Diferenzas entre revisións de «Idade Contemporánea»

m
→‎Modelo de proceso revolucionario: Revolución Rusa de 1917
m (Bot: Substitución automática de texto (-|right| +|dereita| & -|left| +|esquerda|))
m (→‎Modelo de proceso revolucionario: Revolución Rusa de 1917)
===== Modelo de proceso revolucionario =====
 
A Revolución francesa asentou así un modelo de proceso revolucionario dividido en fases: iniciada cunha ''revolta dos privilexiados'', pasa por unha ''fase moderada'' e unha ''fase radical'' ou ''exaltada'' para acabar cunha ''reacción'' que propicia a ''plasmación dun poder persoal''. As expresións, comúns na [[historiografía]], destacan pola súa similitude coas fases en que se dividiu a [[Revolución Rusa de 1917|Revolución rusa]]. [[Georges Lefebvre]] sinala tres fases na primeira parte da revolución: ''aristocrática, burguesa e popular''. Para [[Carlos Marx]] (no seu estudo comparativo que titulou ''O 18 Brumario de Luís Bonaparte''), o proceso da revolución de 1789 foi ''ascendente'', mentres que o de [[Revolución de 1848|a de 1848]] foi ''descendente''.<ref>Antonio Fernández: ''Historia Contemporánea'', op. cit., con algunhas diferenzas entre a edición de 1981 e a de 1993.</ref>
 
Para [[Hannah Arendt]], mentres que a Independencia dos Estados Unidos sería un modelo de [[revolución política]], e de aí a súa continuidade, a Revolución francesa sería un modelo de [[revolución social]], e de aí o seu fracaso, como o das revolucións que seguen o seu modelo (especialmente a rusa); pois (como expuña xa [[Alexis de Tocqueville]]) os logros políticos da liberdade e a democracia soamente se consolídan cando son o resultado de procesos sociais e económicos anteriores, e non cando se expón como requisitos previos para conseguir estes.<ref>{{es}}Francisco Cortés Rodas [http://dialnet.unirioja.es/servlet/articulo?codigo=2429477 ''Da revolución social á revolución política. consideracións sobre o pensamento politico de Hannah Arendt''], en ''Res publica: revista da historia e do presente dos conceptos políticos'', ISSN 1576-4184, Nº. 3, 1999, pags. 65-82</ref>
 
A analoxía entre os períodos da [[historia de Roma]] (Monarquía-República-Imperio) e os moito máis efémeros da Revolución de 1789 (repetidos na evolución posterior da [[Historia dos Estados Unidos de América]])<ref>foi obxecto de moi abundante literatura, por exemplo [[Raymond Aron]] (''A república imperial'', 1973) ou [[Gore Vidal]] (''Imperio'', 1987; ''O último imperio'', 2000).</ref> non deixou de ser tida en conta polos propios contemporáneos, que se non só se inspiraban na antigüidade grecorromana para o [[Neoclasicismo|arte neoclásico]], senón tamén para o seu sistema político e os seus símbolos ([[gorro frigio]], [[fasces]], [[aguia romana]], etc.).
 
== Notas ==
{{listaref|2}}
102.495

edicións