Diferenzas entre revisións de «Tertuliano»

arranxos, traballo escolar
m (Bot: Retiro 47 ligazóns interlingüísticas, proporcionadas agora polo Wikidata en d:Q174929)
(arranxos, traballo escolar)
[[Ficheiro:Tertullian.jpg|miniatura]]
'''Quintus Septimius Florens Tertullianus''', coñecido como '''Tertuliano''', nado en [[Cartago]] (actual [[Túnez]) cara [[160]] e finado na mesma cidade cara [[220]], foi un apoloxista cristián considerado o máximo representante da literatura cristiá anterior a [[Agostiño de Hipona]].
==Biografía==
(Quintus Septimius Florens Tertullianus; [[Cartago]], hoxe desaparecida, actual [Túnez], h. 160 - id., h. 220) Apoloxista cristián considerado o máximo representante da literatura cristiá anterior a [[San Agustín]] . Os poucos datos acerca da súa vida proveñen de algunhas referencias na súa obra e de autores posteriores, polo que están sometidos aínda a debate. Ao parecer, o seu pai era centurión, e Tertuliano recibiu unha esmerada educación en [[dereito]], [[filosofía]] e [[retórica]]. Viviu un tempo en [[Roma]], onde probablemente exerceu como abogado, e se interesou polo [[cristianismo]], aínda que a súa conversión tivo lugar ao su regreso a Cartago, aoredor do 190. A partir deste momento, desplegou unha notable actividade polémica contra os [[pagáns]] e os [[herexes]] e en defensa do cristianismo a través de numerosos escritos. Tertuliano convirtiuse nunha figura destacada na [[Igrexia]] do [[norte de África]], aínda que é dudoso que chegara a ser ordenado sacerdote. Nos séus escritos elaborou unha prosa latina orixinal y desenrolou o vocabulario que máis tarde utilizaría no pensamiento cristiano.
 
==Traxectoria==
A biografía de Tertuliano é moito menos coñecida que o desenrolo do seu pensamento, atestigado por unahs trinta obras [[doctrinais]], [[apoloxéticas]], [[ascéticas]] e [[morais]]. Foi de orixen africano, e fijo dunha familia pagá. Educouse en Cartago, animado centro cultural, onde recibiu unha formación que debeu de ser ao mesmo tempo [[literaria]] y [[xurídica]]. A súa intelixencia, aberta á verdade e a beleza exquisitamente [[dialéctica]], facilitaballe tanto ao exercicio da retórica unha espléndida [[erudición]] como o empleo dos recursos xurídicos máis refinados. A fusión de ambos elementos habería de permitirlle poñer un selo singular na [[literatura apologética]], que xa anteriormente había alcadado un notable desenrolo na [[lingua grega]].
Os poucos datos acerca da súa vida proveñen dalgunhas referencias na súa obra e de autores posteriores, polo que están sometidos aínda a debate. Ao parecer, o seu pai era centurión, e Tertuliano recibiu unha esmerada educación en [[dereito]], [[filosofía]] e [[retórica]]. Educouse en Cartago, animado centro cultural. A súa intelixencia, aberta á verdade e á beleza exquisitamente [[dialéctica]], facilitáballe tanto ao exercicio da retórica unha espléndida [[erudición]] como o emprego dos recursos xurídicos máis refinados. A fusión de ambos elementos habería de permitirlle poñer un selo singular na [[literatura apoloxética]], que xa anteriormente tiña acadado un notable desenvolvemento na [[lingua grega]].
 
Viviu un tempo en [[Roma]], onde probablemente exerceu como avogado, e se interesou polo [[cristianismo]], aínda que a súa conversión tivo lugar ao seu regreso a Cartago, ao redor do 190. A partir deste momento, despregou unha notable actividade polémica contra os [[pagán]]s e os [[herexe]]s e en defensa do cristianismo a través de numerosos escritos. Tertuliano converteuse nunha figura destacada na [[Igrexa]] do [[norte de África]], aínda que é dubidoso que chegara a ser ordenado sacerdote. Nos seus escritos elaborou unha prosa latina orixinal e desenvolveu o vocabulario que máis tarde utilizaría no pensamento cristián.
Nas súas obras atópanse algúns testimonios acerca das súas desviacións xuvenís: Tertuliano confesa haber sido pecador, frecuentador de espectáculos inmorales e adúltero. Non nos dice, o polo menos no tan claramente, cómo se pasou ao cristianismo: isto debeu de ocurrer en torno ao ano 190, quizáis durante o curso dunha estancia en [[Roma]] ou trá-lo seu regreso a [[Cartago]]. Certas alusións do autor permiten crer nunha posible e intensa influencia nel da heroica serenidade dos cristiáns no martirio, unida ao que Tertuliano denomina o seu poder de [[exorcismo]]: os mártires son a simple verdade posta ante os ollos, a cal non se puede resistir. Contraxo matrimonio, e pidiu á súa muller, nun texto dirixido a ela, que non celebrara segundas nupcias; isto supón xa un dos rasgos da súa ideoloxía rigurosa. Se supón que foe tamén sacerdote; abundan os argumentos sólidos en favor de esta hipótese, aínda que non son concluíntes.
En torno ao 213 alexouse da Igrexa e aproximóuse, atraído pola súa intransixencia e o seu rigor moral, á herexía dos apocalípticos de [[Montano]] (montanismo), que propugnaba un retorno á verdadeira fe. O séu austeiro ascetismo e a súa rixideza levoulle, incluso dentro da secta frixia, a establecer unha facción que sería chamada a dos tertulianistas, que perdurou como una igrexa independente ata siglo V. Non cabe pensar que Tertuliano volvería á Igrexa, opinión insinuada por algúns. Según [[Xerónimo]], faleceu moi vello (en torno ao ano 240), y foi "exemplo famoso, na Antigüedade cristiá, da dolorosa caída á cal se atopan expostas algunhas intelixencias ilustres".
 
