Diferenzas entre revisións de «Áiax o Grande»

m
sen resumo de edición
m (Bot: Engado {{Control de autoridades}}; cambios estética)
m
'''Áiax I''' (en [[grego antigo]] Αἴας ''Aías'', ‘da [[terra]]’) fillo de [[Telamón]] (Τελαμώνιος ''Telamốnios''), rei de [[illa de Salamina|Salamina]], é un lendario [[heroe]] da [[mitoloxía grega]]. Para distinguilo de [[Áiax o Menor|Áiax, fillo de Oileo]], era coñecido como '''Áiax o Grande''', '''Gran Áiax''' ou '''Telamonio Áiax'''. Valoroso guerreiro, o máis forte despois do seu curmán [[Aquiles]], embarcouse á mítica [[Guerra de Troia]] ó mando de doce navíos salamitos, acompañado do seu irmán [[Teucro (heroe)|Teucro]]. Fillos seus foron [[Eurísaces]] e [[Fileo]], o primeiro antergo da familia [[Atenas|ateniense]] dos [[Filaidas]].
 
Pelexou na guerra con coraxe e destreza, e [[suicidio|suicidándosesuicidouse]] logo de tolear porque os gregos lle negaron as armas do seu querido curmán, Aquiles.
 
Na ''[[Ilíada]]'' de [[Homero]] descríbeselleé descrito como un guerreiro de gran estatura e forza colosal, teimudo e de inmenso escudo que por si mesmo é un antemural das [[Falanxe (infantaría)|falanxes]], segundo en destreza e valentía na batalla unicamente por detrás de Aquiles. Non foi ferido en ningunha das batallas relatadas na ''Ilíada'', e é o único personaxe de importancia na obra que non recibiu axuda por parte de ningún dos deuses gregos. Ó igual que Aquiles foi soterrado polo [[centauro]] [[Quirón]]. Áiax foi un dos reis máis importantes no campo de batalla, pero non tan sabio como [[Néstor (mitoloxía)|Néstor]], [[Idomeneo]] ou [[Menesteo]], nin tan hábil como [[Diomedes]], [[Odiseo]] ou [[Palamedes]]. Mandaba o seu exército levando unha gran hacha de guerra e un enorme escudo, acompañado sempre polo seu irmán Teucro.
 
Durante a guerra de [[Troia]] loitou contra [[Heitor]] en dúas ocasións. A primeira foi nun duelo que durou todo un día sen que houbese vencedor. A segunda foi durante unha incursión dos troianos no campamento dos aqueos, onde ambos pelexaron nos barcos gregos. Áiax case matou a Héctor arroxándollearrebolándolle unha pedra maiormeirande que o propio príncipe troiano. Ámbolos dous encontros tiveron lugar cando Aquiles abandonara o campo de batalla debido ó seu enfado con [[Agamenón]].
 
Cando [[Patroclo]] morreu a mans de Heitor, os troianos intentaron facerse co seu corpo e alimentar con el ós cans, pero Áiax loitou contra eles protexendo o cadáver e devolvéndoo ó campamento grego e a Aquiles.
[[Ficheiro:Ajax suicide.jpg|miniatura|Áiax preparando o seu suicidio]]
Algo máis tarde na historia, cando Aquiles morre tras ser alcanzado por unha frecha de [[Paris]], Áiax e Odiseo pelexan por recuperar o corpo do heroe grego e soterralo xunto ó do seu amigo Patroclo. Tralo funeral, ámbolos dous heroes gregos reclaman a armadura de Aquiles como recompensa polos seus esforzos. Tras unha disputa de enxeño ou tal vez porque Agamenón aborrecía a casta de [[Éaco]], Odiseo recibiu a armadura e Áiax furioso caeu ó chan exhausto. Ó erguerse, faino tolo de furia e no seu delirio confunde un rabaño de ovellas cos líderes aqueos, Odiseo e Agamenón, matandoe amatou tódolos animais. Ó espertar da súa [[loucura]] vese rodeado de sangue e decide quitarse a vida antes que vivir na vergoña e a deshonra. Para facelo utiliza a espada de Heitor, que estequen llella concedera como un regalo de honra tralo seu primeiro duelo (''[[A Odisea]]'', xi. 541).
 
{{mitoloxía grega}}
182

edicións