Diferenzas entre revisións de «Benito Losada Astray»

arranxiños
Sem resumo de edição
(arranxiños)
{{outroshomónimos|Benito Losada}}
'''Benito Ramón Hipólito Losada Astray''', nado en [[Santiago de Compostela]] o [[19 de noviembrenovembro]] de [[1824]] e finado en [[San Mamede de Ribadulla]] o [[11 de setembro]] de [[1891]], foi un médico, militar e escritor [[Galicia|galego]]. Seus pais foron Benito Alvarez-Losada Pardo, Catedrático de Derecho Penal, e Teresa Astray-Caneda Calvelo.
 
==Traxectoria==
Fillo de Benito Alvarez-Losada Pardo, catedrático de Dereito Penal, e Teresa Astray-Caneda Calvelo. Licenciouse en Medicina e ingresou no Corpo de Sanidade Militar. Exerceu de médico militar no País Vasco durante a guerra carlista e máis tarde en Cuba. Convencido anticlerical, interesouse na política [[liberalismo|liberal]], afiliándose ao partido republicano, o que o levou a participar no [[Levantamentolevantamento de Solís]] de [[1846]]. Colaborador de diversas publicacións, como ''[[El Heraldo Gallego (1874)|El Heraldo Gallego]]'' e ''[[Revista Gallega]]'', pódese adscribir á xeración provincialista, polo que forma parte da nómina de poetas tardíos do Rexurdimento.
 
Consérvase un manuscrito que titula "Os que ensinan a orella" no que arremete implacablemente contra o clero polo seu desexo de exclusividade no ensino público e que lle valeu unha forte campaña de desprestixio por parte dun mozo director dun xornal compostelán, pero ao que veu a darlle a razón o Real Decreto sobre o ensino libre do Ministerio de Fomento, presidido polo Señorpor Pidal. Como profesional, exerce de médico militar no país vasco durante a guerra carlista e máis tarde en Cuba. Alí coñece os tempos prerrevolucionario e casa con Adelaida Ferrant Ajuria.
 
Casou no País Vasco con Adelaida Ferrant Ajuria.
 
==Obra==
Unha vez xubilado do seu posto de xeneral médico militar, comezou a dedicarse á creación literaria. Tras o falecemento da súa muller, sumiuse nunha gran tristura que reflictereflectiu nos versos "Recordos". Logo viría a novela curta "''Votos eternos"'' de estilo romántico. En 1883 rematarematou outra das súas novelas en castelán "''Paca"'', interesantena porque narrarnarra minuciosamente as longas xornadas dunha viaxe en dilixencia dendede Santiago a Madrid a mediados do XIX. Consérvase un manuscrito en castelán dun relato tráxico romántico titulado "Mario", que non chegachegou a publicarse. Da súa obra destacan ''Poesías'' (1878), o seu libro máis romántico; ''Soazes d’un vello'' (1886) premio literario da Voz de Galicia e publicado por esta editorial e posteriormente con "Contiños dá Terra" na terceira parte de Soazes d´un Vello, polo que aínda hoxe en día é recordado Benito Losada. Ten publicada por entregas un novela curta co título "Por un retrato" na revista "Galicia" da Coruña. Tampouco están publicadas dúas das súas novelas en castelán "Lola" e "Votos Eternos". A lenda "Afronta, daga e vieira" incluída en "Soazes d´un vello" é un fermoso relato en tempo medieval na que aparecen castelos e paraxes da bisbarra do Ulla, nobres violentos e sufridas heroínas, na que está presente encontros, amores secretos, fuxida fracasada, xuramento, anagnórisis, arrepentimento e múltiple desenlace infausto. Pero polo que é máis coñecido Benito Losada é pola trintena de poemas soltos ''Contiños'' (1888) de signo costumista e polos seus epigramas. Estas composicións, posúen un marcado carácter picaresco, cheas de alusións maliciosas, o cal motivo algunhas críticas, entre elas de Pardo Bazán, por considerar que resultaban chocarreras e de mal gusto.
 
