Abrir o menú principal

Cambios

Os últimos anos do seu reinado estiveron marcados pola tolemia. Tiña incontrolábeis accesos de violencia, trataba de arroxarse polas fiestras, e mordía aos seus visitantes.
 
Nun momento de lucidez, durante o patético discurso que pronunciou con ocasión do nomeamento como césar de [[Tiberio Constantino]], máis tarde [[Tiberio II]], aconsellou ao seu sucesor "''non goces no sangue, abstente da vinganza, evita aquelas accións polas cales incorrín no odio público, e aprende da experiencia mellor que do exemplo do teu predecesor. Como home, pequei; como pecador, ata nesta vida, fun severamente castigado; pero estes servidores (sinalou aos seus ministros) que abusaron da miña confianza e inflamaron as miñas paixóns, presentaranse comigo ante o tribunal de Cristo''. ([[Edward Gibbon]] The Decline and Fall of the Roman Empire, cap. 45.)
{{cita|''non goces no sangue, abstente da vinganza, evita aquelas accións polas cales incorrín no odio público, e aprende da experiencia mellor que do exemplo do teu predecesor. Como home, pequei; como pecador, ata nesta vida, fun severamente castigado; pero estes servidores (sinalou aos seus ministros) que abusaron da miña confianza e inflamaron as miñas paixóns, presentaranse comigo ante o tribunal de Cristo''. ([[Edward Gibbon]] The Decline and Fall of the Roman Empire, cap. 45.).}}
 
A súa esposa Sofía actuou como rexente en compañía do xeneral Tiberio, máis tarde [[Tiberio II]] Constantino.
49.553

edicións