X(02)00119-6 | display-authors = 1 | last2 = Pitt | first2 = M.L.M. | last3 = Martinez | first3 = M. | last4 = Friedlander | first4 = A. | last5 = Vogel | first5 = P. | last6 = Tammariello | first6 = R.}}</ref> <ref>{{Cita publicación periódica |url=http://www.fda.gov/cber/minutes/plague101304t.pdf | author = Pitt ML| title = Non-human primates as a model for pneumonic plague. In: Animals Models and Correlates of Protection for Plague Vaccines Workshop| year=2004 | date=October 13–14}}</ref> <ref>{{Cita publicación periódica |author=Jefferson T, Demicheli V, Pratt M |title=Vaccines for preventing plague |journal=Cochrane Database Syst Rev |volume= |issue=2 |pages=CD000976 |year=2000 |pmid=10796565 |doi=10.1002/14651858.CD000976}}</ref>
 
== Aspectos clínicos ==
** [[Dor de cabeza]] e [[calafrío]]s que aparecen de repente ao final do período de incubación
** Inchamento dos [[ganglio linfático|ganglios linfáticos]] que orixinan [[bubón]]s, especialmente nas inguas, que é o síntoma clásico da peste bubónica.
 
* Peste septicémica
** [[Hipotensión]]
** Os síntomas das pestes bubónica e pneumónica non sempre están presentes
** Nota: O paciente pode morrer antes de que apareza ningún síntoma
 
* Peste pneumónica (transmítese de persoa a persoa)
** Febre
=== A Peste de Xustiniano ===
{{Artigo principal|Peste de Xustiniano}}
A mediados do [[século VI]] produciuse unha [[pandemia]] coñecida como [[Peste de Xustiniano]], que matou a unha terceira parte dos habitantes do [[Imperio Bizantino]], que se cre foi debida á peste bubónica. Houbo epidemias recorrentes e non desapareceu de todo ata o ano 750. <ref>{{cite web |title=Europe’s Plagues Came From China, Study Finds |url=http://www.nytimes.com/2010/11/01/health/01plague.html |work=[[The New York Times]] |date=October 31, 2010 |accessdate=2010-11-01 }}</ref> Un estudo xenético suxire que esta praga se orixinou de cepas hoxe extintas de ''Y. pestis'', xeneticamente distintas das cepas que orixinaron a [[Peste negra]] no século XIV, ou talvez de patóxenos non relacionados coa peste bubónica.<ref>{{cite news|last=McGrath|first=Matt|title=Black Death Genetic Code 'Built' |publisher=[[BBC World Service]]|url=http://www.bbc.co.uk/news/health-15278366 |accessdate=12 October 2011|date=12 October 2011}}</ref><ref>{{Cita publicación periódica|url=http://www.nature.com/nature/journal/v478/n7370/full/nature10549.html|title=A draft genome of Yersinia pestis from victims of the Black Death|last1=Bos|first1=Kirsten|journal=Nature|volume=478|issue=7370|pages=506–510|doi=10.1038/nature10549|date=12 October 2011|bibcode = 2011Natur.478..506B}}</ref> En 2012 investigadores alemáns recolleron mostras de ''Y. pestis'' de tumbas da época de Xustiniano para reconstruíren o ADN da bacteria.<ref>{{cite web |url=http://www.plospathogens.org/article/info:doi/10.1371/journal.ppat.1003349 |title=Yersinia pestis DNA from Skeletal Remains from the 6th Century AD Reveals Insights into Justinianic Plague |date=2013-05-02 |accessdate=2013-05-16 |publisher=PLOS Pathogens |author= multiple}}</ref>
 
=== A Peste negra ===
393.002

edicións