Diferenzas entre revisións de «George Harrison»

m
(→‎Formacion e debut do groupo: máis desde a wiki .es)
Harrison foi o primeiro dos Beatles en viaxar aos Estados Unidos co fin de visitar á súa irmá, Louise, en Benton ([[Illinois]]), en setembro de [[1963]], cinco meses antes da aparición do grupo en ''[[The Ed Sullivan Show]]''.<ref name="lewisohn-chron-122">{{cita libro|nome=Mark|apelidos=Lewisohn|título=The Complete Beatles Chronicle|ano=1992|páxinas=122}}</ref> Durante a visita, George visitou unha tenda de discos e comprou varios singles sen que o dono o recoñecese debido ao escaso coñecemento que tiñan os estadounidenses da [[música pop]] británica; ninguén puido venderlle un disco dos Beatles. Ao seu regreso a [[Inglaterra]], comentou aos seus compañeiros de grupo que sería difícil colleitar o éxito en América.
[[Ficheiro:The Beatles and Lill-Babs 1963.jpg|esquerda|miniatura|McCartney, Harrison, a cantante sueca [[Lill-Babs]] e Lennon no programa de televisión sueco ''Drop-In'', o 30 de outubro de 1963.<ref>{{cita libro|nome=Barry|apelidos=Miles|ano=2001|título=The Beatles Diary—Volume 1: The Beatles Years|isbn=0711983089|lingua=inglés|páxina=111}}</ref>]]
Durante a Beatlemanía, Harrison foi caracterizado como o "Beatle tranquilo" ou o "Beatle Silencioso", debido ao seu carácter introspectivo e a súa tendencia a un segundo plano nas conferencias de prensa. Malia a imaxe de "Beatle tranquilo", a maioría de compañeiros e amigos, como [[Eric Ídelle]], membro de [[Monty Python]], aseguran que nas distancias curtas era moi habladorfalador e dicharacherodicharacheiro, contraponiéndosecontrapoñéndose á imaxe que adoitaba ter del a prensa.<ref name="Concert">{{cita libro|título=Concert for George. A Celebration on the life of George Harrison|ano=2003|editor=Genesis Publications|id=ISBN 0-904351-92-0}}</ref>
 
Durante a primeira viaxe de [[The Beatles]] aos [[Estados Unidos]] en febreiro de [[1964]], Harrison recibiu un novo modelo de guitarra, o "[[Rickenbacker 360/12|360/12]]", da compañía [[Rickenbacker]], eléctrica e con doce cordas, que comezaría a tocar en futuros álbums do grupo. [[Roger McGuinn]], interesado no son, adoptou como modelo propio a 360/12, dando lugar ao son característico das cancións de [[The Byrds]].
104.549

edicións