Diferenzas entre revisións de «Circuíto impreso»

sen resumo de edición
(Nova páxina: "{{En uso}}")
 
{{En uso}}
Na electrónica, “circuito impreso”, “tarxeta de circuitos impresos” ou “placa de circuitos impresos” (do inglés: Printed Circuit Board, PCB), é a superficie constituida polos camiños, pistas ou buses de material conductor lamiñadas sobre unha base non conductora. O circuito impreso empregase pra conectar eléctricamente a través dos camiños conductores, e soster mecánicamente, por medio da base, un conxunto de compoñentes electrónicos. Os camiños son xeralmente de cobre mentras que a base fabricase de resinas de fibra de vidro reforzada, cerámica, plástico, teflón o polímeros coma á baquelita.
 
A producción dos PCB e o montaje dos compoñentes pode ser automatizada.1 Isto permite que os ambintes de producción en masa, sexan máis económicos e confiables que outras alternativas de montaxe (p. e.: wire-wrap ou punto a punto). Noutros contextos, coma a construcción de prototipos baseados no ensamblaxe manual, a escasa capacidade de modificación unha vez construidos e o esforzo que implica a soldadura dos compoñentes2 fai que as PCB non sexan unha alternativa axeitada.
 
A organización IPC (Institute for Printed Circuits), a xerado un conxunto de estándares que regulan o deseño, ensamblado e control da calidade dos circuitos impresos, sendo a familia IPC-2220 una das de maior recoñecemiento na industria. Outras organizacións, tamén contribuen cos estándares relacionados, como por exemplo: Instituto Nacional Estadounidense dos Estándares (ANSI, American National Standards Institute), Comisión Electrotécnica Internacional (IEC, Interrexional Engineering Consortium), Alianza de Industrias Electrónicas (EIA, Electronic Industries Alliance), e Joint Electron Device Engineering Council (JEDEC).