Diferenzas entre revisións de «Libro de Mormón»

m
arranxo ligazóns a homónimos
m (r2.6.4) (Bot: Engado: ms:Kitab Mormon)
m (arranxo ligazóns a homónimos)
A parte considerada máis importante do libro é onde se narra a visita de [[Xesucristo]] ao continente americano tras a súa [[resurrección]], rexistrada no terceiro libro de [[Nefi]], nos capítulos 11 ao 28. Neste libro, considerado sacro para os seus devotos, "exponse a doutrina do evanxeo, descríbese o plan de [[salvación]], e díselles aos homes o que deben facer para lograr a [[paz]] nesta vida e a salvación eterna na vida vindeira. <ref>"O Libro de Mormón - Introdución. [http://scriptures.lds.org/es/bm/introduction] </ref>
 
As igrexas que cren no Libro de Mormón afirman que este tamén serve como evidencia do chamamento de Deus ao seu [[profeta]], [[Joseph Smith]], quen sería o suposto tradutor dunhas pranchas entregadas por un [[Anxo (cristianismo)|anxo]].
 
Segundo a introdución do libro, a parte considerada máis importante do libro é a visita de [[Xesucristo]] ao continente americano tras o seu [[resurrección]], rexistrada no libro de [[Terceiro Nefi|3er Nefi]], nos capítulos 11 ao 28. Neste libro, considerado sacro para os seus devotos, «exponse a doutrina do [[evanxeo]], descríbese o plan de [[salvación]], e dise aos homes o que deben facer para lograr a [[paz]] nesta vida e a salvación eterna na vida vindeira.»
 
As igrexas que cren no ''Libro de Mormón'' afirman que este tamén serve como evidencia do chamamento de Deus ao seu [[profeta]], Xosé Smith (fillo), que traduciría o libro de antigos ferros de ouro que lle foron entregadas por un [[Anxo (cristianismo)|anxo]]. É un texto que, polo demais, é considerado parte integral e canónica da mesma ''[[Biblia]]'' (co mesmo sentido que os ''[[Deuterocanónicos]]'' no [[catolicismo]] romano). Ensínase que os escritos no ''Libro de Mormón'' demostran que a ''Biblia'' é un libro inspirado por Deus.
 
No libro mesmo invítase a orar para saber se o seu contido é verdadeiro, e que, por medio da súa interpretación correcta e fiel aplicación, o lector recibirá a guía e dirección da [[divindade]] para a súa vida.
 
== Os pobos do Libro de Mormón ==
No libro nárrase a historia de dous grandes pobos, denominados [[nefita]]s e [[lamanita]]s, quen viviron entre o [[século VII a. C.|600 a.C.]] e o [[século V|421 d.C.]]. Tamén se relata a historia dun pobo máis antigo, do tempo da [[Torre de Babel]], chamado [[xaredita]]. Afírmase que estes pobos asucaron os mares e desembarcaron coa axuda de [[Divos]] no que se supón ser o actual continente [[Mesoamérica]]non (Sur de [[México]] e territorios de [[Guatemala]]). A súa cultura orixinal era a [[lingua hebrea|hebrea]] antiga, con reminiscencias [[Exipcio|exipcias]], con certo paralelismo aos sistemas fonético-silábico [[Lingua maia|maia]].
 
Nefi, quen comeza o relato, menciona escribir no «idioma dos exipcios», mentres que Moroni, un século logo de Nefi, di que os seus escritos e os do seu pai Mormón, foran feitos en «[[exipcio reformado]]».
Son as dúas únicas instancias dentro do libro en que se especifica o idioma en que os autores escriben os seus relatos.
Lehi, sacou á súa familia de [[Xerusalén]] no tempo de [[Sedequías]], rei de [[Xudá]], tempo no que [[Babilonia]] e [[Exipto]] competían polo poder e control desa parte do mundo, e o pequeno pobo dos [[xudeu]]s estaba situado entre ambas as potencias.
Por instrucións de Deus foron levados a través do deserto a un lugar non especificado da costa do [[Mar Vermello]], cerca do golfo de [[Aqaba]], unha distancia de aproximadamente 300 quilómetros de Xerusalén.
Alí Nefi recibiu instrución de Deus para a construción dun barco, co cal trasladou á súa familia ao continente americano, facendo uso dunha [[Compás (navegación)|compás]] chamada entre eles [[Liahona]].
Establecéronse no continente, lugar ao que chamaban con frecuencia «terra prometida».
Logo da morte de Lehi, a familia dividiuse, por unha banda os nefitas quen seguiron lle liderado de Nefi e tiñan unha relación de obediencia aos [[Dez mandamentos|mandamentos]] de Deus, e os lamanitas, xente escindida dos nefitas quen non seguiron os ensinos divinos transformándose en guerreiros, inimigos dos nefitas.
19.713

edicións