Diferenzas entre revisións de «Estrela de David»

m
r2.7.3) (Bot: Engado: arc:ܟܘܟܒܐ ܕܕܘܝܕ; cambios estética
m (Desfíxose a edición 2384892 de 88.2.228.196 (conversa))
m (r2.7.3) (Bot: Engado: arc:ܟܘܟܒܐ ܕܕܘܝܕ; cambios estética)
De acordo coa tradición xudía, este símbolo era deseñado ou encravado sobre os escudos dos guerreiros do exército do [[rei David]]. Esta tradición ten orixe no escritura do nome hebraico de David, composto por tres letras do [[alfabeto hebreo]]: Dalet, Vav e Dalet. Estes dúas letras Dalet tiñan forma triangular no alfabeto hebraico usado até entón, unha variación do alfabeto [[fenicio]], coñecido como [[lingua hebrea|proto-hebraico]]. Estas dúas letras entón eran encravadas nos escudos dos soldados unha sobreposta a outra, formando unha especie de estrela. A pesar de ser unha explicación plausible, carece de probas históricas ou arqueolóxicas para probala. A forma actual do Escudo de David xa aparecía en diversas culturas do [[extremo oriente]] hai miles de anos, e só nos últimos séculos mudou nun símbolo puramente xudaico.
Este símbolo aparecía xa ligado aos xudeus na [[Idade do Bronce]], no [[século -IV|século IV a.C.]], nun selo xudaico achado na cidade de [[Sidón]]. Tamén aparece en moitas [[sinagoga]]s antigas na terra de [[Israel]] datadas da época do [[Templo de Xerusalén|Segundo Templo]] e até mesmo nalgunhas despois da súa destrución polos [[romanos]]. Non lle era dado, polo menos aparentemente, un significado especial ou místico, senón máis ben ornamental, así como moitas Estrelas de David foron achadas ao lado de Escudos de [[Salomón]] (estrelas de cinco puntas ou pentagramas) e, curiosamente, ao lado de [[esvástica]]s. Un exemplo é o friso da sinagoga de [[Cafarnaún]] ([[século II]] ou [[século III|III]] da era cristiá) e unha lápida (ano [[300]] da era cristiá) atopada no sur de [[Italia]]. A pesar diso, a Estrela de David non aparece entre os símbolos xudaicos máis importantes do [[Período helenístico|período helenístico]].
 
 
O testemuño máis antigo deste emblema na literatura xudaica é p amosado no libro do sabio caraíta [[Yehudah ben Eliahu Hadasi]], do [[século XII]], no seu libro ''Eshkol Hakofer''. No capítulo 242, fala de costumes de persoas do pobo que, aos poucos, foron convertendo o símbolo do Escudo de David dun simple selo a un tipo de signo místico ou amuleto: ''"e os sete anxos na [[Mezuzá]] foron escritos - Miguel e Gabriel [...] o Eterno irá gardarche e este símbolo chamado Escudo de David é escrito en tódolos anxos e no final da Mezuzá..."''. Así, xa naquela época, este símbolo tiña un carácter místico, sendo frecuentemente gravado como unha forma de amuleto protector.
 
A identificación efectiva da Estrela de David co [[xudaísmo]] comezou na [[Idade Media]]. En [[1354]], o rei [[Carlos IV, Sacro Emperador Romano-Xermánico|Carlos IV]] (Karl IV) concedeu o privilexio á [[Josefov|comunidade xudaica de Praga]] de ter súa propia bandeira. Os xudeus confeccionaron nun fondo vermello, un hexagrama ou a Estrela de David, en ouro. Documentos refírense a este símbolo como a "bandeira do rei David". En Praga, a estrela de seis puntas, sempre chamada de ''Maguen David'', pasou a ser usada tanto en sinagogas, como no selo oficial da comunidade e en libros impresos. No [[século XIX]], difundiuse o símbolo da Estrela de David tamén sobre as cortinas das Arcas Santas das sinagogas.
 
Xunto con parte dos xudeus devotos, expandiuse a alegación de que a orixe do símbolo da Estrela de David estaba directamente ligada ás flores que adornaban a [[Menorá]], candelabro de sete brazos que formaba parte dos obxectos do [[Templo de Xerusalén]], feitas nunha relevo de lirios de seis pétalos, que facían unha silueta semellante á forma da Estrela de David. Entre os que cren nesta suposta orixe do famoso símbolo, hai unha interpretación de que a Estrela de David foi feita directamente polas mans do propio Deus de [[Israel]].
 
[[ar:نجمة داود]]
[[arc:ܟܘܟܒܐ ܕܕܘܝܕ]]
[[be:Зорка Давіда]]
[[bg:Давидова звезда]]
76.340

edicións