Abrir o menú principal

Cambios

* O motor rotatorio [[motor Wankel|Wankel]].
* A turbina de combustión ou [[turbina de gas]].
== Estrutura e funcionamento ==
Os motores Otto e os diésel teñen os mesmos elementos principais: ([[bloque do motor|bloque]], [[Veo de manivelas|cegoñal]], [[biela]], [[pistón]], [[Cabeza do motor|culata]], [[Válvula (motor)|válvulas]]) e outros específicos de cada un, como a [[bomba inxectora]] de alta presión nos diésel, ou antiguamente o [[carburador]] nos Otto.
 
Nos 4T é moi frecuente designalos mediante o seu tipo de distribución: [[motor SV|SV]], [[Motor OHV|OHV]], [[Motor SOHC|SOHC]], [[Motor DOHC|DOHC]]. É unha referencia á disposición do (ou os) [[árbore de levas]].
 
=== Cámara de combustión ===
A [[cámara de combustión]] é un [[Cilindro (motor)|cilindro]], polo xeral fixo, pechado nun extremo e dentro do cal deslízase un [[pistón]] moi axustado ao cilindro. A posición cara a dentro e cara a fóra do pistón modifica o volume que existe entre a cara interior do pistón e as paredes da cámara. A cara exterior do pistón está unida por unha biela ao [[Veo de manivelas|cegoñal]], que converte en movemento rotatorio o movemento lineal do pistón.
 
Nos motores de varios cilindros, o cegoñal ten unha posición de partida, chamada espiga de cegoñal e conectada a cada eixe, co que a enerxía producida por cada cilindro aplícase ao cegoñal nun punto determinado da rotación. Os cegoñais contan con pesados [[volante de inercia|volantes]] e [[contrapeso]]s cuxa [[inercia]] reduce a irregularidade do movemento do eixe. Un motor alternativo pode ter de 1 a 28 cilindros.
=== Sistema de alimentación ===
[[Ficheiro:Bosch distributor injection pump.jpg|miniatura|170px|esquerda|Bomba de inxección de combustible BOSCH para motor diésel.]]
[[Ficheiro:Carburador Solex.JPG|miniatura|170px|Carburador SOLEX monocorpo.]]
O sistema de alimentación de combustible dun motor Otto consta dun depósito, unha [[bomba de combustible]] e un dispositivo dosificador de combustible que vaporiza ou atomiza o combustible desde o estado líquido, nas proporcións correctas para poder ser queimado.
Chámase [[carburador]] ao dispositivo que ata agora viña sendo utilizado con este fin nos motores Otto. Agora os sistemas de [[inxección de combustible]] substituírono por completo por motivos medioambientais. A súa maior precisión na dosificación de combustible inxectado reduce as emisións de CO2, e asegura unha mestura máis estable. Nos motores diésel dosificase o combustible [[gasoil]] de xeito non proporcional ao aire que entra, senón en función do mando de aceleración e o réxime motor (mecanismo de regulación) mediante unha [[bomba inxectora]] de combustible.
 
Nos motores de varios cilindros o combustible vaporizado lévase aos cilindros a través dun tubo ramificado chamado [[colector de admisión]]. A maior parte dos motores contan cun colector de escape ou de expulsión, que transporta fóra do vehículo e amortigua o ruído dos gases producidos na combustión.
 
=== Sistema de distribución ===
[[Ficheiro:Nockenwelle2.jpg|miniatura|170px|Válvulas e árbore de levas.]]
 
[[Ficheiro:Nockenwellenantrieb.jpg||miniatura|170px|esquerda|Cadea de distribución.]]Cada cilindro toma o combustible e expulsa os gases a través de válvulas de cabezal ou válvulas deslizantes. Unha ponte mantén pechadas as válvulas ata que se abren no momento adecuado, ao actuar as levas dun [[árbore de levas]] rotatorio movido polo cegoñal, estando o conxunto coordinado mediante a [[cadea de transmisión|cadea]] ou a [[correa de distribución]]. houbo outros diversos sistemas de distribución, entre eles a distribución por [[válvula de camisa]] (sleeve-valve).
=== Aceso ===
{{AP|Aceso do motor}}
[[Ficheiro:Distribcap.jpg|miniatura|170px|esquerda|Tapa do distribuidor.]]
Os motores necesitan unha forma de iniciar a combustión do combustible dentro do cilindro. Nos motores Otto, o sistema de aceso consiste nun compoñente chamado [[bobina de aceso]], que é un auto-transformador de alto voltaxe ao que está conectado un conmutador que interrompe a corrente do primario para que se induza un impulso eléctrico de alto voltaxe no secundario.
 
