Diferenzas entre revisións de «Helene Mayer»

sen resumo de edición
Sem resumo de edição
Sem resumo de edição
Pertencía a unha familia de clase media, segunda filla dos tres que terían Ludwig e Ida. Helene dende pequena destacou nalgúns deportes e practicou [[ballet]] ata [[1923]]. O seu irmán Eugen comezou a practicar esgrima Animado polo seu pai, que era un médico xudeu e cando era novo fora esgrimista. Ela tamén quixo probar e tiraba contra o seu irmán no patio da casa ata que empezou adestrar baixo as ordes do "cavaliere" [[Arturo Gazzerano]] no Fechtclub Offenbach da súa cidade natal.
 
En [[1924]] participou no Campionato Alemán Senior a [[florete]] e quedou 2ª. Un ano despois, en [[1925]], gañou o título, fazaña que repetiría durante seis anos. En [[1929]] gañou o Campionato Europeo de [[Nápoles]] e o de [[1931]] en [[Viena]], derrotando á campioa austríaca [[Ellen PreissPreis]] na final. En [[1928]] "Hee Blonde" (He a Loira) ganou a medalla de ouro nas [[Olimpíadas]] de [[Amsterdam]] e en [[1932]] viaxou ós [[Los Angeles|Angeles]] para defender o título. Pouco antes de que comezara o torneo chegoulle a noticia da morte do seu mozo. O ouro foi para Ellen PreissPreis, ela conformaríase co 5º posto.
Contemporaneamente, dende [[1929]] Helene desenvolveu os seus estudos de Dereito Internacional en [[Frankfurt am Main]] para despois trasladarse á [[Sorbona]] de [[París]]. Pouco antes dos Xogos dos Angeles recibira unha bolsa para estudar na costa Oeste no Scripps College de [[California]]. Alí desenvolveu unha vida universitaria brillante mentres continuaba coa práctica da esgrima participando nos Campionatos Americanos, onde obtivo o primeiro posto en florete en [[Chicago]] en [[1933]] e en [[Nova York]] en [[1934]]. En total vencería en oito ocasións.
Helene era unha rapaza de case un 1,70 cm, loura con ollos azuis, que non tiña relación ningunha co mundo xudeu (mais aló das súas orixes), sentíndose alemá. Declarou que era un honor representar o seu país nas Olimpiadas, motivo polo que foi moi criticada. Especulouse moito sobre o que acontecería se Helene rexeitara esa invitación e as implicacións que ían supoñer para os Xogos e a [[historia]] mesma.
 
Regresou a Alemaña, onde estreitou a man de Hitler xunto có resto dos atletas olímpicos alemáns. Na competición atopouse de fronte á súa vella rival [[Ellen PreissPreis]] e a unha nova rapaza húngara e xudía, [[Ilona Schacherer-Elek]], as tres mellores do momento. Helene gañou todos os combates coas outras tiradoras, perdeu dous de tres con Elek e empatou con PreissPreis. Tras contabilizar os tocados resultou que a húngara quedaba como primeira por un só tocado, Helene segunda e PreissPreis terceira. Na entrega de medallas no estadio central, nunha foto que daría a volta ó mundo, aparece o podio con Helene saudando có brazo en alto segundo ó estilo dos nazis ([[Hitlergruß]]).
 
Seis meses despois das Olimpíadas regresa a Estados Unidos, aínda que competiría unha vez mais por Alemaña en [[1937]] nos Campionatos do Mundo, compartindo o podio de novo con Elek e PreissPreis, aínda que nesta ocasión foi ela quen gañou o ouro. Estableceuse en [[California]], obtivo a cidadanía americana e seguiu participando nos Campionatos Nacionais americanos. Mesmo pensou na posibilidade de participar nos Xogos de 1948, idea que rexeitou finalmente.
 
=== Regreso a Alemaña e morte ===
879

edicións