Diferenzas entre revisións de «Alexandre I de Bulgaria»

sen resumo de edición
{{enuso}}
{{entradución}}
{{Ficha de nobre
| nome=Alexandre I de Bulgaria
| título=
| imaxe=Alexander-von-Battemberg.jpg
[[Ficheiro:Manifest-serbo-bulgarian-war.jpg|thumb|Declaración de guerra a Serbia asinada por Alexandre I]]En [[Rumelia Oriental]], unha provincia otomá de maioría búlgara, apoiou ao goberno probúlgaro da provincia que tiña como pretensión a unión con Bulgaria, o 18 de setembro de 1885 organizouse un movemento insurrecional en [[Plovdiv]] que pedía a unión con Bulgaria, o príncipe Alexandre sabía de tal movemento e tivera contacto cos seus organizadores pero temía o empeoramento das relacións con Rusia se proclamaba a unión<ref> R. J. Crampton ''A Short History of Modern Bulgaria''. CUP Archive (1987), p. 29</ref>. Finalmente o príncipe marchou a Plovdiv, o que provocou que Serbia lle declarase a [[Guerra serbo-búlgara|guerra]], a vitoria búlgara na [[batalla de Slivnitsa]], na que participou un exército búlgaro no que o rango máximo era o de capitán ao marchar os militares rusos trala insurrección de Plovdiv. O exérctio búlgaro entrou en Serbia, conquistando so a dirección persoal de Alexandre I a cidade serbia de [[Pirot]]. Malia todo a intervención de [[Austria-Hungría]] levou á fin das hostilidades e a que despois de negociacións co sultán [[Abdul Hamid II]] Alexandre fora nomeado o 5 de abril de 1886 gobernador xeral da provincia por cinco anos.
[[Ficheiro:Battle of Slivnitsa.jpg|thumb|Pintura de Dimitar Gjudzenov representando ao príncipe Alexandre na batalla de Slivnitsa]]
 
 
==Perda do trono==
O acordo, costoulle a Alexandre moita da súa popularidade en Bulgaria, a clase dirixente era en boa parte rusófila, xa que pensaban que só os rusos podían garantirlle a independencia ao país, sumado ao descontento entre parte dos oficiais do exército pola distribución de recompesas pola guerra. E así o 20 de agosto de 1886 tivo lugar un golpe de estado, os conspiradores colleron ao príncipe no palacio de Sofía e obrigárono a asinar a súa abdicación e deixar o país. Unha contrarrevolta dirixida polo liberal rusófono [[Stefan Stambolov]] restaurouno no trono mais a falta de apoio de Alemaña sumada á de Rusia e o envío por parte do príncipe Alexandre dun telegrama a Alexandre III nun ton de sumisión <ref>
Richard C. Frucht ''Eastern Europe: An Introduction to the People, Lands, and Culture''. Volume I. ABC-CLIO (2004), p. 807 </ref> que fixo que perdese o apoio de parte dos seus partidarios, diante esa situación o 8 de setembro de 1886 abdicou por segunda vez e marchou do país.
 
==Últimos anos==
[[File:Battenberg Mausoleum Sofia 7.jpg|thumb|250px|Mausoleo Battenberg en Sofía]]
 
Alexander retirouse entón á vida privada, utilizando o título de conde de Hartenau, casou coa actriz [[Johanna Loisinger]] o 6 de febreiro de 1889, coa que tivo un fillo e unha filla. Pasou a maior parte da súa vida en [[Graz]] como oficial do exército austríaco. Tras a súa morte os seus restos leváronse a Sofía, realizándose un funeral pública e soterrado nun [[Mausoleo Battenberg|mausoleo erixido na súa memoria]].
[[Ficheiro:Alexander von Bulgarien Mausoleum Sofia 1893 retouched cropped .jpg|thumb|Repatriación dos restos mortais de Alexandre I]]
}}
{{End box}}
 
 
 
 
 
 
 
1.749

edicións