A biografía de Tertuliano é moito menos coñecida que o desenvolvemento do seu pensamento, exposto por unhas trinta obras doutrinais, apoloxéticas, ascéticas e morais. Nas súas obras atópanse algunhas testemuñas acerca das súas desviacións xuvenís: Tertuliano confesa ter sido pecador, frecuentador de espectáculos inmorais e adúltero. Non nos di, ou polo menos no tan claramente, como se pasou ao cristianismo: isto debeu de ocorrer en torno ao ano 190, quizais durante o curso dunha estancia en [[Roma]] ou tralo seu regreso a [[Cartago]]. Certas alusións do autor permiten crer nunha posible e intensa influencia nel da heroica serenidade dos cristiáns no martirio, unida ao que Tertuliano denomina o seu poder de [[exorcismo]]: os mártires son a simple verdade posta ante os ollos, a cal non se pode resistir. Contraeu matrimonio, e pediu á súa muller, nun texto dirixido a ela, que non celebrara segundas nupcias; isto supón xa un dos trazos da súa ideoloxía rigorosa. Se supón que foi tamén sacerdote; abundan os argumentos sólidos en favor de esta hipótese, aínda que non son concluíntes.
Tertuliano recoñeceu e apreciou os valores da [[cultura grecorroman]] como a mayoría dos cristiáns cultos da súa época, e discriminou entre os que considerou aceptables e aqueles que debían rechazarse. Empleou o fervor da súa alma y da lucidez da súa intelixencia nunha serie de obras nas que mostra brillantemente as súas dotes de polemista, doctor e moralista baixo un aspecto formal de tipo académico rico nos medios expresivos, que ás veces raian na pesadez, pero que sempre son utilizados con vigor y orixinalidad. A súa mensaxe se caracteriza polo seu rigorismo moral y a súa énfase na superioridade da revelación e da fe sobre a razón, manifestada na afirmación de que, así como os profetas son os patriarcas dos cristiáns, os filósofos o son dos [[herexes]]; os seus escritos sentaron asimismo a importante tesis de que as [[Sagradas Escrituras]] só podían ser interpretadas por membros calificados pola igrexa.
 
Cara ao 213 afastouse da Igrexa e aproximouse, atraído pola súa intransixencia e o seu rigor moral, á herexía dos apocalípticos de [[Montano]] (montanismo), que propugnaba un retorno á verdadeira fe. O seu austero ascetismo e a súa rixidez levoulle, incluso dentro da seita frixia, a establecer unha facción que sería chamada a dos tertulianistas, que perdurou como una igrexa independente ata o século V. Non cabe pensar que Tertuliano volvería á Igrexa, opinión insinuada por algúns. Segundo [[Xerónimo]], faleceu moi vello (en torno ao ano 240), e foi "exemplo famoso, na Antigüidade cristiá, da dolorosa caída á cal se atopan expostas algunhas intelixencias ilustres".
==Véxase tamén==
 
===Bibliografía=Pensamento==
Tertuliano recoñeceu e apreciou os valores da [[cultura grecorromana]] como a maioría dos cristiáns cultos da súa época, e discriminou entre os que considerou aceptables e aqueles que debían rexeitarse. Empregou o fervor da súa alma e a lucidez da súa intelixencia nunha serie de obras nas que mostra brillantemente as súas dotes de polemista, doutor e moralista baixo un aspecto formal de tipo académico rico nos medios expresivos, que ás veces raian na pesadez, pero que sempre son utilizados con vigor e orixinalidade.
 
