Diferenzas entre revisións de «Historia do Exipto otomán»

Arranxos
(Arranxos)
{{Ortografía}}
{{Sen referencias|data=novembro de 2014}}
{{Historia do Exipto}}
 
[[Exipto]] foi conquistado polo [[Imperio Otomán]] no [[1517]]. Resultou sempre unha provincia difícil de controlar e estivo baixo o control dos semi-autónomos [[mameluco]]s até ser conquistada polos [[NapoleónFrancia|franceses]] en [[1798]]. Unha vez expulsados, foi gobernado polo [[Albania|albanés]] [[Muhammad AlíAli de Exipto]] e os seus sucesores, que apartaron a Exipto aindaaínda máis do control otomán. Esta situación durou até [[1882]], cando o [[Reino Unido]] invadiu Exipto e o convertiuconverteu nunha colonia.
 
==Primeiro período turco==
Após a conquista de Exipto, o [[sulmánsultán]] otomán [[Selim I]] abandonou o país deixando aoo seu virreivicerrei [[Khair Bey]] cunha garda de 5000 [[xanízaro]]s, mais sen realizar alteracións na administración do país. Exipto víase como un estado vasalo, non como unha provincia, do imperio.
 
A historia dos comezos do Exipto otomán é a dunha competición polo poder entre os mamelucos e os representantes do sultán otomán. Os mamelucos continuaron posuindoposuíndo a maior parte das terras como un [[feudo]], o que lles permitiu retornar a ocupar posicións de grande influencia. Os emires mamelucos ficaron como cabezas das doce [[sanxac]]s nas que se dividiu Exipto, e baixo o seguinte sultán, [[SuleimánSuleiman I]], creáronse dúas cámaras, chamadas o [[Diván]] Maior e o Menor, nas que estaban representados o exército e as autoridades relixiosas, para axudar aoo [[paxá]] nas súas deliberacións. Aos seis reximentosrexementos creados por Selim para a protección do Exipto SuleimánSuleiman acrescentouincorporou outro, o dos [[circasiano]]s.
 
En [[1527]] os otománs realizaron o seu primeiro [[cadastrocatastro]] debido a que os rexistros anteriores pereceran baixo o lume, ainda que non se utilizou até [[1605]]. As terras exipcias dividíronse en catro clases: os dominios do sultán, os feudos, as terras para o mantenimentomantemento do exército e as relixiosas.
 
Foi práctica habitual da [[Sublime Porta]] mudar de gobernador de Exipto en intervalos breves, aósapós un ano ou mesmo varios meses. O terceiro gobernador, [[Abmad Pasha]], ao ter coñecemento de que se expediran ordes para a súa execución desde [[Constantinopla]], proclamouse independente e chegou mesmo a acuñar moedas. Dous dos emires que enviara a prisión lograron escapar, atacáronnoatacárono no seu baño e asasináronnoasasinárono.
 
Os continuos cambios de goberno parecen ter motivado que se perdese o control do exército xa a comezos do período de ocupación otomanaotomá e a principios do [[século XVII]] os motíns eran frecuentes: en [[1604]] o gobernador [[Ibrahim Pasha]] foi asasinado polos soldados e a súa cabeza foi colocada na [[Bab Zuwflla]]. Estes motíns motivábanse frecuentemente polas tentativas dos sucesivos paxás de pórlle fin á extorsión chamada ''[[tulbah]]'', un pagamento forzado que as tropas esixían para pagar débedas fictíciasficticias.
 
En [[1609]] estalou algo parecido a unha guerra civil entre o exército e o paxá, quen tiña ao seu lado a algúns reximentosrexementos leais e aosos [[beduíno]]s. Os soldados chegaron mesmo a escoller un sultán e a repartírense provisoriamente as rexión do [[Cairo]]. Foron derrotados polo gobernador [[Mahommed Pasha]], quen, o [[5 de febreiro]] de [[1610]] entrou no Cairo en triunfo, executou aosos líderes da revolta e desterrou a moitos outros para o [[Iemen]]. Para algúns historiadores isto foi como unha segunda conquista de Exipto polos otománs. Con efecto, Mahommed Pasha puxo en práctica unha reforma financeira que reaxustou as cargas impositivas sobre as diferentes comunidades.
 
