Abrir o menú principal

Cambios

m
 
* '''m''' '''n''' ou '''~''' para representar a nasalidade: bom, bon ou bõ
* '''ll, li, ly, lh''' para o fonema palatal lateral ʎ: fillo, filio, filho entre outras moitas
* '''nn, ni, ny, nh, ñ''' para o fonema palatal nasal ɲ: lenna, lenha, leña, legna..
estesEstes usos non impedían que noutros casos se usase oalgún mesmodestes signosignos para outro son, principalmente por criterios etimolóxicos, así no mesmo texto podíase escribir ''allo'' e ''cavallo'' (cabalo). Pero o galego non chegou á [[Idade Moderna]] como lingua escrita, período no que comezaron a adoptar outras linguas do contorno comezaron a adoptar unhas determinadas normas ortográficas. Cando se comezou a escribir galego de novo durante o [[rexurdimento]], volveron as vacilacións, mais esta vez non respecto ao latín senón á ortografía española da época,: así houbo un forte debate sobre a representación do fonema palatal ʃ existindo unha liña etimoloxista (baixo, igreja, gente, geologia) e outra foneticista, que se impuxo por practicidade, diferencialismo do español e fundamentalmente porque non se sabía ben cal era a forma correcta de moitas palabras.
 
Ao longo do século XX seguiu este debate seguiu até que a [[Xunta de Galicia]] estabeleceu unha ortografía oficial coa declaración das [[NOMIG (Normas Ortográficas e Morfolóxicas do Idioma Galego)|NOMIG]] como normativa oficial. Aínda así, había algunhas variantes que diverxían das escollas das NOMIG, especialmente entre ASPG ou ó BNG, polo que en 2003 se adoptou unha modificación das NOMIG para integralas, no que se deu en chamar a ''normativa de concordia''. Porén ademais da ortografía oficial existe, aínda que de xeito minoritario, a ortografía [[reintegracionismo|reintegracionista]] propugnada pola AGAL e os partidarios do acordo ortográfico luso-brasileiro.
 
== Outras ortografías ==
18.427

edicións