Diferenzas entre revisións de «Ave de curral»

m
→‎Usos na alimentación: Osíxeno (elemento)
m (Bot: Substitución automática de texto (-|thumb| +|miniatura| & -|thumbnail| +|miniatura|))
m (→‎Usos na alimentación: Osíxeno (elemento))
Aínda que practicamente todas as partes dun paxaro son comestibles, as partes ou ''presas'' máis suculentas son os [[músculo]]s [[Músculo pectoral maior|pectorais]] do voo, chamados [[peituga]]s, e os músculos do primeiro e segundo segmento das [[extremidade]]s inferiores, chamados [[coxa]] e [[perna]] respectivamente; estas son as preferidas en cociña. Tamén se utilizan, aínda que en menor medida, as extremidades superiores ou [[á]]s, o [[pescozo]], as [[pata]]s e as [[víscera]]s.
 
Nos polos e, en xeral, en todas as aves que non teñen un voo sostido ou son non voadoras, os músculos pectorais non están adaptados para uso sostido, e teñen menos [[mioglobina]] transportadora de [[Osíxeno (elemento)|osíxeno]] que os músculos das extremidades inferiores. Presentan así unha cor máis branca, polo que á peituga adoita chamárselle "carne branca" en contraste coa "carne escura", como se chama ás demais partes. Nas aves voadoras, como as acuáticas e as de caza, os músculos pectorais están adaptados para o voo sostido, polo tanto, a súa carne é escura.
 
[[Categoría:Avicultura]]
107.350

edicións