Cos problemas que aflixían a metrópole, os gobernadores designados a partir de entón foron tratados polos exipcios con cada vez menor respecto. En [[1623]] a [[Sublime Porta|Porta]] destituíu aoo gobernador [[Mustafa Pasha]] e designou a [[Ali Pasha]] no seu sitio. Como este non aceptaseaceptou entregarlles certas cantidades acostumadas aos dignatarios e encarceraseencarcerou aoo líder da delegación que llo pedía, a guarnición de Alexandría rescatou a esterescatouno e forzou a Ali Pasha a embarcarse. Pouco despóisdespois Constantinopla confirmaba no seu cargo a Mustafa Pasha.
 
Da mesma maneira, en [[1631]] o exército depuxo aoo gobernador como mostra da súa indignación pola execución de [[Kits Bey]], un oficial que debería ter comandado unha forza exipcia destinada a Persia. EsixíuselleEsixiúselle ao pashapaxá que entregase aos verdugos para vengarsevingarse neles ou que demitisedimitise. Como non quixese facer o primeiro forzóuselle ao segundo e Constantinopla aprobou os feitos. Non só o gobernador non recebíarecibía o apoio de Constantinopla senón que cada novo gobernador tomou o costume de imporlle unha multa ao seu predecesor, alegando débedas co tesouro, e non se lles permitía abandonar Exipto antes de saldalas. Ademais destas extorsións ocasionadas por esta práctica, o país sofriusufriu fames e epidemias durante estes séculos: unha en [[1619]] matou 635. 000 persoas e outra en [[1643]] desolou 230 aldeas.
 
==Período turco final==
No [[século XVIII]] o paxá cedeu en importancia aos [[bey]]s mamelucos e dous cargos, o de [[Sheik al-Balad]] e o de [[EmirAmir al-~ajjHajj]], ocupados por eles, representaban o goberno real da comunidade. Non se sabe moi ben como se chegou a esta situación dado que faltan boas crónicas do período turco. En [[1707]] o [[Sheik al-Balad]], [[Ogsim Iywaz]], estaba á cabeza dunha das dúas faccións mamelucas, os Casimitas e os Ficaritas, cando estas se enfrontaron e el foi morto. O seu posto pasou para o seu fillo Ismael, que o ocupou durante dezaseis anos (mentres os paxás mudaban constantemente) e conseguiu reconciliar as dúas faccións. En [[1724]] foi asasinado polas maquinacións do paxá e [[Shirkas Bey]], da facción oposta, ocupou o seu lugar. Este foi deposto e tivo que fuxir ao [[Alto Exipto]], pero volveu cun exército. Os dous morreron (o primeiro afogado e o segundo asasinado) e o seu lugar ocupouno [[Othman Bey]]. Este tivo que fuxir de Exipto polas intrigas de dous aventureiros, Ibrahim e Rilwgn Bey.
 
Estes dous iniciaron un masacre de beys e demais opositores e procederon a gobernar Exipto alternando os dous postos cada ano. Un dos paxás tentou eliminalos mediante un golpe de estado, pero os seus seguidores liberáronnos e obrigaron ao paxá a fuxir. Outro paxá posterior logrou matar a varios beys, pero tivo tamén que fuxir. Ibraihim foi asasinado por un bey en [[1755]] e o seu posto ocupouno Ali Bey; Rilway tamén foi asasinado pouco despois.
 
Ali Bey dispúxose a vingar a morte do seu mestre. Durante oito anos procurou apoios entre os mamelucos e outros, provocando as sospeitas do Sheik al-Balad, Khalil Bey, quen o atacou forzándoo a fuxir para o [[Alto Exipto]]. Ali Bey volveu e en [[1750]] derrocou a Khalil Bey, pero os seus actos de vinganza provocaron unha reacción e tivo que fuxir, aínda que voltase máis tarde e ocupase o posto de Sheik al-Balad co beneplácito da Porta. Ali Bey aspiraba a constituír unha monarquía independente e a oportunidade presentóuselle cando desde Constantinopla se lle pediu que enviase un exército para participar na guerra contra [[Rusia]]; como temesen que realmente o estivese reclutandorecrutando para si propio, enviaron ordes de asasinalo pero Ali Bey interceptounas e proclamouse independente.
 
Ali Bey consolidou os seus dominios reprimindo ásas tribos nómades, reformando as finanzas e mellorando a administración da xustiza. Enviou exércitos á Península Arábica e nomeou a un curmán como Alguacil da [[Meca]], quen proclamou a Ali Sultán do Exipto e Khan dos Dous Mares. Ali Bey acuñou moedas e ordenou que o seu nome se incluíse nas oracións públicas.
 