Devandito impulso está sincronizado co tempo de compresión de cada un dos cilindros; o impulso lévase ao cilindro correspondente (aquel que está en compresión nese momento) utilizando un distribuidor rotativo e uns cables que levan descárgaa de alto voltaje á bujía. O dispositivo que produce o aceso da mestura combustible/aire é a [[bujía]], que, instalada en cada cilindro, dispón de electrodos separados unhas décimas de milímetro, o impulso eléctrico produce unha faísca no espazo entre un electrodo e outro, que inflama o combustible; hai bujías con varios electrodos, bujías que usan o proceso de 'descarga de superficie' para producir a faísca, e 'bujías incandescentes ' (Glow-plug).
 
Si a bobina está en mal estado se recalienta; iso produce perdas de enerxía, reduce a faísca das bujías e causa fallos no sistema de aceso do automóbil. Dos sistemas de xeración de electricidade nos motores, as magnetos dan un baixo voltaje a poucas rpm, aumentando o voltaje da faísca ao aumentar as rpm, mentres os sistemas con batería dan unha boa faísca a baixas rpm, pero a intensidade da faísca baixa ao aumentar as rpm.
 
=== Refrixeración ===
{{AP|Refrixeración en motores de combustión interna}}
Dado que a combustión produce calor, todos os motores deben dispoñer dalgún tipo de sistema de refrixeración. Algúns motores estacionarios de automóbiles e de avións, e os motores foraborda, refrixeranse con aire. Os cilindros dos motores que utilizan este sistema contan no exterior cun conxunto de láminas de metal que emiten a calor producida dentro do cilindro. Noutros motores utilízase refrigeración por auga, o que implica que os cilindros atópanse dentro dunha carcasa chea de auga que nos automóbiles faise circular mediante unha bomba. A auga se refrigera ao pasar polas láminas dun radiador. É importante que o líquido que se usa para arrefriar o motor non sexa auga común e corrente porque os motores de combustión traballan regularmente a temperaturas máis altas que a temperatura de ebullición do auga. Isto provoca unha alta presión no sistema de enfriamiento dando lugar a fallas nos empaquetados e selos de auga, así como no radiador; úsase un [[refrigerante]], pois non ferve á mesma temperatura que a auga, senón a máis alta temperatura, e que tampouco se conxela a temperaturas moi baixas.
 
Outra razón pola cal débese usar un refrigerante é que este non produce sarro nin sedimentos que se adhiran ás paredes do motor e do radiador formando unha capa aislante que diminuiría a capacidade de enfriamiento do sistema. Nos motores navales utilízase auga do mar para a refrigeración.
 
=== Sistema de arranque ===
Ao contrario que os motores e as turbinas de vapor, os motores de combustión interna non producen un par de forzas cando arrincan (véxase [[Momento de forza]]), o que implica que debe provocarse o movemento do cegoñal para que se poida iniciar o ciclo. Os motores de automoción utilizan un [[motor eléctrico]] (o [[motor de arranque]]) conectado ao cegoñal por un [[embrague]] automático que se desacopla en canto arrinca o motor. Doutra banda, algúns motores pequenos arríncanse a man virando o cegoñal cunha cadea ou tirando dunha cordo que se enrolla ao redor do volante do cegoñal.
 
Outros sistemas de aceso de motores son os iniciadores de inercia, que aceleran o volante manualmente ou cun motor eléctrico ata que ten a velocidade suficiente como para mover o cegoñal. Certos motores grandes utilizan iniciadores explosivos que, mediante a explosión dun cartucho moven unha turbina axustada ao motor e proporcionan o osíxeno necesario para alimentar as cámaras de combustión nos primeiros movementos. Os iniciadores de inercia e os explosivos utilízanse sobre todo para arrincar motores de avións.
 
 
{{MCI}}
101.306

edicións