Diferenzas entre revisións de «Motor eléctrico»

sen resumo de edición
San motores de custo elevado e, alén diso, precisan dunha fonte de corrente continua, ou dun dispositivo que converta a [[corrente alternada]] común en [[corrente continua|continua]]. Poden funcionar con velocidade axustábel entre amplos límites e se prestan a controis de gran flexibilidade e precisión. Por iso seu uso é restrinxido a casos especiais en que estas esixencias compensan o custo moi máis alto da instalación, ou no caso da alimentación usada ser [[corrente continua|continua]], como no caso das pilas en xoguetes.
 
Os motores eléctricos de corrente continua son convertidoresconvertedores [[electro-mecánicos]] rotativos de enerxía que debido os fenómenos de inducciónindución e de par [[electromagnético]], transforman [[enerxía eléctrica]], de natureza continua, en [[enerxía mecánica]].
 
Os primeiros motores eléctricos feitos non século XIX por Michael Faraday e Zénobe Gramme, foron de corrente continua.
En xeral, Os motores de [[corrente continua]] son semellantes na súa construción ós xeradores. De feito poderíanse describir como xeradores que funcionan ó revés.
 
==EstructuraEstrutura==
'''[[Rotor (eléctrico)|rotor]]''': feito con chapas de aceiro con baixo contido en silicio de 0,5 mm de espesor, ailladasilladas unhas doutras por unha capa de verniz o de óxido, está montada sobre o eixo dá máquina. Na súa superficie externa ten practicadas unhas rañuras dunha certa inclinación respecto de súa xeratriz onde van aloxadas as bobinas do debandado inducido dá máquina, xeralmente de fío de cobre convintementeconvenientemente ailladoillado.
 
'''Colector de delgas''': Vai montado sobre o eixo de xiro e debe dispor de tantas delgas como bobinas ten o debandado inducido, cada delga está unida eléctricamenteelectricamente ó punto de conexión dunha bobina coa outra. As delgas están fabricadas de cobre de elevada pureza e están separadas unhas doutras por unhas delgadas películas de mica que as mantén illadas.
 
'''Basoiras''': Son os elementos que aseguran o contacto eléctrico entre as delgas do colector e o circuíto de corrente continua exterior, están fabricadas de carbón (grafiitografito) e permanentemente están rozando sobre o colector, van suxeitas cun collaríncolarín portabasoiras que mantén a presión prevista mediante elementos elásticos para asegurar que o contacto sexa o adecuado, por iso prodúcese un desgastar progresivo que acurta a sua vida útil, tendo que sustituilassubstituílas cada certo tempo. Desde as basoiras conectanseconéctanse ca [[placa de bornes]] dá máquina.
 
'''Entreferro''': Así chamase o espazo que hai entre o [[estator]] e o [[rotor]], é imprescindible que exista para evitalo rozamento entre ámbolos dous, aínda que debe ser o menor posible, xa que o aire presenta unha elevada reluctancia magnética, é se o entreferro fose moi amplo debilitaríase o [[campo magnético]] inductorindutor.
 
==Estabilidade e investimento de xiro:==
Estabilidade nos motores de c.c. tras acadar o réxime nominal, pódense modificar os parámetros do motor de forma inesperada, debido a perdas de carga, para que o motor compórtese de modo estable é preciso que responda a estas variacións de modo que trate de anularlasanulalas, para recuperar o réxime nominal, de non ser así, dícesedise que o sistema é inestable, é dicir, cando tras producirse unha acción que modifica os parámetros, estes continúan separándose máis e máis dos seus valores nominais.
 
Polo tanto cando prodúcese un aumento brusco dá velocidade o motor estable responde cun par motor inferior ó resistente, para tratar de reducir a velocidade e así recuperar ou réxime nominal. Se o motor fose inestable o par motor sería maior co resistente, co que aumentaría progresivamente a velocidade, embalándose o motor.
Se as variacións de réxime son no sentido de diminuír a velocidade un motor estable responde aumentando o seu par motor fronte ó resistente para tratar de correxircorrixir a velocidade e recuperar o réxime nominal do traballo.
Investimento do sentido de xiro, o motor pode funcionar en ámbolos dous sentidos de xiro, para o que é necesario intercambiar as conexións de ambos debandados.
 
Lembrémonos que o sentido do par motor depende dá polaridade do campo magnético e do sentido dá corrente do inducido; investir as conexións do inducido, investimos ou sentido dá corrente nélnel, e se o facemos no inductorindutor investiremos a polaridade do campo magnético.
Cambiar o sentido de xiro co motor detido, non importa cal sexa o debanado non que se permutan as conexións, pero se o cambio de sentido de xiro realízase co motor en marcha, é necesario que sexa o debanado inducido o que cambie de conexión, porque se se fixera co bobinado inductor, durante un instante quedará a máquina sen excitación, o que provocaría o embalamiento do motor.
 
Cambiar o sentido de xiro co motor detido, non importa cal sexa o debanado non que se permutan as conexións, pero se o cambio de sentido de xiro realízase co motor en marcha, é necesario que sexa o debanado inducido o que cambie de conexión, porque se se fixera co bobinado inductorindutor, durante un instante quedará a máquina sen excitación, o que provocaría o embalamiento do motor.
 
=== Motores de corrente alternada ===
En [[1832]], o científico italiano [[S. Dal Negro]] construíu a primeira máquina de corrente alternada con movemento de vaivén. Xa o ano de [[1833]], o inglés [[W. Ritchie]] inventou o [[conmutador]] construíndo un pequeno motor eléctrico onde o núcleo de ferro enrolado xiraba en torno a un imán permanente. Para dar unha volta completa, a polaridade do electroimán era alternada a cada media volve a través do conmutador. A inversión da polaridade tamén foi demostrada polo mecánico parisiense [[H. Pixii]] ao construír un xerador cun imán en forma de ferradura que xiraba diante de dúas bobinas fixas cun núcleo de ferro. A corrente alternada era transformada en corrente continua pulsante a través dun conmutador.
 
Soamente en 1886 Siemens construiuconstruíu un xerador sen a utilización de imán permanente, probando que a corrente necesaria para o magnetismo podería ser retirada do propio enrolamento do rotor, isto é, que a máquina podía se auto-excitar. O primeiro dínamo de Werner Siemens posuía unha potencia de aproximadamente 30 watts e unha rotación de 1200rpm. A máquina de Siemens non funcionaba soamente como un xerador de electricidade, mais tamén podía operar como un motor, desde que se aplicase aos seus bornes unha corrente continua.
 
En [[1879]], a firma Siemens & Halske (actualmente chamada [[Siemens AG]]) presentou, na feira industrial de [[Berlín]], a primeira locomotora eléctrica, cunha potencia de 2kW.
193.914

edicións