Abrir o menú principal

Cambios

 
O [[27 de abril]] de [[1978]], o [[Exército Nacional Afgá|exército afgá]], que simpatizaba co PDPA, derrocou a Daoud e executouno posteriormente xunto con algúns membros da súa familia.<ref>{{cite book|last=Garthoff|first=Raymond L.|title=Détente and Confrontation|location=Washington D.C.|publisher=The Brookings Institute|year=1994|page=986}}</ref> Nur Muhammad Taraki, [[Secretario Xeral]] do PDPA, converteuse en presidente dun Consello Revolucionario, así como no Primeiro Ministro da República Democrática de Afganistán, que acababa de ser creada.
<!-- Sen traducir
===Factions inside the PDPA===
After the revolution, Taraki assumed the [[Presidency]], Prime Ministership and General Secretary of the PDPA. The government was divided along factional lines, with President Taraki and Deputy Prime Minister [[Hafizullah Amin]] of the Khalq faction against Parcham leaders such as Babrak Karmal and [[Mohammad Najibullah]]. Within the PDPA, conflicts resulted in [[exile]]s, [[purge]]s and executions of Parcham members.<ref name="lcweb2">[http://lcweb2.loc.gov/cgi-bin/query/r?frd/cstdy:@field(DOCID+af0087) ''The April 1978 Coup d'etat and the Democratic Republic of Afghanistan'' – Library of congress country studies](Retrieved February 4, 2007)</ref>
 
===FactionsFaccións insidedentro thedo PDPA===
During its first 18 months of rule, the PDPA applied a Soviet-style program of modernizing reforms, many of which were viewed by conservatives as opposing Islam.<ref>{{cite web|url=http://www.onwar.com/aced/chrono/c1900s/yr75/fafghan1978.htm |title=Afghanistan Marxist Coup 1978 |publisher=Onwar.com |accessdate=July 28, 2011}}</ref> Decrees setting forth changes in marriage customs and [[land reform]] were not received well by a population deeply immersed in tradition and Islam, particularly by the powerful land owners who were harmed economically by the abolition of [[usury]] (though usury is prohibited in Islam) and the cancellation of farmers' debts. By mid-1978, a rebellion started with rebels attacking the local military [[garrison]] in the [[Nuristan]] region of eastern Afghanistan and soon civil war spread throughout the country. In September 1979, [[Deputy Prime Minister]] Hafizullah Amin seized power after a palace shootout that resulted in the death of President Taraki. Over two months of instability overwhelmed Amin's regime as he moved against his opponents in the PDPA and the growing rebellion.
AfterTrala the revolutionrevolución, Taraki assumedasumiu thea [[Presidency]],presidencia Primee Ministershipos andpostos Generalde SecretaryPrimeiro ofMinistro thee de Secretario Xeral do PDPA. TheO governmentgoberno wasfoi divideddividido alongsegundo factionalas faccións linesexistentes, withco President Taraki ande Deputy Primevice-primeiro Ministerministro [[Hafizullah Amin]] ofda thefacción Khalq factionfronte againsta líderes da facción Parcham leaderstales such ascoma Babrak Karmal ande [[Mohammad Najibullah]]. WithinOs theconflitos no PDPA, conflictsderon lugar a resultedsituacións inde [[exileexilio]]s, [[purgepurga]]s ande executionsexecución ofde membros do Parcham members.<ref name="lcweb2">[http://lcweb2.loc.gov/cgi-bin/query/r?frd/cstdy:@field(DOCID+af0087) ''The April 1978 Coup d'etat and the Democratic Republic of Afghanistan'' – Library of congress country studies](RetrievedConsultado Februaryo 4, de febreiro de 2007)</ref>
 
Durante os primeiros dezaoito meses de goberno, o PDPA aplicou un programa de estilo soviético con reformas modernizadoras, moitas das cales foron vistas polos conservadores como contrarias aos principios do Islam.<ref>{{cite web|url=http://www.onwar.com/aced/chrono/c1900s/yr75/fafghan1978.htm |title=Afghanistan Marxist Coup 1978 |publisher=Onwar.com |accessdate=28 de xullo de 2011}}</ref> Algúns dos decretos, que establecían cambios nas políticas matrimoniais e reformas agrarias, non foron ben recibidos por unha poboación na que predominaba tradición islámica, especialmente por parte dos grandes [[terratente]]s, que resultaron prexudicados pola abolición da [[usura]] (aínda que esta estaba prohibida no Islam) e a cancelación das débedas que tiñan os pequenos agricultores. A mediados 1978, comezou unha rebelión, co ataque duns rebeldes a unha guarnición militar na rexión de [[Provincia de Nuritan|Nuristan]], ao este de Afganistán, e pronto se estendeu unha guerra civil por todo o país. En setembro de 1979, o viceprimeiro ministro Hafizullah Amin ocupou o poder trala morte nun tiroteo do presidente Taraki. Os dous meses de goberno de Amin estiveron marcados por unha inestabilidade provocada por unha toma de decisións contraria aos seus opoñentes do PDPA e á crecente rebelión.
===Soviet-Afghan relations===
<!-- Sen traducir
===Relacións afgano-soviéticas===
{{Véxase tamén|Aeroporto Internacional de Kabul}}
[[Ficheiro:Afghan Girl Scouts 1950s.jpg|miniatura|esquerda|200px|Mulleres afgás participando nun programa da Asociación afgá de Scout a finais da década de [[1950]].]]
13.744

edicións