Diferenzas entre revisións de «Françoise Hardy»

Arranxos
(*blanco>branco)
(Arranxos)
 
=== Primeiros anos ===
Delicada intérprete de suave voz e dotada compositora de inclinación sentimental, sofisticada e melancólica, Françoise Hardy é a gran diva na historia do pop francés. Nada en París o 17 de xaneiro de 1944, Françoise Madeleine Hardy vivíuviviu unha infancia solitaria marcada pola súa extrema timidez e unha estrictaestrita educación nun internado relixioso da Bruyère.
 
Unha saída para a súa vida monótona era a música da radio, escoitaba con devoción aos grandes nomes da chanson francesa. Pouco a pouco foron medrando as súas influencias, que residían principalmente na canción pop tradicional gala, o [[music-hall]], o [[rock and roll]], o [[jazz]] e o [[folk]].
Cando lle regalaron na súa adolescencia a súa primeira [[guitarra]] todo cambiou para Françoise. A partir de entón expresou o seu estado emocional mediante a música, pero para iso tería que recibir unha instrución previa en canto. Nada mellor que acudir ao Petit Conservatoire de [[Mireille Hartuch]].
 
Aos seus pais non lles desgustaba a inclinación da súa filla cara a música, sempre que non descoidaradescoidase os seus estudos, así que comenzoucomezou a estudar [[ciencia política|Ciencias Políticas]] na [[Sorbona]], posteriormente abandonou esta carreira para estudar [[Literatura]].
 
Despois de estudar con Mireille Hartuch, no [[1961]], con só dezasete anos, firmou un contrato coa discográfica [[Vogue (selo discográfico)|Vogue]]. Coa súa guitarra acústica a xovenova e tímida Françoise, comezou a actuar a principios dos anos 60 en diversos clubs parisinos, interpretando as súas tristes e nostálxicas historias.
 
En 1962 consiguíuconseguiu grabar en Vogue Records o seu primeiro sinxelo''single'' “Tous les garçons et les filles”, escrito por Françoise e Roger Samyn, que se converteu nun enorme éxito europeo, convertíndoseconverténdose da noite á mañáinmediatamente nunha estrela da canción francesa, e facéndose un nome entrecoma [[Sylvie Vartan]] ou [[France Gall]]. A noite do [[30 de outubro]] de [[1962]], na única cadenacanle de TV francesa, en branco e negro, e ante un gran número de espectadores que esperaban os resultados da votación para a elección do presidente da [[Presidentes de Francia|República]], nun intermedio musical apareceu Françoise Hardy interpretando ''[[Tous les garçons et les filles]]''. Ao día seguinte soaba en todas as [[Radio (medio de comunicación)|cadeascanles de radio]]. CoCoa selocompañía discográficodiscográfica Vogue editou o seu primeiro disco. A finais dedo ano xa venderan 500.000 ejemplares. [[Paris Match]] publicou a súa fotografía na portada o [[5 de xaneiro]] de [[1963]]., Así se consagrouconsagrándose como novo ídolo da canción. Neste ano tamén participou en [[Eurovisión]] representando a [[Mónaco]]
 
=== Nova estrela da canción ===
A personalidade de Françoise cambiou radicalmente cando coñeceu ao fotógrafo Jean-Marie Périer que fixo un reportaxe sobre ela para a revista ''[[Salut les Copains]]'', mantivomantendo unha relación amorosa con este fotógrafo ata [[1967]]. Este modelouna ao seu gusto e Hardy gañou en seguridade persoal. A súa faciana fíxose famosa en todo o mundo, sendo a pesar de ser a principal protagonista dos seus discos ao compoñer casicase todas as súas interpretacións e aportar ideas na produción e nos arranxos. Despois de Jean-Marie Périer, relacionouse sentimentalmente en 1967 co cantautor e actor francés [[Jacques Dutronc]].<ref>{{Cita web |url=http://tentaciones.elpais.com/2011/11/hardy.html |título=Françoise Hardy, a máis bela do baile |dataacceso=10 de noviembre de 2011 |apelido=Gámez |nome=Carles |data=8 de novembro de 2011 |obra= El País Tentaciones}}</ref>
 
