Diferenzas entre revisións de «Magnencio»

corrixo ortografía
(Pirineos ==> Pireneos)
(corrixo ortografía)
[[Ficheiro:Double_Centenionalis_Magnentius-XR-s4017.jpg|miniatura|dereita]]
'''Flavius Magnus Magnentius''' ([[Samarobriva]], preto de [[Ambianun]], [[Galia]], [[303]] - [[11 de agosto]] de [[353]]) foi un [[emperador romano]]. De orixe bárbara, uniuse as lexións romanas, onde destacou polas suassúas cualidades militares. Chegou a ser comandante das lexionslexións Herculianas e Xovianas<ref>[[Zósimo (historiador)|Zósimo]], [http://www.archive.org/details/historianovaedid00zosiuoft ''Historia nea'' (''Ίστορία νέα'')], ii 58</ref>, cando se produciu un descontento xeral dentro do exército polas accións do emperador [[Constante]].
 
Este descontento levou a Magnencio a participar nunha conspiración que rematou co seu nomeamento como ''augustus'' por parte das lexionslexións. Constante, vendo que perdera o favor do exército, fuxiu, pero un destacamento da cabaleriacabalería lixeira o atopaatópao en Helena, preto da fronteira con [[Hispania]], nos Pireneos e o asesiñaasasínao. SiSe exceptuamos a rexionrexión dos [[Balcáns]], onde as tropas nomearan emperador a [[Vetranio]], quen se mantiña fiel oao emperador [[Constancio II]] de Oriente, xa que este se apurou en recoñecelo coma césar ie enviarlle unha coroa imperial, Magnencio era o verdadeiro emperador de Occidente, xa que as provincias de [[Hispania]], [[Galia]] e [[Britannia]] o recoñeceronrecoñecérono axiña, en parte pola súa politicapolítica de tolerancia dos cristiáns. Na provincia de [[África]] tentou de gañala co nomeamento das persoas axeitadas que continuasen a súa politica tolerante.
 
Pero a rebelión de [[Nepociano]], membro da familia de Constantino, en Roma, pronto lle amosou que a coroa era moi feble se non conseguiaconseguía estabilizala e rematar cos seus inimigos.Ainda Aínda que a rebelión foi prontamente sofocadasufocada, Magnencio nomeou oao seu irmán [[Decencio]] (Magnus Decentius) coma Césarcésar e o enviouenviouno cara a [[Rhin]] para defender a Galia, ie el sedirixiuse dirixiu osaos Balcáns, enviando mensaxes a Vetranio para que se xunguiseunise aá súa causa. Pero o vello xeneral se dirixoudirixiuse cara o sulsur para se unir asás tropas de Constancio II, que abandonaran a guerra contra os persas para tentar de rematar con Magnencio. Cando consegiuconseguiu chegar a elas, Vetranio abdicou.
 
Mentres tanto, Magnencio trataba de xuntar a maior parte de tropas para o enfrontamento con Constancio II, pero a batalla tivo lugar en [[Mursa Maior]] no ano 351. A pesar de dirixir as tropas persoalmente e do seu heroismoheroísmo, Magnencio foi derrotado e as suassúas tropas tiveron que se retirar cara as Galias. Cando o resultado da batalla chegou asás diferentes provincias, pouco a pouco foron abandonando a Magnencio, sendo Italia e Sicilia as primeiras en facelo. Pouco despois foron Hispania e AfricaÁfrica sen resistencia algunha.
 
Isto deu como resultado que, no verán do [[353]], Magnencio se atopase illado, preto de [[Lugdunum]], dispoñéndose para a batalla no [[Mons Seleucus]], que lle resultou catastrófica, xa que o seu exército rematou vencido.
 
Magnencio éfoi abandonado polos seus soldados e, despois de matar a súa nai e o seu irmán máis pequeno, suicídase en agosto do ano [[353]]. [[Decencio]], que se atopaba en Sens, tamén remata coa súa vida. [[Constancio II]] queda coma unicoúnico emperador de todo o Imperio.
 
== Notas ==