Diferenzas entre revisións de «Lignina»

m
Bot:Retiro parámetro non usado "month="
m (Bot:Retiro parámetro non usado "month=")
| issn = 0960-9822
| pmid = 19167225
| journal = Current biology : CB}}</ref> A madeira pode entenderse quimicamente como formada por fibras de [[celulosa]] (e outros [[polisacárido]]s) embebidas nunha matriz de lignina. O termo lignina foi introducido en 1819 por [[Augustin Pyramus de Candolle|de Candolle]] e procede da palabra latina ''lignum'', <ref name="eero">{{cita libro|autor= E. Sjöström|título= Wood Chemistry: Fundamentals and Applications|editor= [[Academic Press]]|ano= 1993|isbn= 012647480X}}</ref> que significa madeira. É un dos [[polímero]]s orgánicos máis abundantes, só superado pola [[celulosa]], e contén o 30% do carbono orgánico non fósil, <ref name=boerjan>{{Cita publicación periódica| author = W. Boerjan, J. Ralph, M. Baucher| month = June| year = 2003| title = Lignin bios| journal = Ann. Rev. Plant Biol.| volume = 54| issue = 1| pages = 519–549| doi = 10.1146/annurev.arplant.54.031902.134938| pmid = 14503002}}</ref> e constitúe de un cuarto a un terzo da masa seca da madeira. Como [[biopolímero]], a lignina é rara debido á súa heteroxeneidade e falta dunha estrutura primaria definida. Non é un [[carbohidrato]], a diferenza doutros compoñentes da parede celular. A súa función máis importante é dar sostén á planta ao fortalecer a madeira ([[xilema]]) das árbores, dándolles resistencia á compresión. <ref>(1995, Biology, Arms and Camp ).</ref><ref>Anatomy of Seed Plants, Esau, 1977</ref><ref>Wardrop; The structure of the cell wall in lignified collenchyma of ''Eryngium'' sp.; Aust. J. Botany, 17:229-240, 1969</ref>
 
A produción industrial global de lignina illada é de arredor de 1,1 millóns de toneladas ao ano e utilízase en forma de lignosulfonato hidrosoluble como dispersante, aglutinante e adhesivo na construción, minaría, alimentación animal ou agricultura. <ref>[http://www.nnfcc.co.uk/publications/nnfcc-renewable-chemicals-factsheet-lignin NNFCC Renewable Chemicals Factsheet: Lignin]</ref>
[[Ficheiro:LigninPolymerisation.png|miniatura|200px|'''Fig. 4''': Polimerización do [[alcohol coniferílico]] para formar lignina. A reacción ten dúas rutas alternativas [[catalise|catalizadas]] por dous encimas oxidativos diferentes, [[peroxidase]]s ou [[oxidase]]s.]]
 
A lignina é unha macromolécula [[mestura racémica|racémica]] reticular cunha [[masa molecular]] superior a 10.000 [[Dalton (unidade)|daltons]]. É relativamente [[hidrofóbico|hidrofóbica]] e de natureza [[aromaticidade|aromática]]. O grao de polimerización que ten na natureza é difícil de medir, xa que se fragmenta durante a súa extracción e a [[molécula]] consta de varios tipos de subestruturas que parecen repetirse dunha maneira caótica. Describíronse diferentes tipos de lignina dependendo do medio utilizado para o seu illamento. <ref>{{cite web |url=http://www.lignin.org/01augdialogue.html |title=Lignin and its Properties: Glossary of Lignin Nomenclature |accessdate=2007-10-14 |last= |first= |coauthors= |month=July | year=2001 |work=Dialogue/Newsletters Volume 9, Number 1 |publisher=Lignin Institute}}</ref>
 
Hai tres monómeros de [[monolignol]], que están [[metoxi]]lados en distintos graos: o [[alcohol paracumarílico|alcohol ''p''-cumarílico]], [[alcohol coniferílico]], e [[alcohol sinapílico]]<ref>{{cita libro|autor= K. Freudenberg & A.C. Nash (eds)|ano=1968|título=Constitution and Biosynthesis of Lignin|location=Berlin|editor=Springer-Verlag}}</ref> (Figure 3). Estes lignois son incorporados á lignina en forma dos [[fenilpropanoide]]s ''p''-hidroxifenil (H), guaiacil (G), e siringal (S), respectivamente. <ref name=boerjan/> As [[ximnosperma]]s teñen unha lignina que consiste case enteiramente en guaiacil, con pequenas cantidades de ''p''-hidroxifenil. A das [[anxiosperma]]s [[dicotiledónea]]s é xeralmente unha mestura de guaiacil e siringal (con pouco ''p''-hidroxifenil), e a das [[monocotiledónea]]s é unha mestura dos tres. <ref name=boerjan/> Todas as ligninas teñen pequenas cantidades de monolignois incompletos ou modificados, e abundan outros monómeros en plantas non leñosas. <ref>{{Cita publicación periódica|author=J. Ralph, ''et al.''|year=2001|title=Elucidation of new structures in lignins of CAD- and COMT-deficient plants by NMR|journal=Phytochem.| volume=57|issue=6 |pages=993–1003|doi=10.1016/S0031-9422(01)00109-1}}</ref>
393.002

edicións