O seu fillastro Abul-Dhabhab, que comandaba un exército en Siria, pasouse ao bando otomán e fixo fuxir a Ali Bey a [[Acre, Israel|Acre]] en [[1772]]. Este tentou infrutuosamente recuperar Exipto. Coa súa morte, Exipto pasou de novo a depender da Porta. Anos máis tarde, Ibrhim e Murad ocuparon os dous postos supremos separándose de Constantinopla até [[1786]], cando tiveron que fuxir para o Alto Nilo, forzados pola chegada dunha forza turca. Unha praga asolou O Cairo e, vendo a necesidade de gobernantes competentes, Ibrhim e Murad foron repostos nos seus cargos. Neles permanecían en [[1798]], cando [[Napoleón I de Francia|Napoleón]] entrou en Exipto.
 
== A ocupación francesa ==
[[Ficheiro:Francois-Louis-Joseph Watteau 001.jpg|dereita|miniatura|275px|''Batalla das Pirámides'', [[Francois-Louis-Joseph Watteau]], 1798-1799.]]
O propósito aparente da expedición francesa a Exipto era o de restaurar a autoridade da Sublime Porta e suprimir os mamelucos. Na proclamación impresa ao pouco de ocupar [[Alexandría]], Napoleón declaraba reverenciar aoo profeta [[Mahoma]] e aoo [[Corán]] máis do que os propios mamelucos; afirmaba tamén que todos os homes son todos iguais coa soa diferenza das súas excelencias intelectuais e morais, que non abundaban entre os mamelucos. Prometía que no futuro todos os cargos en Exipto estarían abertos a todas as clases de habitantes, que a xestión dos asuntos públicos se deixaría na man de homes de talento, virtude e educación e que, como proba de que os franceses eran sinceros musulmáns, estes un día derrocarían o papa de Roma.
 
As forzas ocupantes esixiron lealtadelealdade tanto ao sultán como aos franceses. Estableceron un consello no Cairo do que facían parte xeques, mamelucos e franceses e posteriormente delegados de Alexandría e outras cidades. Este consello limitouse a confirmar os decretos do comandante francés.
 
A destrución da flota francesa na [[Batalla do Nilo]] e o fracaso no intento de arrestar a Murad Bey no [[Alto Exipto]] destruíron a fe na súa invencibilidade que tiñan os exipcios. Como consecuencia de certas innovacións mal recibidas, as relacións entre conquistadores e conquistados empiorouempeorou até que, con motivo da introdución dun imposto sobre bens inmóbeis, estalou unha insureccióninsurrección no [[Cairo]] en [[1798]] centrada na Universidade de Azhar. AsasinouseAsasinaron aoo xeneral francés Dupuy, tenente-gobernador do Cairo. O alzamento foi suprimido mais os cairotas sentíronse moi ofendidos de ver que a cabalaría francesa ocupaba a mezquita de Azhar.
 
O consello deliberativo foi substituído polos dous [[diván]]s que crearan os turcos. Napoleón venceu outra vez ásas forzas de Murd Bey e Ibraihim Bey e tornou a [[Francia]] deixando aoo xeneral Kléber como gobernador de Exipto. A Porta, coa axuda de tropas inglesas comandadas por [[Sidney Smith]], tentou recobrar Exipto e forzou unha convención en [[1800] segundo a cal os franceses debían abandonalo. Kléber foi asasinado por un fanático e substituído polo [[Barón de Menou]], que profesara o IslámIslam e tentara reconciliarse coa poboación musulmanamusulmá exlcuíndo aosos cristiáns do diván, substituindosubstituíndo os [[copto]]s e impoñéndolle un imposto aos franceses. En [[1801]] os ingleses desembarcaron e xunto cos turcos lograron expulsaron aos franceses.
 
Do período deda ocupación francesa a obra máis duradoira foi a ''[[Descrición do Exipto]]'', compilada polos estudosos que acompañaron áa expedición.
 
== Regreso ao control otomán ==
Ao pouco de teren os franceses abandonado Exipto, o país viuse envolto en máis problemas como consecuencia dos intentos por parte dos turcos de destruirdestruír o poder dos mamelucos. Desafiando as promesas feitas aos británcios, instruíuse ao paxá Husain, o almirante turco, para que se desfixese dos principais beys, o que levou aosos turcos a enfrentarse con aqueles.
 
[[Mahommed Khosrev]] foi o primeiro gobernador turco de Exipto após a expusión dos franceses e esta vez os mamelucos non recuperaron o su poder. Foi preciso tamén combatilos e seguíuseguiu unha guerra civil entre os mamelucos, os turcos e os albaneses.
 
[[Categoría:Historia de Exipto]]
32.647

edicións