Diferenzas entre revisións de «Constantino I o Grande»

m
normativización
m (robot Añadido: fy:Konstantyn de Grutte Modificado: simple:Constantine I)
m (normativización)
 
 
== Acceso oó Poder ==
 
'''Constantino''' habiaservira servido mentras tantoentrementres a carón dos emperadores [[Diocleciano]] e [[Galerio]]. Se mantén na corte de Galerio, o emperador da parte Oriental do Imperio, coma garantiagarantía da conductaconduta do seu pai. Mais tarde se traslada a [[Britannia]] para asistilo na campaña contra os [[pictos]]. Cando Constancio morre nesa campaña, o 25 de Xullo do [[306]], en [[Eboracum]] ( a actual cidade de [[Iork]]) o seu fillo esta o seu caron. As tropas o nomean ''Augustus'', i el remata a campaña do seu pai, deixando pacificada a [[Britania]], se traslada o Continente, a cidade de [[Augusta Treverorum]], que vai a ser a sua principal residencia para os vindeiros seis anos. Ali, no [[307]] casa con [[Fausta]], unha filla de [[Maximiano]], e repudia a sua amante Minervina, quen lle habia dado o seu primeiro fillo, [[Crispo]]
 
Mentras tanto, en [[Roma]], O Senado e mailamais a Guardia Pretoriana chegan a un acordo de nomear a [[Maxencio]], o fillo de [[Maximiano]] coma emperador, no seu maismáis baixo estamento, coma ''Princeps'',ainda aínda que pouco despois eé nomeado'' Augustus''. Era un 28 de Outono do [[306]]. Ainda que Maxencio e '''Constantino''' non se tiñan confianza, a situación se manténmantense sen cambios deica o 310, no que morre [[Maximiano]]. Este feito abre as hostilidades entre os cuñados é no [[312]] ten lugar a famosa batalla da [[Ponte Milvio]], onde vence '''Constantino''', quedando coma unico emperador do Imperio Romano do Occidente.
 
 
Sexa ou non certo, Constantino quixo ver que a sua victoria foi gracias o apio da fé no Deus dos cristianos, e que a sua comprensión desa fé non deixa de ser moi superficial. Pero ademais, o emperador toma estas decisions coma politico non coma unha convinción relixiosa. Tal é asi que a sua propia relixiosidade, non o levou a tomar o bautismo deica poucos intres antes de morrer, ainda que esta costume estaba moi arraigada entre os cristians daquela epoca, que non se bautizaban mais que nos seus derradeiros dias.
 
En Febreiro do [[313]], '''Constantino''' e [[Licinio]] se xuntan en [[Milán]] cara a conquerir una politica relixiosa común. Uns meses despois desa xuntanza, [[Licinio]] da a coñecer un edicto, que é coñecido coma [[Edicto de Milán]], non que se expón os acordos desta xuntanza, que non son outros que a liberdade relixiosa no Imperio e a devolución das posesions dos cristianos. [[Licinio]] non esta moi perto desa politica, e ademais as persecucions no Oriente continuaron a pesares do Edicto. Tampouco eiqui hai que ollar esta politica coma unha unión de '''Constantino''' coa EirexaIgrexa, senon mais ben coma un instrumento da politica imperial.
 
Nesta politica, pronto descubre que a EirexaIgrexa non estaba unida. O primeiro problema desta falta de unidade co que se atopa esta en [[Africa]]. Ali, habia os seguidores de [[Donato]], chamados donatistas, e que elixen o seu propio bispo. Estos, en Abril do [[313]] presentan unha queixa contra [[Cecilio]], o bispo de [[Cartago]]. '''Constantino''' convoca un sinodo en [[Roma]] para aclarar estos problemas. O Sinodo de Roma dalle a razón a Cecilio, pero os donatistas presentan unha queixa diante de '''Constantino'''. Este, xa para rematar coa controversia, convoca outro grande Sinodo en [[Arlés]] coa presencia de 33 bispos, que se celebra en Agosto do [[314]]. De novo, chegan a conclusión de ir en contra das tesis dos donatistas. '''Constantino''' tenta entón de acabar con eles, xa que non aceptan os resultados do Sinodo, pero non o conquire e os donatistas teran unha gran presencia no Norte de Africa durante os dous seculos seguintes.
 
