Diferenzas entre revisións de «Francisco Silvela»

m
Bot: Engado {{Control de autoridades}}; cambios estética
m (Bot: Engado {{Control de autoridades}}; cambios estética)
Era fillo do ilustre avogado [[Francisco Agustín Silvela]], ministro de Gobernación e de Graza e Xustiza, Vicepresidente do Congreso e Maxistrado do Tribunal Supremo.
 
Estudou Dereito na [[Universidade Central de Madrid]] e ingresou na [[Academia de Xurisprudencia]] en 1862. Iniciou a súa actividade política como [[deputado]] nas Cortes Constituíntes de 1870, representando de Ávila, adscribíndose ao grupo conservador de [[Cánovas del Castillo]]. Non participou en actividades políticas durante todo el [[Sexenio Democrático|sexenio revolucionario]], rexeitando calquera cargo político durante o reinado de [[Amadeo I de España|Amadeo de Savoia]] e na [[Primeira República Española|Primeira República]].
 
Con a [[Restauración borbónica en España]] foi nomeado ministro de Gobernación no gabinete de [[Martínez Campos]] en 1879, logo de se ter ocupado da Subsecretaría dese Ministerio desde 1875. Introduciu reformas no sistema de beneficencia que suscitarían a oposición de [[Romero Robledo]]. Destacou polas súas disidencias no seo do conservadorismo da Restauración, movemento desde o cal defendía un réxime político parlamentario constitucional. Discrepou con Cánovas ao rexeitar o sistema de quenda política, baseado no [[caciquismo]] e na fraude electoral, e rexeitou o sistema político [[Cánovas|canovista]] como decadente e carente de moralidade. Cando se produciu a ruptura entre Robledo y Cánovas, a raíz do asinamento do [[Pacto do Pardo]] (1895), co establecemento da
En 1885 foi nomeado Ministro de Graza e Xustiza.
 
No goberno de Cánovas de 1890, ocuparía o posto de Ministro de Gobernación, pero ante a reconciliación entre Robledo e o líder conservador preferiu dimitir, formando un novo grupo disidente: os ''silvelistas''; con un programa no que unha parte importante era a reforma total do goberno municipal, como base para crear unha moralidade política que impedise o funcionamento do caciquismo e o uso da política local para fins electoralistas. Pretendeu realizar un proxecto rexeneracionista desde arriba, que despois sería continuado por [[Antonio Maura]].
 
Despois da morte de Cánovas en 1897, Silvela foi nomeado xefe indiscutido do Partido Conservador.
 
Entre 1899 y 1903 ocupou dúas veces a presidencia do Consello de Ministros, incorporando no seu gabinete figuras da categoría de Villaverde, Polavieja, Maura o Dato. No seu primeiro goberno acumulou tamén a Carteira de Estado e no segundo a de Mariña.
 
No 1903 retirouse definitivamente da vida política, non sen antes designar a [[Antonio Maura]] como o seu sucesor.
 
{{Start box}}
{{Succession box | título = [[Ficheiro:Escudo de España 1874-1931.svg|50px]]<br> [[Lista de Presidentes de España|Presidente do Consello de Ministros de España]] | período = [[1899]] | predecesor = [[Sagasta | Práxedes Mateo Sagasta]] | sucesor = [[Marcelo Azcárraga Palmero]]}}
{{Succession box | título = [[Ficheiro:Escudo de España 1874-1931.svg|50px]]<br>[[Lista de Presidentes de España|Presidente do Consello de Ministros de España]] | período = [[1902]] | predecesor = [[Sagasta | Práxedes Mateo Sagasta]] | sucesor = [[Raimundo Fernández Villaverde]]}}
{{End box}}
 
== Obras ==
 
 
* ''La Filocalia, o arte de distinguir a los cursis de los que no lo son'' - en colaboración con [[Santiago Liniers]] - (1868)
 
== Véxase tamén ==
* [[Lista de presidentes de España]].
* [[Restauración borbónica en España]].
 
{{ORDENAR:Silvela, Francisco}}
{{Control de autoridades}}
 
[[Categoría:Presidentes de España]]
[[Categoría:Nados en Madrid]]
393.002

edicións