Diferenzas entre revisións de «Wilhelm Meyer-Lübke»

m
Bot: Engado {{Control de autoridades}}; cambios estética
m
m (Bot: Engado {{Control de autoridades}}; cambios estética)
'''Wilhelm Meyer-Lübke''', nado en [[Dübendorf]], [[Suíza]], en [[1861]] e finado en [[Bonn]] en [[1936]], foi un lingüista [[Neogramáticos|neogramático]] e [[romanista]] de orixe suíza.
 
== Traxectoria ==
Discípulo do pai da Romanística científica, [[Friedrich Christian Diez|Friedrich Diez]]. Foi profesor das universidades de [[Jena]], [[Viena]] e [[Bonn]]. Seguiu a teoría de [[Gustav Gröber]], adaptando o [[método comparatista]] da investigación das [[linguas indoeuropeas|indoeuropeo]] ás linguas románicas, no estudo das cales introduciu principios de sistematización.
 
De todos os fenómenos atribuídos á influencia do substrato céltico, os que resultaban máis seguros para Meyer-Lübke eran o paso de -CT- a -it- e a nasalización das vogais. A influxo osco-umbro, Meyer-Lübke atribuía dous fenómenos seguros: a sonorización das [[oclusiva]]s xordas despois de [[nasal]], e máis a [[asimilación]] -ND- > -nn-. Na Península Ibérica estudou o cambio do F- inicial que non desaparece diante do -r- nin diante do [[ditongo]] castelán '''ue''' procedente de O. En conclusión, Meyer-Lübke consideraba que antes de avanzar a hipótese da influencia do substrato deberían de cumprirse tres operacións preliminares:
 
# Comprobar as condicións de vida real da poboación da zona onde aparece o fenómeno, ou ben das relacións exactas que mantiñan romanos e autóctonos.
# Comprobar a antigüidade do fenómeno na zona afectada.
# Analizar rigorosamente as diversas realizacións articulatorias de sons aparentemente idénticos.
 
=== A clasificación do catalán ===
No seu estudo monográfico sobre do catalán (''Das Katalanische'') (1925), Meyer-Lübke comparou este idioma co castelán e o occitano e tirou a conclusión de que o catalán era unha lingua do grupo [[Galorromania|galorománico]]. Con esta opinión comezou unha polémica sobre a [[subagrupación románica do catalán]], xusto logo do seu recoñecemento como lingua independente, e sobre todo pola coincidencia cronolóxica da obra de Meyer-Lübke coa edición de ''Orígenes del español'' de [[Ramón Menéndez Pidal]] (1926), obra na que este filólogo español desenvolvía a tese da clasificación do catalán como lingua [[Iberorrománia|iberorrománica]].
 
== Obras ==
* ''Die Schicksale des lateinischen Neutrums im Romanischen'' (''A cuestión do neutro latino na Romania'') (Halle, 1883).
* ''Grammatik der romanischen Sprachen'' (''Gramática das linguas románicas'') (Estrasburg, 1890-1902), 4 vols.
* ''Italienische Grammatik'' (Leipzig, 1890).
* ''Historische Grammatik der französischen Sprachen'' (1898).
* ''Romanische Syntax'' (Leipzig, 1899).
* ''Einführung in das Studium der romanischen Sprachwissenschaft'' (''Introdución ao estudo da lingüística románica'' (Heidelberg, 1901).
* ''Die Aussprache des Altprovenzalischen U'' (''A pronunciación do U en antigo provenzal''), in Mélanges Wilmotte (París, 1909).
* ''Romanisches etymologisches Wörterbuch'' (''Dicionario etimolóxico das linguas románicas'') (1911-1920), en trece entregas.
* "Gedanken über die Anlage des von Mn. A. M. Alcover unternommenen Diccionari català-valencià-balear", ''Bolletí del Diccionari de la Llengua Catalana'' XIII (juliol-agost 1923), p.72-94.
* ''Das Katalanische. Seine Stellung zum Spanischen und Provenzalischen, sprachwissenchftlich und historisch dargestellt'' (''O catalán. A súa situación perante o español e o provenzal'') (Heidelberg, 1925).
 
== Véxase tamén ==
=== Bibliografía ===
* Guillem Calaforra i Castellano, ''Wilhelm Meyer-Lübke i Das Katalanische: introducció i traducció''. Barcelona, Institut d’Estudis Catalans. ISBN 84-7283-403-4
 
{{ORDENAR:Meyer Lubke, Wilhelm}}
{{Control de autoridades}}
 
[[Categoría:Personalidades da lingüística]]
393.002

edicións