Nese tempo remata a construción do [[Arco de Constantino]] en [[Roma]] a tempo para celebrar o decimo aniversario da sua subida o trono imperial. Pero nas celebracions, se omiten por vez primeira os sacrificios os deuses paganos, que eran tradicionais. Ademais, '''Constantino''' quixo deixar a sua marca na cidade de Roma, especialmente nas suas construcions, tanto relixiosas coma seculares. No ''Forum Romanun'', completou a basilica que non habia rematado Maxencio. Na Colina do Quirinal, onde hoxe en dia residen os presidentes da Republica Italiana, construe unos baños publicos. A Basilica de [[San Xoan de Letrán]], a [[Basilica de San Pedro]] e a [[Basilica de San Sebastián]] na ''Via Appia'', son construcions de '''Constantino'''.É de especial interes a Basilica de San Marcelino e Pedro, na antiga ''Via Labicana'', porque escomenza para ser o mausoleo de '''Constantino''' e maila sua familia, pero co tempo solo recibe o corpo da sua nai, [[Santa Helena]], e hoxe en dia é coñecida coma a [[Torre Pignattara]].
== O Concilio de Nicea e a Controversia Arriana ==
 
Moi pronto, no seculo IV as controversias no seo da EirexaIgrexa sobre a natureza do fillo de Deus estalan. [[Arrio]], un sacerdote de Alexandria, predica que Cristo non tiña natureza de Dios, senon que o Pai, O Fillo e mailo Espirito Santo non eran tres persoas distintas, senon hipostasias diferentes, e mais concretamente que o fillo era unha creatura de Deus, e polo tanto o seu subordinado. Pero estas enseñanzas son condeadas e Arrio e excomulgado por un Concilio dirixido por [[Alexander]], bispo de Alexandria no 318. Pero esto non remata co problema, e [[Ossio de Córdoba]] falla no seu intento de atopar unha conciliación.
 
'''Constantino''' vese na obriga de facer o primeiro Concilio Ecumenico da EirexaIgrexa. A primeira sesion celebrase nos salons do Pazo de [[Nicea]] o 20 de Maio do 325. Constantino preside e abre coas primeiras verbas do Concilio. Nel se formula por vez primeira o Credo, que foi posteriormente revisado polo [[Concilio de Constantinopla]] no [[382]], pero é coñecido coma Credo de [[Nicea]]. Afirma a homomision e a cosustancionalidade. A maior importancia acada no concilio a persoa de [[Atanasio]], prior do bispo de Alexandria e sucesor de Alexander. [[Arrio]] foi condeado, pero a doctrina arriana convive longamente coas tesis oficiais da eirexaigrexa. Tal é asi que Constantino chama o seu caron a [[Eusebio de Nicomedia]], un bispo arriano que estaba exiliado dende o [[325]]. Cando volta coma asesor espiritual do emperador no [[327]], [[Atanasio]] protesta pola politica do emperador, pero no [[335]] el tamén foi a exilio en Trier.
 
 
 
No ano [[326]], '''Constantino''' ordea a morte do seu fillo mais vello '''Crispo''', que habia sido nomeado Cesar no [[317]], habia sido cónsul por duas veces e participado na guerra contra [[Licinio]]. No mesmo ano, '''Constantino''' parece que temén ter que ver coa morte da emperatriz [[Fausta]], a nai de tres dos seus fillos. A conexión entre as duas mortes é probable, tal que ''Zosimo'' conta que [[Crispo]] estaba baixo sospeita de estar envolto nas intrigas de [[Fausta]], é que esta morre pouco despois de que [[Helena]], a nai de '''Constantino''' o reprenda publicamente da morte do seu fillo. O certo é que os dous se lles aplica a ''damnatio memoriae'' é que esta nunca se voltou a rehabilitar. Tampouco pode ser excluida algún tipo de participación de [[Santa Helena]] nos acontecementos, pero esta demostrada a de '''Constantino'''.
Pouco despois destes acontecementos, [[Santa Helena]] fai una peregrinación a [[Terra Santa]]. Se quixo ver nesta peregrinaxe coma un acto de expiación dos seus pecados o dos de seu fillo. Durante a peregrinaxe ela impresionaou a Eusebio de Cesarea pola sua piedade,caridade e humildade. Participa dalgún xeito na construción da [[EirexaIgrexa da Natividade]] en [[Belén]], a [[EirexaIgrexa de Santa Helena]] no [[Monte dos Olivos]] e sobor de todo na do [[Santo Sepulcro]]. Unha tradición fai de [[Santa Helena]] a que atopou ou inventou a [[Vera Cruz]], onde foi cruzificado Xesucristo.
 
