Abrir o menú principal

Cambios

Téñense proposto diversas situacións iniciais que conducirían á domesticación de animais. A tradició de adoptar crías de animais é un fenémeno que explica a orixe da domesticación, e dende esta maneira é doado obter animais que se familiarizaron dende pequenos cos humanos. Porén, é preciso lembrar que o proceso de domesticación implica a cría de liñaxes de animais durante moitas xeracións, que non é o que pasaría se se capturasen sempre novos animais salvaxes. Por outra banda, esta práctica, que aínda existe na actualidade, é característica dos pobos cazadores-recolectores, que precisamente non teñen animais domésticos. Por este motivo, estes aprovisionamentos estarían integrados nunha [[cultura]] baseada na caza e non na gandería, e existiría unha oposición entre sociedades «de aprovisionamento» e sociedades «de domesticación».<ref>J. F. Downs, ''Domestication: an examination of the Changing Social Relationship Between Man and Animals'', 1960, citado por J.-P. Digard.</ref><ref>Philippe Descola, ''Pourquoi les Indiens d'Amazonie n'ont-ils pas domestiqué le Pécari ?'' en ''De la préhistoire aux missiles balistiques'' B. Latour i P. Lemonnier (dir), París, 1994, La Découverte: 329-344</ref> Este sistema non semella poder ser considerado un xeito de domesticación. Ademais, mentres que o factor cultural é probablemente esencial para explicar a domesticación (ou a non-domesticación) dunha especie, o sistema económico e cultural dunha sociedade non é fixo. A meirande parte das sociedades baseadas na caza crían cans, polo que este sistema tería sido un elemento chave da domesticación.<ref name="Digard">Jean-Pierre Digard, ''L'homme et les animaux domestiques: Anthropologie d'une passion'', 1990.</ref>
 
ÉsÉ possibleposible que la domesticacióa haguésdomesticación passatpasase perpor unaunha fase de [[Mutualisme (biologia) |mutualismemutualismo]] entre animalsanimais ie l'ésserseres humàhumanos, ésé a dirdicir, un acostamentachegamento ie un ajut amb ununha interèsaxuda mutumutua. EnDe efectefeito, aquestaesta relaciórelación s'observaobsérvase encaraaínda avuihoxe enno diacan en el [[gos pària]]paria, ie es creucrese que foufoi unaunha etapa de lada domesticaciódomesticación deldo [[porcporco]].
 
DiversesDiversas espèciesespecies hanforon estatobxecto objectedunha d'una tradiciótradición de [[caçacaza]] que posteriorment haposteriormente evolucionatevolucionaron verscara un control de lesdas poblacionspoboacións, ie unaunha gestióxestió de poblaciópoboación salvatgesalvaxe raonadarazonable. AquestaEsta caçacaza podriapodería haverterse esdevingutconvertido en selectiva, escollintescollendo, perpor exempleexemplo, elsos animalsanimais mésmeirandes granse ios elsmachos masclescon enproporcións proporcionsmáis més gransgrandes, ie conduintconducindo acara un tipustipo de ramaderiagandería extensiva, mésmáis intensificada. TotsTodos aquestsestes estadisestadios espractícanse practiquenactualmente actualment amb elscos [[rensreno]]s en diferentsdiferentes regionsrexións. AquestEste procésproceso semblasemella haverter afectatafectado diferentsa espèciesdiferentes especies, entre les qualsas escales destaquendestacan lesas [[cabrescabra]]s, lesas [[ovellesovella]]s, ie petitspequenos [[camèlidscamélidos]] comcomo lesas [[llamesllama]]s.<ref name="Digard"/>
 
Finalment, la ramaderia podria haver començat simplement amb animals capturats i després criats en estricta captivitat. Aquest és el cas de la majoria de domesticacions recents o contemporànies. És en aquesta situació que el control i la selecció poden ser més forts, fent possible una transformació més ràpida de les espècies seleccionades. El guió de domesticació d'una espècie podria haver correspost a un d'aquests esquemes o haver-ne estat una combinació simultània o successiva.
188.974

edicións