Da súa obra destacan ''Poesías'' (1878), o seu libro máis romántico; ''Soazes d’un vello'' (1886) premio literario de ''[[La Voz de Galicia]]'' e publicado por esta editorial e posteriormente con "Contiños dá Terra" na terceira parte de ''Soazes d´un vello''. Ten publicada por entregas un novela curta co título "Por un retrato" na revista ''Galicia'' da Coruña. Tampouco están publicadas dúas das súas novelas en castelán ''Lola'' e ''Votos Eternos''. A lenda "Afronta, daga e vieira" incluída en ''Soazes d´un vello'' é un fermoso relato en tempo medieval na que aparecen castelos e paraxes da bisbarra do Ulla, nobres violentos e sufridas heroínas, na que está presente encontros, amores secretos, fuxida fracasada, xuramento, anagnórises, arrepentimento e múltiple desenlace infausto. Pero polo que é máis coñecido Benito Losada é pola trintena de poemas soltos ''Contiños'' (1888) de signo costumista e polos seus epigramas. Estas composicións, posúen un marcado carácter picaresco, cheas de alusións maliciosas, o cal motivo algunhas críticas, entre elas de [[Pardo Bazán]], por considerar que resultaban chocarreras e de mal gusto.
 
Foi Benito Losada un poeta áxil e solto que coñecía ben o galego. Negábase a ser fotografado, como ben recorda o seu bo amigo e gran poeta [[Enrique Labarta Pose]] en versos que escribe na revista da [[Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago de Compostela]]. Soamente se coñecía a súa imaxe a través do debuxo que figura na portada do n.ºnúmero 6, Ano I, da revista "A''[[La PequenaPequeña Patria" da que era Director e Propietario o mencionado Enrique Labarta Pose]]''. Non obstante, a súa xenialidade permitiuFinalmente encontraratopouse unha fotografía escrita no reverso que di "Lector se o nome saber lle agrada direino ao momento Benito Losada".
En 1922 Aubrey Fitz Bell dedícalle un apéndice de Portuguese Litarature ao renacemento literario galego onde salienta sobre todo o seu populismo porque presenta cadros coloridos, íntimos e interesantes da vida de Campo en Galicia. Hai unha ampla e detallado estudo biográfico e bibliográfico de Benito Losada Astray de Antonio Couceiro Freijomil (1952) e de Ricardo Carballo Calero (1975). En 1991, con motivo do centenario do seu falecemento, o profesor José Filgueira Valverde, dedicoulle un fermoso artigo en Faro de Vigo cuxa lectura ilumina aínda máis o gran talle de escritor e poeta do noso personaxe.
 
En [[1922]] [[Aubrey Fitz Bell]] dedícallededicoulle un apéndice de ''Portuguese Litarature'' ao renacemento literario galego onde salienta sobre todo o seu populismo porque presenta cadros coloridos, íntimos e interesantes da vida de Campocampo en Galicia. Hai unhaun amplaamplo e detallado estudo biográfico e bibliográfico de Benito Losada Astray de [[Antonio Couceiro Freijomil]] (1952) e de [[Ricardo Carballo Calero]] (1975). En 1991, con motivo do centenario do seu falecemento, o profesor [[José Filgueira Valverde]], dedicoulle un fermoso artigo en ''[[Faro de Vigo cuxa lectura ilumina aínda máis o gran talle de escritor e poeta do noso personaxe]]''.
Foi Benito Losada un poeta áxil e solto que coñecía ben o galego. Negábase a ser fotografado, como ben recorda o seu bo amigo e gran poeta Enrique Labarta Pose en versos que escribe na revista da Sociedade Económica Amigos do País de Santiago de Compostela. Soamente se coñecía a súa imaxe a través do debuxo que figura na portada do n.º 6, Ano I, da revista "A Pequena Patria" da que era Director e Propietario o mencionado Enrique Labarta Pose. Non obstante, a súa xenialidade permitiu encontrar unha fotografía escrita no reverso que di "Lector se o nome saber lle agrada direino ao momento Benito Losada.
 
==Véxase tamén==
===Ligazóns externas===
[[Categoría:Escritores en lingua galega]]
[[Categoría:Nados en Santiago de Compostela]]
[[Categoría:Nados en 1824]]
[[Categoría:Finados en 1891]]
102.939

edicións