Diferenzas entre revisións de «Zonula adhaerens»

O modelo aceptado era que as unións adherentes servían como unha ponte que conectaba os citoesqueletos de actina das células veciñas por medio dunha interacción directa. Porén, os investigadores non puideron illar o complexo cuaternario cadherina-βcatenina-αcatenina-actina [[in vitro]]. Datos recentes (2005) demostraron que a actina asociada á membrana é varias veces menos estable comparada cos compoñentes do complexo da unión adherente. <ref>{{cite journal | author = Yamada S, Pokutta S, Drees F, Weis W, Nelson W | title = Deconstructing the cadherin-catenin-actin complex. | journal = Cell | volume = 123 | issue = 5 | pages = 889–901 | year = 2005 | pmid = 16325582 | doi = 10.1016/j.cell.2005.09.020}}</ref><ref>{{cite journal | author = Drees F, Pokutta S, Yamada S, Nelson W, Weis W | title = Alpha-catenin is a molecular switch that binds E-cadherin-beta-catenin and regulates actin-filament assembly. | journal = Cell | volume = 123 | issue = 5 | pages = 903–15 | year = 2005 | pmid = 16325583 | doi = 10.1016/j.cell.2005.09.021}}</ref>
 
Ademais, os autores encontraron que a α-catenina monomérica únesese une preferentemente ao complexo de unión da cadherina por medio da β-catenina. A α-catenina dimérica únese preferentemente á actina e suprime a ramificación da actina mediada polo [[complexo Arp2/3]], actuando así como un interruptor molecular que regula a polimerización da actina.
 
As unións adherentes poden servir como módulos regulatorios para manter o anel contráctil de actina co cal están asociados nos estudos microscópicos.
190.026

edicións