Diferenzas entre revisións de «Frauta»

m
→‎Historia: arranxiños
m (arranxiños)
m (→‎Historia: arranxiños)
| issue = 7256
| bibcode=2009Natur.460..737C
}}</ref> O descubrimento é especialmente importante porque representa o achado do instrumento musical máis antigo da historia e permite pór data á produción de música por parte da especie humana.<ref name=BBC> {{cita web|título='Oldest musical instrument' found |editor=[[BBC World News]] |data=2009-06-25|url=http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/8117915.stm |dataacceso= 26-6-2009}} </ref> Esta frauta foi un dos instrumentos atopados na cova Hohle Fels, descuberta preto da [[Venus de Hohle Fels]] que é a escultura feminina máis antiga que se coñece.<ref> {{cita web |título=Music for cavemen |editor=[[MSNBC]] |data=2009-06-24 |url=http://cosmiclog.msnbc.msn.com/archive/2009/06/24/1976108.aspx |dataacceso=15-09-2012}} </ref> Ten tres buracos e, do mesmo xeito que as frautas modernas de tres buracos, suxeriuse que modificando a presión de aire podería producir melodías de notable complexidade.<ref>[http://www.publico.es/ciencias/234565/musica/empezo/anos Artigo de divulgación sobre o achado e gravación do son que pode producir unha reprodución desta frauta]{{es}}</ref> Ao anunciar o descubrimento, os científicos suxerían que o ''achado demostra a presenza dunha tradición musical ben establecida no tempo en que os humanos modernos colonizaron Europa''.<ref> {{cita web |título=Flutes Offer Clues to Stone-Age Music |editor=[[The New York Times]] |data: 24-6-2009 |url=http://www.nytimes.com/2009/06/25/science/25flute.html?_r=1&partner=rss&emc=rss |dataacceso= 29-09-2012}} </ref> Estas frautas demostran que xa había unha tradición musical desenvolvida desde os primeiros tempos da presenza dos humanos modernos en Europa.<ref name="NYTimes">{{Cita publicación| apelidos = Wilford | nome = John N. | authorlink = | coauthors = | título = Flutes Offer Clues to Stone-Age Music | publicación = The New York Times | volume = 459| issue = 7244| páxina = 248–52| publisher = | location = | data = xuño 24, 2009 | url = http://www.nytimes.com/2009/06/25/science/25flute.html |dataacceso=18 de marzo de 2012| pmid = 19444215| doi = 10.1038/nature07995 | id = |bibcode = 2009Natur.459..248C }}. Citation on p. 248.</ref> Os científicos tamén suxeriron que o descubrimento desta frauta pode axudar a explicar a probable diferenza cognitiva e comportamental entre os [[Home de Neanderthal|Neanderthais]] e os primeiros humanos modernos.<ref name=BBC/>periódica
| apelidos = Wilford | nome = John N. | authorlink = | coauthors = | título = Flutes Offer Clues to Stone-Age Music | revista = The New York Times | volume = 459| issue = 7244| páxina = 248–52| publisher = | location = | data = xuño 24, 2009 | url = http://www.nytimes.com/2009/06/25/science/25flute.html |dataacceso=18 de marzo de 2012| pmid = 19444215| doi = 10.1038/nature07995 | id = |bibcode = 2009Natur.459..248C }}. Citation on p. 248.</ref> Os científicos tamén suxeriron que o descubrimento desta frauta pode axudar a explicar a probable diferenza cognitiva e comportamental entre os [[Home de Neanderthal|Neanderthais]] e os primeiros humanos modernos.<ref name=BBC/>
 
