Diferenzas entre revisións de «Persoa física»

Desfíxose a edición 2777079 de 201.2.126.148 (conversa)
Sem resumo de edição
(Desfíxose a edición 2777079 de 201.2.126.148 (conversa))
O concepto xurídico de '''persoa física''' (ou '''persoa natural''') foi elaborado fundamentalmente xa polos [[xurista]]s [[Roma Antiga|romanos]]. Cada [[ordenamento xurídico]] ten a súa propia definición de persoa, aínda que en todos ostódolos casos é moi similar. En termos xerais é todo membro da [[ser humano|especie humana]] susceptíbelsusceptible de adquirir [[dereitos]] e contraer [[obrigación xurídica|obrigacións]]. Nalgúns casos pódese facer referencia a estas como persoas de existencia visíbelvisible, de existencia real, física ou natural.
 
A súa orixe etimolóxica vén de ''persona -ae'', que era aquela máscara (''per sonare'', para facerse oír) que levaban os actores na antigüidade e que ocultaba o seu rostro aoó tempo que facía soar a súa voz. Isto é, unha ficción que se sobrepón aoó ser que a porta. Ademais, como no teatro clásico grego e romano un reducido número de actores representaban todos ostódolos papeis, o cambio de careta indicaba aoó público o personaxe dramático que estaba representado. Desta última función de individualización dos diferentes seres humanos provén o significado actual do termo ''persoa''.<br />Isto é así porque non todos ostódolos seres humanos -especialmente noutros tempos- podían ser considerados persoas.
 
Na actualidade as persoas físicas teñen, polo simple feito de existir, [[Atributo da personalidade|atributos]] dados polo [[dereito]]. A [[personalidade xurídica|personalidade]] abre a porta da titularidade de dereitos, de modo que só sendo considerado tal se podía, por exemplo, contratar ou contraer [[matrimonio]].
 
== Antecedentes sobre o concepto de persoa física ==
Se ben é certo que actualmente se sobreentende que todo membro do xénero humano é persoa, no pasado non sempre foi así, xa que persoas pertencentes a diferentes grupos culturais, relixiosos e étnicos, non eran considerados como persoas e, por ende, privados de todos ostódolos seus dereitos.
 
== Inicio e fin da existencia da persoa física ==
O [[Código Civil Francés]], no artigo 725, e o de [[Código Civil de Austria|Austria]], capítulo 3, parte 2, esixen que o nacido sexa viable, de vida, é dicir, que non traia algún vicio polo que a súa morte se poida asegurar, ou que nacese antes de tempo. O fundamento do Código francés e dos códigos que o seguen é o seguinte: o fillo que nace antes dos seis meses da concepción, aínda que naza vivo, é incapaz de prolongar a súa existencia. O mesmo di do que nace cun vicio orgánico, tan demostrado que poida asegurarse a súa pronta morte; desde entón a este ser non se lle pode atribuír dereito algún, porque a capacidade de dereito depende non só do nacemento, senón da capacidade da vida, da viabilidade.
 
En [[España]] as [[leis de Toro]] impuxeron un triplo requisito para que un fillo se tivese por nacido: que nacese vivo todo, que vivise 24 horas despois de nacido e recibise bautismo. O artigo 60 da Lei do Matrimonio Civil de 1870 suprimiu o requisito do bautismo. O [[Código Civil de España|Código Civil]] estabeleceestablece no seu artigo 30 que "Para los efectos civiles, sólo se reputará nacido el feto que tuviere figura humana y viviere veinticuatro horas enteramente desprendido del seno materno". Da lectura deste artigo poderíase afirmar que o dereito español segue a teoría da viabilidade, maispero o artigo 29 estabeleceestablece que "... el concebido se tiene por nacido a todos los efectos que le sean favorables, siempre que nazcan con las condiciones del artículo siguiente". A doutrina española maioritaria entende que da compresión conxunta de ambos artigos o sistema español é ecléctico, xa que mentresmentras acolle a teoría da viabilidade para determinar o inicio da personalidade, o artigo 29 garante dereitos aoó concebido pero non nacido.
 
Cómpre ter en conta que no dereito español os [[feto]]s no útero materno denomínanse ''nasciturus'', e teñen unha protección xurídica específica para o caso de que finalmente nazan e teñan personalidade xurídica plena. Deste xeito, un neno aínda non nacido pode chegar a herdar os bens do seu pai, se este morrese durante a súa xestación. A efectos [[constitución española de 1978|constitucionais]] sobre a protección do feto ante a posibilidade de prácticas [[aborto|abortivas]], existe unha sentenzasentencia do [[Tribunal Constitucional de España|Tribunal Constitucional]] (STC 53/85) que declara aoó feto como ben xuridicamente protexido e esixe a súa protección, a tódolos efectos civís (para a consideración como persoa remítese á [[dereito civil|lexislación civil]]).
 
=== Fin da existencia da persoa física ===
A personalidade xurídica ten efectos dentro da esfera do [[Dereito privado]] da persoa xurídica, e por iso se regula normalmente no correspondente Código civil. Porén, o tratamento da persoa no [[Dereito penal]] é independente.
 
Por isto, en España aínda que sexan necesarias 24 horas para que un bebé sexa considerado persoa segundo o Código civil, o [[homicidio]], para ser considerado como tal, non necesita cumprir eses requisitos, senón que basta con que o bebé nacese. Se non nacese, sería un posíbelposible [[delito]] de aborto, maispero nunca de homicidio.
 
Polo tanto, pode haber casos nos que unha persoa humana é persoa desde o punto de vista penal maispero non civil (nacido con só unhas poucas horas de vida). O seu homicidio ou [[asasinato]] daría lugar a consecuencias penais, pero non civísciviles (por exemplo, non habería [[herdanza]]).
 
== Relación entre o concepto de persoa física e os dereitos humanos ==
43.154

edicións