Cantante coñecida, o director cinematográfico [[Claude Lelouch]] realizou un scopitone (videoclip) da canción.
En 1963 representou a [[Mónaco]] enno [[Festival de Eurovisión]] coa canción ''L'amour s'en va''. A [[Metro -Goldwyn -Mayer]] invitouna o [[21 de decembro]] de [[1966]] a ir á primeira proxección da película ''[[Château en Suède]]'' en [[Nova York]] con [[Yves Montand]], como protagonista francés do filmfilme. Nese momento a [[Warner Bros. Records|Warner]], tras chegar a un acordo con Vogue, difundiu os seus discos no mercado americanoestadounidense.
 
En 1967 rompeu con Jean-Marie Périer e cantou "''Ma jeunesse fout le camp"'', unha canción de [[Guy Bontempelli]], outro dos seus grandes éxitos, como os dos anos seguintes "''Des ronds dans l'eau"'' ete "''Comment te dire adieu"'', (esta última coa letra de [[Serge Gainsbourg]]).
 
Françoise Hardy foi modelo fotográfica para o modista [[Paco Rabanne]].
En 1981 casou con [[Jacques Dutronc]], cantautor e actor cinematográfico francés.
 
ONo discoano anterior[[2000]] de Françoise Hardy foipublicou ''Clair obscur'', no ano [[2000]]. Esta vez volveu con 12 temas. Participou na letra da maioría deles, e xunto a ela artistas como [[Benjamin Biolay]],[[Jacno]] e [[Thierry Stremler]] nos créditos dalgúns. En canto á música, varios temas levan la firma do séuseu fillo [[Thomas Dutronc]], un guitarrista que soubo facerse un nome na música francesa, entre as figuras da súa nai e do séuseu pai, [[Jacques Dutronc]]. Con este disco, Françoise Hardy volveu aos temas e a emotividade das súas cancións dos anos 70, aínda que os seus autores non teñen o talento de Michel Berger, quen lle escribiu algúnhas das mellores cancións da súa carreira, naquel tempo, sobre todo ''Message personel''.
Françoise Hardy é unha das cantantes máis emblemáticas da canción francesa, dende os seus inicios nos anos 60. Este disco de novas cancións era moi esperado, despois da compilación publicada fai pouco máis dun ano. O novo álbum, lanzado a finais do ano pasado, converteuse nun grande éxito en [[Francia]] e exportouse aos numerosos países onde Françoise Hardy é unha das voces máis coñecidas da canción francesa actual, como por exemplo na [[Arxentina]].
 
GrazasAquela canción parece ser o obxectivo e a estereferencia do disco publicado en 2004 con novas cancións, despois da compilación publicada pouco antes. Este novo disco converteuse nun grande éxito en [[Francia]] e exportouse a numerosos países como [[Arxentina]]. Grazas a el gañou o premio á Mellor Intérprete Femenina nas Victorias da Música 2005, que se realizaron a comezos dedese ano.
 
O disco anterior de Françoise Hardy foi ''Clair obscur'', no ano [[2000]]. Esta vez volveu con 12 temas. Participou na letra da maioría deles, e xunto a ela artistas como [[Benjamin Biolay]],[[Jacno]] e [[Thierry Stremler]] nos créditos dalgúns. En canto á música, varios temas levan la firma do séu fillo [[Thomas Dutronc]], un guitarrista que soubo facerse un nome na música francesa, entre as figuras da súa nai e do séu pai, [[Jacques Dutronc]].
 
Con este disco, Françoise Hardy volveu aos temas e a emotividade das súas cancións dos anos 70, aínda que os seus autores non teñen o talento de Michel Berger, quen lle escribiu algúnhas das mellores cancións da súa carreira, naquel tempo, sobre todo "Message personel".
 
Aquela canción parece ser o obxectivo e a referencia deste novo disco. Si ben os textos son da mesma calidade, as melodías son moi convencionales e feitas a medida da voz confidencial de Françoise Hardy, pero non chegan ao grado de xenialidade da composición de Berger.
 