A súa mensaxe caracterízase polo seu rigorismo moral e a súa énfase na superioridade da revelación e da fe sobre a razón, manifestada na afirmación de que, así como os profetas son os patriarcas dos cristiáns, os filósofos o son dos [[herexe]]s; os seus escritos sentaron así mesmo a importante tese de que as [[Sagradas Escrituras]] só podían ser interpretadas por membros cualificados pola igrexa.
♣ {{cita libro
| autor = –
| título =" A los mártires". "El escorpión". "La huida en la persecución".
| ano = 2004
| editorial = Madrid: Editorial Cidade Nova
| id = ISBN 978-84-9715-057-6
}}
 
♣ {{cita libro
| autor = –
| título = "Prescripciones contra todas las herejías"
| año = 2001
| editorial =" Edición bilingüe latín y castellano. Madrid: Editorial Cidade Nova"
| id = ISBN 978-84-9715-004-0
}}
 
♣ {{cita libro
| autor = –
| título = Apologético, a los gentiles
| ano = 2001
| editorial = Madrid: Editorial Gredos
| id = ISBN 978-84-249-2286-3
}}
 
==Obras==
;===Apoloxética===
*''Apologeticus pro Christianis''.
*''Dissertatio Mosheim in Apol''.
*''Libri duo ad Nationes''.
*''De Testimonio animae''.
*''Ad Martyres''.
*''De Spectaculis''.
*''De Idolatria''.
*''Accedit ad Scapulam liber''.
*''Dissertatio D. Le Nourry in Apologet. libr. II ad Nat. et libr. ad Scapulam''.
 
===Polémica===
• ''Dissertatio Mosheim in Apol''.
*''De Oratione''.
*''De Baptismo''.
*''De Poenitentia''.
*''De Patientia''.
*''Ad Uxorem libri duo''.
*''De Cultu Feminarum lib. II''.
 
===Dogmática===
• ''Libri duo ad Nationes''.
*''De Corona Militis''.
*''De Fuga in Persecutione''.
*''Adversus Gnosticos Scorpiace''.
*''Adversus Praxeam''.
*''Adversus Hermogenem''.
*''Adversus Marcionem libri V''.
*''Adversus Valentinianos''.
*''Adversus Judaeos''.
*''De Anima''.
*''De Carne Christi''.
*''De Resurrectione Carnis''.
 
===Sobre moralidade===
• ''De Testimonio animae''.
*''De velandis Virginibus''.
*''De Exhortatione Castitatis''.
*''De Monogamia''.
*''De Jejuniis''.
*''De Pudicitia''.
*''De Pallio''.
 
==Véxase tamén==
• ''Ad Martyres''.
===Ligazóns externas===
*[http://www.tertullian.org The Tertullian Project], con todas as obras do autor en latín, traducións a varios idiomas, manuscritos, etc.
*[http://www.zenit.org/article-23882?l=spanish Bieito XVI presenta a Tertuliano] {{es}}
 
• ''De Spectaculis''.
 
• ''De Idolatria''.
 
• ''Accedit ad Scapulam liber''.
 
• ''Dissertatio D. Le Nourry in Apologet. libr. II ad Nat. et libr. ad Scapulam''.
 
;Polémica
• ''De Oratione''.
 
• ''De Baptismo''.
 
• ''De Poenitentia''.
 
• ''De Patientia''.
 
• ''Ad Uxorem libri duo''.
 
• ''De Cultu Feminarum lib. II''.
 
;Dogmática
• ''De Corona Militis''.
 
• ''De Fuga in Persecutione''.
 
• ''Adversus Gnosticos Scorpiace''.
 
• ''Adversus Praxeam''.
 
• ''Adversus Hermogenem''.
 
•''Adversus Marcionem libri V''.
 
•''Adversus Valentinianos''.
 
• ''Adversus Judaeos''.
 
•''De Anima''.
 
•''De Carne Christi''.
 
• ''De Resurrectione Carnis''.
 
;Sobre moralidade
• ''De velandis Virginibus''.
 
• ''De Exhortatione Castitatis''.
 
• ''De Monogamia''.
 
• ''De Jejuniis''.
 
• ''De Pudicitia''.
 
• ''De Pallio''.
 
 
{{NF|155|}}
[[Categoría:Padres da Igrexa]]
[[Categoría:Teólogos cristiáns]]
[[Categoría:Escritores en latínlingua latina]]
[[Categoría:Escritores da Antiga Roma]]
[[Categoría:Escritores cristiáns]]
[[Categoría:Patrología do século III]]
[[Categoría:Falecidos nos anos 230]]
[[Categoría:Escritores do século III]]
[[Categoría:Romanos do século III]]
[[Categoría:Heresiarcas da Igrexa Católica]]
 
==Enlaces externos==
* [http://www.tertullian.org The Tertullian Project], con todas las obras del autor en latín, traducciones a varios idiomas, manuscritos, etc.
* [http://www.zenit.org/article-23882?l=spanish Benedicto XVI presenta a Tertuliano]
94.768

edicións