Abrir o menú principal

Cambios

sen resumo de edición
A finais dos 1960, os músicos de jazz comezaron a mesturar as formas e as técnicas interpretativas do jazz cos instrumentos eléctricos do rock e os ritmos do soul e o R&B. Ó mesmo tempo, algúns artistas de rock comezaron a incluir elementos do jazz á súa música. Os 70 foron a década do fusion, mais o estilo seguiu vivo até hoxe. Máis ca coma un estilo musical codificado, o fusion pode verse coma unha tradición ou aproximamento musical. A unha parte do [[rock progresivo]] tamén se lle chama fusion.
 
O fusion é tipicamente instrumental, adoito con [[compás|compases]] e ritmos[[ritmo]]s complexos e temas moi logoslongos, incluíndo longas improvisacións[[improvisación]]s. Moitos dos máis eminentes músicos de fusion combinan un grande virtuosismo con complexas composicións e a improvisación en métricas raramente vistas noutras formais musicais occidentais. Entre compositores de jazz máis recoñecidos neste estilo atópanse [[Dave Brubeck]] e [[Don Ellis]].
 
O fusion non recibe moita difusión nos medios tradicionais, posiblemente debido á súa complexidade, á falta de voces e á lonxitude usual dos temas. Aínda así en Xapón, Sudamérica e, sobre todo, en Europa ten moita máis acollida do que en Norteamérica (onde é máis comunmente coñecido coma ''jazz rock'').
Usuario anónimo