Abrir o menú principal

Cambios

sen resumo de edición
Debido a isto, as familias da aristocracia galorromana continuaron concentrando durante moito tempo a parte fundamental do verdadeiro poder político nas cidades episcopais: os "patricios", como o marsellés [[Mauronito]], ou os bispos, como o auvernio [[Gregorio de Tours]], eran os verdadeiros representantes da poboación. Así pois, a nova cultura que se desenvolveu na Galia despois do período imperial foi sobre todo cristiá e, en certos aspectos, augustiniana.
 
En xeral, as pervivenciasvivencias observábeis no cadro da Antigüidade serodia até o século VII foron numerosas na Galia: só a partir de mediados do século VII, unha época de crise, os nomes xermánicos multiplicáronse nas elites, indicando por tanto que o centro de gravidade de Europa se deslocaba para o norte e que escacharan os equilibrios do mundo antigo.
 
En definitiva, aínda que a cultura latina clásica recuou, o latín continuou sendo a lingua da cultura, sendo de uso exclusivo na escritura. O primeiro documento escrito en romance son os [[Xuramentos de Estrasburgo]], datados en 842.
 
Tamén foi o "[[Renacemento Carolinxio]]" o que forneceu os fundamentos dunha cultura realmente nova. Na súa orixe, este "Renacemento" perseguía restaurar a cultura romana antiga e imperial.
 
{{Celtas}}
 
[[Categoría:Galia]]
186.180

edicións