 
O 8 de Novembro do [[324]], só dous meses despois da sua victoria sobre [[Licinio]] en [[Crisopólis]], '''Constantino''' fixa os limites da cidade, cuadriplicando o seu territorio. No [[328]], as murallas da cidade xa estan listas e o 11 de Maio do[[ 330]] recibe o nome de Nova Roma. A cidade, tanto nas institucions coma no fisico parecese a antiga Roma. Tamén esta construida sobre sete colinas, ten o Senado e os seus habitantes reciben subvencions de gran. '''Constantino''' completa e alarga o hipodromo da cidade, deica a columna das serpes de Delfi. O Pazo Imperial ten acceso directo a cadra e palco imperial do Hipodromo. Un monumento bastante controvertido e a Columna de '''Constantino''', en pleno Foro de Constantino, que esta feita de Fosforo, de 25 mts de altura e coroada por unha estatua de Helios, ainda que se dí que é o propio '''Constantino'''.
 
Constantino inicia a construccion das duas mais grandes eirexasigrexas de Constantinopla, a de Santa Sofia e de Santa Irene. A terceira delas, a EirexaIgrexa dos Santos Apostoles, tamén pode serlle atribuida. Somente Roma pode comparaserlle en monumentos,pero esencialmente paganos, e a Nova Roma nace coma unha cidade cristiana.
 
 
== Os Anos Finais. Morte e Enterro ==
 
Entre os anos [[325]] e [[337]] '''Constantino''' continua a ser un forte apoio para a EirexaIgrexa, con donacions de cartos e lexislacion especifica. A prohibición de sacrificios paganos asi como que os templos non se poidan arranxar, amén das confiscacions dos tesouros destes templos, que pasan ao tesouro imperial. Funda numerosas eirexasigrexas pero son coñecidas as do Santo Sepulcro en Xerusalen ou o Octogono Dourado en Antioquia.
 
Pouco despois da Pascua do [[337]], '''Constantino''' empeza a se sentir enfermo. Viaxa cara a [[Drepanun]], para rezar diante da tumba do martir favorito da sua nai, Luciano. De volta deste viaxe, chega a Nicomedia, onde se fai bautizar, o parecer polo bispo arriano [[Eusebio de Nicomedia]].
 
Constantino falece poucos dias despois, o dia de Pentecostés, o 22 de Maio do [[337]], vistindo as roupas brancas dos cristianos neofitos en [[Nicomedia]]. O seu corpo foi embalsamado en [[Constantinopla]] i exposto no Pazo Imperial . O seu cadaleito se instala na EirexaIgrexa dos Santos Apostoles, debaixo das suas esculturas.
 
Os seus fillos toman posesion o 9 de Setembro, pero non asi os seus sobriños, que xa habian sido asesiñados. As loitas polo poder empezan dende entón, asi como comenzan a aflorar as tensions entre os paganos, cristianos e arrianos dentro da corte.
As suas leises protexendo o cristianismo, a lexislación sobor dos escravos e presos para a sua protección, ainda que moi febles, puxo en camiño unha maior sensibilidade para eles, a pena de morte para os abusos dos recadadores de impostos e o descando dominical nas labouras diarias, son algunhas das leises que quedaron para a posteriuoridade.
 
A EirexaIgrexa ortodoxa o fixo santo, celebrandose o seu dia o 21 de Maio, data do seu pasamento, en conxunto coa sua nai, [[Santa Helena]], sendo o dia 3 de setembro cando se celebra o seu propio dia santo San '''Constantino I'''.
 
 
142

edicións