De todos modos, trátase dun disco fermoso, que non desminte o gran talento desta cantante. Hardy tene o seu propio espazo na canción francesa.
 
== Filmografía ==
Papeles de ficción :
 
* 1963 : ''Château en Suède'' (''Un castelo de Suecia'')
* 1965 : ''[[What's New Pussycat?]]'' (''¿Que tal, Pussycat?'')
* 1965 : ''Una balle al cœur'' (''Unha bala al corazón'')
* 1966 : ''Masculin féminin: 15 faits précis'' (''Masculino, femenino: 15 feitos precisos'')
* 1966 : ''Grand Prix''
* 1972 : ''Les Colombes'' (''As pombas'')
 
Participacións como personalidade da canción:
* 1965 : ''Altissima pressione''
* 1965 : ''Questo Pazzo, Pazzo Mondo della Canzone
* 1966 : ''Europa canta'' oou ''Per un pugno di canzoni''
* 1976 : ''Si c'était à refaire''
* 2003 : ''[[Les invasionsInvasions barbares]]''
 
== Discografía ==
 
== Homenaxes ==
O cantante [[Bob Dylan]] mencionounamenciónaa nun dos seus poemas, ''For Françoise Hardy at the Sena’s Edge…'' na contraportada do seu álbum ''Another Side Of Bob Dylan'' (Columbia Récords, agosto de [[1964]]).
 
[[Jacques Prévert]] escribíuescribiu o poema, ''Unha planta verde'', para o programa doda séusúa segundosegunda pasaxe ao Olympia en outubro [[1965]].
 
Guy Peellaert inspirouse en Françoise Hardy para crear unha heroína doda cómicbanda deseñada ''Psychédélique'', en [[1968]]. Gallien Guibert realizou en [[2001]] un debuxo animado piloto, previsión dunha serie televisada, pero o proxecto non tivo continuación.
[[Jacques Prévert]] escribíu o poema, ''Unha planta verde'', para o programa do séu segundo pasaxe ao Olympia outubro [[1965]]
Guy Peellaert inspirouse en Françoise Hardy para crear unha heroína do cómic ''Psychédélique'', en [[1968]]. Gallien Guibert realizou en [[2001]] un debuxo animado piloto, previsión dunha serie televisada, pero o proxecto non tivo continuación.
 
[[Ivan Brunetti]] realizou unha breve biografía da cantante nunnunha cómicbanda deseñada. Titulada ''Françoise Hardy'', ela figura na 4ecuarta selección dedas lasobras œuvresdeste de este dessinateurdebuxante, reunidas baixo o título ''Schizo''. EsteO último tomo, bajo-titré : with Ivan, The Funniest Living American, foi publicado por Fantagraphics en decembro de [[2005]].
 
[[Bill Pritchard]], [[Dave Levenbach]], [[Renaud Detressan]], o grupo estadounidense [[Shawn Lee’s Ping Pong]] ou [[Sharleen Spiteri]] cantaron cancións inspiradas por Hardy.
Unha Parisiense, canción en homenaxe a Françoise Hardy, escrita por [[Stan Cuesta]], cantada por [[Bill Pritchard]] no álbum By Apuestas By Taxi By Accidente, [[AZ]], 2005. Retrato voso, canción inspirada por Françoise Hardy, escrita por [[Patrick Loiseau]] cantada por [[Dave Levenbach]] en el álbum Todo o pracer foi meu, Warner, 2006. O cantante [[Renaud Detressan]] citaa na canción Las Bobos, sobre o álbum Vermella sangue, EMI, [[2006]]. O grupo estadounidense [[Shawn Lee’s Ping Pong]] Orquestrou a cita na canción Françoise Hardy, sobre o álbum [[Voices and Choices]], [[Ubiquity Récords]], febreiro [[2007]]. Françoise, canción na súa homenaxe, escrita e cantada por [[Sharleen Spiteri]] sobre o álbum [[Melody]], [[Mercury Records]], xullo [[2008]].
 
{{sucesión
39.842

edicións