Abrir o menú principal

Cambios

m
== Un emperador e un rei (1521-1556) ==
[[Ficheiro:Habsburg Map 1547.jpg|miniatura|dereita|450px|Un mapa dos dominios dos Habsburgo logo da [[Batalla de Mühlberg]] (1547) como se mostra en ''The Cambridge Modern History Atlas'' (1912); as terras dos Habsburgo están pintadas en verde.]]
A vitoria de Carlos na [[batalla de Pavía]] en [[1525]], sorprendeu a moitos [[italia]]nos e [[Alemaña|alemáns]] e suscitou preocupacións de que Carlos se esforzaría por gañar aínda máis poder. O [[papa]] [[Clemente VII, papa|Clemente VII]] cambiou de bando e uniuse a [[Francia]] e a importantes estados italianos contra o [[Lista de emperadores do Sacro Imperio Romano|emperador]] [[Casa de Habsburgo|Habsburgo]] na [[guerra da Liga de Cognac]]. En [[1527]], debido á incapacidade de Carlos de pagar suficientemente aos seus exércitos no norte de Italia, estes amotináronse e [[saqueo de Roma|saquearon Roma]] polo botín, forzando o Papa Clemente, e aos sucesivos papas, a ser considerablemente máis prudentes nos seus tratos coas autoridades seculares: en [[1533]], o rexeitamento de Clemente a anular o matrimonio de [[Henrique VIII de Inglaterra]] con [[Catalina de Aragón]] (tía de Carlos) foi unha consecuencia directa do seu desexo de non ofender ao emperador e ter quizáquizais a súa capital saqueada unha segunda vez. A [[paz de Barcelona]], asinada entre Carlos e o Papa en [[1529]], estableceu unha relación máis cordial entre ambos os líderes. De feito, o Papa nomeou a España como o protector da causa Católica e recoñeceu a Carlos como rei de [[Lombardía]] a cambio da intervención española para derrocar á rebelde [[República de Florencia|República florentina]].
 
En [[1543]], [[Francisco I de Francia|Francisco I]], rei de Francia, anunciou a súa alianza sen precedentes co [[sultán]] [[Imperio Otomán|otomán]], [[Suleiman Kanuni|Solimán o Magnífico]], ocupando a cidade de [[Niza]], controlada por España, en cooperación coas forzas turcas. Henrique VIII de Inglaterra, que gardaba maior rancor contra Francia que o que tiña contra o emperador por resistirse no camiño ao seu divorcio, uniuse a Carlos na súa invasión de Francia. Aínda que o exército español foi completamente derrotado na [[batalla de Cerisoles]], en [[Savoia (rexión histórica)|Savoia]], a Henrique foille mellor, e Francia foi forzada a aceptar os termos. Os [[Austria|austríacos]], liderados polo irmán menor de Carlos, [[Fernando I de Habsburgo|Fernando]], continuaron loitando contra os otománs no leste. Con Francia vencida, Carlos puido ocuparse dun problema máis antigo: a [[Liga de Esmalcalda]].
[[Ficheiro:Carlos_V_en_Mühlberg,_by_Titian,_from_Prado_in_Google_Earth.jpg|miniatura|dereita|250px|[[Carlos I de España]] na súa vitoria contra os Protestantes na [[Batalla de Mühlberg]] (1547), pintado por [[Tiziano]].]]
 
QuizáQuizais en gran medida desde a perspectiva estratéxica do rei español, a Liga aliouse cos franceses, e os seus esforzos en Alemaña para debilitar a Liga foran desairados. A derrota de Francisco en [[1544]] levou á anulación da alianza cos protestantes, e Carlos aproveitou a oportunidade. Primeiro intentou o camiño da negociación na [[Dieta de Worms]] de [[1521]] e o [[Concilio de Trento]] de [[1545]], pero o liderado protestante e o sentimento de traizón creado pola postura tomada polos católicos no concilio levaron a aqueles á guerra, liderados polo [[Electorado de Saxonia|elector]] [[Mauricio de Saxonia]]. Como resposta, Carlos invadiu Alemaña á fronte dun exército composto por tropas españolas e [[Flandres|flamengas]], esperando restaurar a autoridade imperial. O emperador persoalmente inflixiu unha severa derrota militar aos protestantes na histórica [[Batalla de Mühlberg]] en [[1547]], pero non chegou a ter consecuencias decisivas, pois en [[1555]] Carlos tivo que asinar cos estados protestantes a [[Paz de Augsburgo]], que restauraba a estabilidade en Alemaña a través do principio ''cuius rexio, eius religio''; é dicir, o recoñecemento da liberdade relixiosa na práctica para os príncipes alemáns protestantes do norte. A implicación de Carlos en Alemaña establecería un rol para España como protectora da causa católica no Sacro Imperio Romano Xermánico; o precedente sentado entón levaría sete décadas máis tarde á participación nas [[Guerra dos Trinta Anos]] que acabarían finalmente co ''status'' de España como unha das potencias líderes de Europa.
 
En [[1526]], Carlos casou coa [[Sabela de Portugal, emperatriz do Sacro Imperio Romano-Xermánico|Infanta Isabel]], irmá de [[Xoán III de Portugal]]. En [[1556]], Carlos abdicou das súas posicións, pasando o seu [[imperio español]] ao seu único fillo sobrevivente, [[Filipe II de España]], e o Sacro Imperio Romano Xermánico ao seu irmán, Fernando. Carlos retirouse ao [[mosteiro de Yuste]] ([[Estremadura]], España), onde se pensa que tivo unha [[crise nerviosa]], e morreu en [[1558]].
99.825

edicións