Abrir o menú principal

Cambios

Xoan - >Xoán
Entre a Biga e a Busca, [[Afonso o Magnánimo]] manterá unha postura ambigua, posto que por un lado precisa diñeiro e aceptaraos tanto de uns como dos outros, e tamén aspira, como os outros reis do século XV, a impor a súa autoridade nas Cortes e sobre a nobreza.
 
Unha vez iniciada a guerra, os da Busca -maioritarios no Consello de Barcelona- tomaron partido por XoanXoán II. Isto enfrontounos coa Xeneralidade que en 1463 xulgou e condenou a morte por conspiración aos conselleiros [[Pere Destorret]] e [[Francesc Pallarès]], xunto con [[Bernat Turró]], [[Martí Solzina]] e [[Joan Mitjavila]], membros do partido da Busca.
 
===O enfrontamento entre Xoán II e o Príncipe de Viana===
A guerra internacionalizouse posto que Xoán II buscou o apoio de [[Luís XI de Francia]] (polo cal lle dá entre outras cousas en garantía o Rosellón e a Cerdaña) e Gastó de Foix (promesa de herdar [[Navarra]]). O Consello do Principado, pola súa parte, procurará apoios interiores e a desarticulación das forzas opositoras: o partido da Busca e os remensas. Ao non obter os resultados desexados, o Consello empeza a ofrecer o Principado a candidatos que, 50 anos tras Caspe, poidan ter dereito a gobernar [[Cataluña]].
 
No [[1462]], propúxose nomear conde de Barcelona ao rei [[EnriqueHenrique IV]] de Castela]] se respectaba toda a particularidade catalá e a Concordia de Vilafranca, ademais ao rei castelán, aparte dos seus dereitos ao trono, podía contar coa axuda dos beamonteses navarros inimigos de XoanXoán II e do conde de Foix. Eles apoian a Branca, irmá de [[Carlos de Viana]] e ex-muller de [[EnriqueHenrique IV de Castela]].
 
Enrique IV acepta o ofrecemento ante a división da nobreza. As tropas casteláns dirixidas por XanXoán de Beamonte obrigan a erguer o asedio de [[Barcelona]] pero Juan II emprega as división da nobreza castelán que rematará forzando a Enrique, polo [[Tratado de Baiona]] e con [[Lois XI]] de árbitro, ao renunciar ao Principado e, en compensación, entregaráselle a cidade de [[Estella]]. XoanXoán II renuncia as rendas que lle correspondían en [[Castela]]
 
En [[1464]], tras o fracaso co monarca castelán, ofrécese a coroa a [[Pedro de Portugal]], neto de [[Xaime II de Urxel]] que, dadas as súas limitacións, alíase co [[duque de Borgoña]], inimigo de Lois XI.
 
Aragoneses, valencianos e mallorquinos, mentres tanto, prestan o seu apoio a XoanXoán II, ademais dos da Busca e os remensas, e algúns nobres e clérigos. Bernat Saportella, deputado do Principado de [[Cataluña]] ponse xunto ao rei co que a Deputación lle permitirá a legalización da súa situación.
 
Daquela época destaca a batalla de Calaf, o 28 de febreiro de [[1465]] coa vitoria do rei XoanXoán co apoio do conde de Praderas sobre a tropa de [[Pedro de Portugal]]. Tamén as tropas do rei Pedro tiveron algún éxito, como o apoio recibido por mar dende [[Portugal]] cando [[Barcelona]] estaba cercada en xullo de [[1465]].
 
No [[1466]], expira Pedro, e ofréceselle a coroa a [[Renato I de AnxouAnjou]], neto de [[XoanXoán I de Aragón]] e antigo inimigo de [[Afonso o magnánimo]], o cal modificará o sistema de alianzas internacionais. Renato I envía como lugartenente a seu fillo, [[XoanXoán II de Lorena]], que conseguiu éxitos militares até a súa morte (16 de decembro de [[1470]])
 
Finalmente XoanXoán II busca a alianza en [[CastelaCoroa -de CastillaCastela|Castela]] a través do matrimonio do seu fillo Ferran II e, de entre un seguido de candidatas, consegue que case coa súa curmá, a nena Isabel.
 
A finais de [[1471]], con boa parte de [[Cataluña]] recuperada polo exército real, escomenza un sitio en [[Barcelona]] que durará até o 8 de outubro de [[1472]]. Sen apoios exteriores, que os cataláns deben rendirserenderse á realidade: Barcelona entrégase tras unha amnistía xeral.
 
===A Capitulación de Pedralbes===