Diferenzas entre revisións de «Pacios da Serra, Quiroga»

sen resumo de edición
(Elimino vanagloria)
{{Atención}}
 
Pacios da serraSerra. (PARROQUIA DE SAN SALVADOR DE PACIOS DA SERRA).
A parroqiaparroquia está formada por tres pobos. (Aldeas) Situadas nos montes que se configuran entrosentre termosos términos municipais de Quiroga e o Caurel, chamansechámanse Pacios da serraSerra, Penarrubias e Leixazós.
Penarrubias e leixazós.
A capital parroquial e Pacios da Serra. Perteñece o concello de Quiroga, e basándome en escrituras de propiedade dos meus bisabós, alá a finais do século 19, chamábase Pacios de tras da Serra, debía ser porque visto dende Folgoso do Caurel, queda detrás da serra que os separa. E naqueles tempos perteñecía a ese concello. Non sei cando pasou a perteñecer a Quiroga.
 
Agora víven nese pobo media docea de veciños. uns están xubilados e outros traballan nas canteiras de pizarra que hay no territorio desa comunidade veciñal.
A capital parroquial eé Pacios da Serra. PerteñecePertence oao. concelloConcello de Quiroga, e basándomebaseándome ennas escrituras de propiedade dosdas meusmiñas bisabósbisabos, alá a finais do século 19, chamábaseChamábase Pacios de trasdetrás da Serraserra, debía ser porque visto dendedesde Folgoso do Caurel, queda detrás da serra que os separa. E naquelesNaqueles tempos perteñecíapertenecía a ese concellomunicipio. Non sei cando pasou a perteñecer a Quiroga.
Alí fai moitos anos víron os meus ollos a luz por primeira vez. Vaya para todos os veciños un saúdo e unha aperta de corazón, da miña parte, tanto pros que están como pros que xa nón, e pros que coma min nos marchamos.
 
Quero decirlles dende aiquí que sigo vendoos a todos nos meus recordos, y os montes y os tesos . As Airas, o Goladin, Rio Cabanas, Valdeseves, Valdemuin, e outros que agora xa non existen mais que no recordo, pois foron engulidos pola voracidade das máquinas.
Non sei cando pasou a pertencer a Quiroga. Agora vívenviven nese pobo media doceaducia de veciños., uns están xubilados e outros traballan nas canteiras de pizarra que hayhai no territorio desa comunidade veciñal.
 
Alí fai moitos anos viron os meus ollos a luz por primeira vez…
Vaia para todos os veciños un saúdo e un forte apretón de mans, de corazón, do meu parte: Tanto para os que están como para os que xa non e para os que como eu, marchámosnos.
 
Quero decirllesdicirlles dendedesde aiquíaquí que sigo vendoosvéndoos a todos nos meus recordos, ye a os montes ye os tesos cerros. As Airasairas, o Goladin, RioRío Cabanascabanas, Valdeseves, Valdemuin,. eE outros que agora xa non existen mais que no recordo, pois foron engulidosengullidos pola voracidadevoracidad das máquinas.
 
Escrito e enviado por José Luis Fernández. Disde Badalona. A 15.02.2007
Usuario anónimo