Diferenzas entre revisións de «Tomé de Aquino»

corrixo
(→‎As cinco vías: corrección lingüística)
(corrixo)
Para Tomé de Aquino a fin última das persoas era a beatitude. Todo o que as persoas apetecían ou desexaban o facían en función dese fin último. As persoas, segundo Santo Tomás, acadaban a beatitude coa visión de Deus, pero este era un premio que estaba reservado para os ben aventurados na outra vida polas súas accións virtuosas nesta.
 
O ben, polo tanto, identificábase, na ética medieval, co cumprimento da vontade de Deus durante a breve e pasaxeira vida terreal das persoas para desfrutar dunha felicidade que só alcanzarían despois da morte. Tamén, neste caso, revelación e pensamento conflúen porque para Tomé de Aquino, parafraseando a [[Paulo de Tarso]] o amor ao próximo é a plenitude da Lei e, para el, a definición do amor é querer o ben do próximo e actuar en consecuencia. Segundo Tomé de Aquino, Deus en [[Xesús de NazarethNazaret]] refundiu toda a xustiza humana nun só precepto: o amor.
 
==Véxase tamén==
58.193

edicións