Diferenzas entre revisións de «Plinio o Vello»

m
arranxiño
m (arranxiños)
m (arranxiño)
'''Caio Plinio Segundo''', coñecido como ''Plinio o Vello'', naceu en [[Como]] no ano [[23]] e morreu na actual Catellmare de Stabia no ano [[79]], vítima da súa curiosidade centífica ao ir observar a erupción do volcán [[Monte Vesuvio|Vesuvio]], que sulagou as cidades de [[Pompeia]] e [[Herculano]].
==Traxectoria==
Tras estudar en [[Roma]], comezou a súa carreira militar na [[Xermania (Roma)Superior|Xermania]], durante doce anos, onde chegou a ser comandante da cabalaría das lexións romanas. No ano [[57]] voltou a [[Roma]] en tempos do emperador [[Nerón]], para dedicarse ao estudo e ás letras. Desempeñou diversos carregos en tempos do emperador [[Vespasiano]], que o nomeou entre outros como Almirante. Escribiu diversos tratados de cabalaría, unha Historia de Roma e varias crónicas históricas, hoxe perdidas. Só se conserva a súa ''Naturalis Historia'', rematada no ano [[77]], e que abrangue 37 libros, dedicados ao emperador [[Tito Flavio Sabino Vespasiano|Tito]]. Constitúe un aútentico tratado enciclopédico da Antigüidade, xa que escribiu sobre [[Cosmoloxía]] e [[Astronomía]] (1 libro), [[Xeografía]] e [[Historia]] (4 libros), [[Zooloxía]] (5), [[Botánica]] e [[Agricultura]] (8), [[Medicina]] (13), [[Xeoloxía]], [[Mineraloxía]], [[Metalurxia]] e [[Arte]] (5).
 
No libro ''Historia Natural'' mestura un grande número de relatos e feitos útiles con conceptos fantásticos e contos de viaxeiros. Foi un dos textos máis lidos até a [[Idade Media]], con unha grande influencia no [[bestiario]] desas épocas.
107.241

edicións