Diferenzas entre revisións de «Alexandre I de Bulgaria»

sen resumo de edición
 
 
En [[Rumelia Oriental]], unha provincia otomá de maioría búlgara, apoiou ao goberno probúlgaro da provincia eque pretendíantiña unirsecomo con Buque pretendíanpretensión a súa unión con Bulgaria e conseguíu facerse co control do goberno da provincia, e o 18 de setembro de 1885 organizouse un movemento insurrecional en [[Plovdiv]] que pedía a unión con Bulgaria, o príncipe Alexandre sabía de tal movemento e tivera contacto cos seus organizadores pero temía o empeoramento das relacións con Rusia se proclamaba a unión<ref> R. J. Crampton ''A Short History of Modern Bulgaria''. CUP Archive (1987), p. 29</ref>. Finalmente o príncipe marchou a Plovdiv, o que provocou que Serbia lle declarase a [[Guerra serbo-búlgara|guerra]], a vitoria búlgara na [[batalla de Slivnitsa]], na que participou un exército búlgaro no que o rango máximo era o de capitán ao marchar os militares rusos trala insurrección de Plovdiv. O exérctio búlgaro entrou en Serbia, conquistando so a dirección persoal de Alexandre I a cidade serbia de [[Pirot]]. PeroMalia todo a intervención de [[Austria-Hungría]] levou á fin das hostilidades e a que despois de negociacións co sultán [[Abdul Hamid II]] Alexandre fora nomeado o 5 de abril de 1886 gobernador xeral da provincia por cinco anos.
 
==Loss of throne==
This arrangement, however, cost Alexander much of his popularity in Bulgaria, while discontent prevailed among a number of his officers, who considered themselves slighted in the distribution of rewards at the close of the campaign. A military plot formed, and on the night of 20 August 1886 the conspirators seized the prince in the palace at [[Sofia]] and compelled him to sign his abdication; they then hurried him to the [[Danube River|Danube]] at Rakhovo, transported him on his yacht to [[Reni]], and handed him over to the Russian authorities, who allowed him to proceed to [[Lviv|Lemberg]]. However, he soon returned to Bulgaria as a result of the success of the counter-revolution led by [[Stefan Stambolov]], which overthrew the provisional government set up by the Russian party at Sofia. His position, however, had become untenable, partly as a result of an ill-considered telegram which he addressed to Tsar [[Alexander III of Russia]] on his return. The attitude of [[Otto von Bismarck|Bismarck]], who, in conjunction with the Russian and Austrian governments, forbade him to punish the leaders of the military conspiracy, also undermined Alexander's position. He therefore issued a manifesto resigning the throne, and left Bulgaria on 8 September 1886.
 
==Perda do trono==
O acordo, costoulle a Alexandre moita da súa popularidade en Bulgaria, a clase dirixente era en boa parte rusófila, xa que pensaban que só os rusos podían garantirlle a independencia ao país, sumado ao descontento entre parte dos oficiais do exército pola distribución de recompesas pola guerra. E así o 20 de agosto de 1886 tivo lugar un golpe de estado, os conspiradores colleron ao príncipe no palacio de Sofía e obrigárono a asinar a súa abdicación e deixar o país. Unha contrarrevolta dirixida polo liberal rusófono [[Stefan Stambolov]] restaurouno no trono mais a falta de apoio de Alemaña sumada á de Rusia e o envío por parte do príncipe Alexandre dun telegrama a Alexandre III nun ton de sumisión <ref>
Richard C. Frucht ''Eastern Europe: An Introduction to the People, Lands, and Culture''. Volume I. ABC-CLIO (2004), p. 807 </ref> que fixo que perdese o apoio de parte dos seus partidarios, diante esa situación o 8 de setembro de 1886 abdicou por segunda vez e marchou do país.
==Last years==
[[File:Battenberg Mausoleum Sofia 7.jpg|thumb|250px|Battenberg Mausoleum in Sofia]]
1.749

edicións