<nowiki> </nowiki>Aínda que esta é a mellor conservada das que atoparon neste lugar, tamén se lle atoparon outras feitas con un cabeiro de [[mamut]], unha delas con tres buracos. Unha antigüidade de entre 30.000 e 37.000 anos é a que se atribúe á frauta ou chifre feita cun cabeiro de mamut que se atopou na cova de Geißenklösterle, en [[Alemaña]] , preto de [[Ulm]]<ref>[http://www.ox.ac.uk/media/news_releases_for_journalists/120524.html ‘Earliest musical instruments were first produced in Europe 40,000 years ago’] Universidade de Oxford (consultado o 6 de outubro de 2012){{en}}</ref> en 2004. Aproximadamente da mesma época datan outras dúas frautas, estas feitas con óso de [[cisne]], que se descubriron unha década antes na mesma cova alemá, e ás que se atribúe unha antigüidade duns 36.000 anos. Estas atoparíanse entre os instrumentos máis antigos que se coñecen, o que permite afirmar que a frauta (ou o chifre) sería o instrumento máis antigo da humanidade. Outras frautas igualmente do [[paleolítico]] con antigüidades entre os 20.000 e 25.000 anos xa consideran as dúas grandes tipoloxías de embocadura, segundo o bisel estea practicado no extremo do tubo sonoro ou no interior deste. Entre os primeiros, progresivamente, fóronse desenvolvendo diversos tipos de bisel segundo tivera ou non tivese unha marca, que podería ter formas diversas (rectangular, ovoidal, triangular...). Son posteriores os tipos de frauta con burato lateral.<ref>Gran Enciclopèdia de la Música. Barcelona, GEC</ref><ref>Andrés, Ramon (1995): Diccionario de Instrumentos Musicales. Barcelona, Bibliograf</ref> No período [[Auriñaciense]] estes instrumentos, agora cunhas perforacións laterais, empezáronse a prodigar máis, e proliferaron uns 5.000 anos máis tarde, no [[magdaleniano]].
 
[[Ficheiro:Manet, Edouard - Young Flautist, or The Fifer, 1866 (2).jpg|miniatura|200px|Pintura de [[Edouard Manet]], na que se representa a un raparigo tocando un [[Piccolo|frautín]]]]
A [[Biblia]], no [[Xénese]], capítulo 4, versículo 21, cita a Jubal<ref name="histomusica">{{cita web|url=http://www.histomusica.com/libros/bandas.php?capitulo=55|título=Los Orígenes de las Primitivas Bandas|obra=Histomúsica |lingua=castelán}}</ref> como pai de todos os que tocan o'' Ugab'' (frauta vertical de varios tubos) e o'' kinnor'' (lira portatil). O primeiro termo refírese ás veces a algúns instrumentos de vento en concreto e, outros, a algúns en particular; e o segundo a instrumentos de corda. Como tal, na tradición xudeo-cristiá, Jubal é tido como o inventor da frauta, un termo que se emprega nalgunhas traducións da Biblia.
 
Durante a Idade Media desenvolvéronse varios modelos de frautas dobres, ás veces tratábase de dous instrumentos separados que eran tocados xuntos e, noutros casos, dun instrumento construído xa como tal con dous tubos que nuns casos eran paralelos -como no caso do [[diple]] - e outros en ángulo, como o que toca un dos anxos músicos no retablo de [[Jaume Ferrer Bassa |Ferrer Bassa]]. De feito, xa na [[Grecia clásica]] existiran aulos dobres, en ángulo, segundo se pode ver en multitude de representacións pictóricas sobre cerámica.
 
Cara ao [[século XIV]] a frauta travesa aparece en varias fontes mencionada como'' frauta alemá'', sen dúbida debido ao arraigamento que este instrumento tivo naquelas terras, mentres que a frauta de pico ou recta coñecíase como'' frauta de Inglaterra''. Durante a Idade Media, todas as frautas -excepto os modelos de tesituras máis agudas- foron sempre consideradas instrumento de 'música baixa', é dicir de sonoridade suave, doce (pensemos na'' frauta de pico ''denominada tamén'' frauta doce''), especialmente adecuadas para a música de interiores, e cun notable predicamento na iconografía relixiosa, especialmente nos abundantes'' concertos de anxos'' da [[pintura gótica]] e posterior, nos que a [[Virxe María]] aparece rodeada de anxos tocando instrumentos.<ref>Rodríguez Suso, Carmen (1988): Un ejemplo de iconología musical: María Lactans y los Angeles en la Cataluña bajomedieval. Musiker: cuadernos de música, ISSN 1137-4470, Nº. 4, 1988, pags. 7-34 {{es}}</ref>
 
En Europa, desenvolvéronse moitas tipoloxías de frautas na música tradicional e a folclórica, a inmensa maioría delas sopradas polo extremo do tubo e con canle de aire (ademais de algunhas zonas que se decantaron máis ben polas frautas de pan). En cambio, no ámbito da música clásica as relacións entre as frautas de pico e as travesas foi bastante diferentes.
104.751

edicións