Abrir o menú principal

Cambios

m
→‎Traxectoria: arranxiño
 
O educado oído de Martin, axuntado ao seu gusto pola música clásica, convertérono nun dos productores máis respectados de todos os tempos, levando aos Beatles a niveis creativos insuperables (que incluían arreglos de cordo, novas técnicas de composición e experimentacións sonoras con diversos estilos e instrumentos). Ademais de ser un revolucionario na técnica: foi o primeiro productor no [[Reino Unido]] en utilizar oito canles de grabación (en dúas [[consolas]] de catro canles cada unha) para o disco ''[[Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band]]'' (1967).
En [[1970]], [[John Lennon]] chamou a [[Phil Spector]] para producir o que sería o álbum póstumo dos Beatles: o controvertido ''[[Let It Be (álbum)|Let It Be]]''. Foi o primeiro traballo do cuarteto non producido por Martin. Coa separación do grupo ese ano, Martin produciu traballos de xente como [[Shirley Bassey]], [[America (banda)|America]] ou [[Bernard Cribbins]].
 
Realizou orquestacións para algunhas películas, entre elas destacan ''[[The family way]]'', para a cal compuxo e orquestrou xunto a [[Paul McCartney]], facéndose acreedores ao [[Premio Ivor Novello]] en 1966. Tamén fixo arreglos para ''[[Yellow Submarine (película)|Yellow Submarine]]'' (1968), filme de animación psicodélica coas cancións dos Beatles e ''[[Live and Let Die ]]'' (1973), da saga de [[James Bond]], de novo xunto a Paul McCartney.
101.318

edicións