Diferenzas entre revisións de «Rāmāyaṇa»

arranxos
 
(arranxos)
{{título en cursiva}}
Normal 0 false false false GL X-NONE X-NONE O '''''Rāmāyaṇa''''' (en escritura [[devanāgarī]] : रामायण)<ref>''[[The Sanskrit Heritage Dictionary]]'' de [[Gérard Huet]]</ref>, é dicir en [[lingua sánscrita|sánscrito]] A viaxe de [[Rāma]] , é a máis breve das dúas [[epopea]]s [[mitoloxía|mitolóxicas]] en lingua sánscrita, compostas entre os séculos [[século -III|-III]] e [[século III|III]].
Consta de sete libros e de 24000 dísticos (48000 versos). O ''Râmâyana'' é, como o ''[[Mahābhārata]]'', un dos escritos fundamentais do [[hinduísmo]] e da [[mitoloxía hindú]]. O poema atribúseatribúese tradicionalmente ao ermitán lendario [[Valmiki]] (ao que chaman « Adi kavi », o « Primeiro poeta»), que aparece como personaxe no primeiro e no último libro, que se consideran de composición máis recente cós outros.
 
[[Ficheiro:Phimai monkey warriors.jpg|thumb|O exército dos monos do ''Râmâyana'', relevo khmer do [[Prasat Hin Phimai]] ([[Tailandia]], [[provincia de Nakhon Ratchasima]])]
O ''Rāmāyaṇa'' comeza tras o nacemento de Rāma pola súplica da Terra devastada que, en forma dunha vaca, se dirixe a [[Visnú]] e lle lembra a súa responsabilidade.
 
O ''Rāmāyaṇa'' conta o nacemento e esucacióneducación do príncipe [[Rāma]] que é o sétimo [[avatar (hinduísmo)|avatar]] do deus [[Visnú]], a conquista de [[Sîtâ]] e a súa unión con ela. A obra conta tamén o exilio de Rāma, o rapto de Sîtâ, a súa liberación e a volta de Rāma ao trono.
 
Cando o apartan do trono de seu pai (do cal é o herdeiro lexítimo), Rāma exíliase en [[Ayodhya]], acompañado por Sîtâ e o seu irmán [[Lakshmana]]. Logo o demo [[Râvana]] rapta a Sîtâ e mantena prisioneira en Lankâ (que se identifica coa illa de [[Sri Lanka]], pero que algúns autores como [[Louis Frédéric]] sitúan sobre unha do grupo das sete illas – se cadra a ''[[Heptanesia]]'' de [[Ptolomeo]] – que están no orixe da cidade de [[Mumbai]]). Tras unha busca longa e penosa, Rāma libéraa coa axuda de [[Hanuman]], xeneral do exército dos monos. Râvana morre a mans de Rāma, que recupera logo o seu trono e goberna o seu reino con grande sabedoría.
 
Na parte que constitúe probabelmente un engadido posterior, Sîtâ é acusada polo rumor público de ter cometido adulterio durante a súa catividade. Malia ser inocente, deixa a [[Rāma]] levando o seu fillo canda ela e acóllea o ermitán [[Valmiki]] (personaxe que a tradición identifica como o autor do ''Rāmāyaṇa''}}). Tras varios anos, esta inxustiza resulta reparada, Sîtâ volve con Rāma.
== Lectura crítica==
 
O ''Rāmāyaṇa'' contén numerosos relatos védicos pero non é exclusivamente relixioso. Contén en efecto relatos lendarios, míticos ou [[cosmogonía|cosmogónicos]] (formación da Terra segundossegundo os brahmáns). A súa recitación ten valor de devoción na relixión brahmánica e algunha das súas escenas aparecen no teatro bailado da [[India]] meridional chamado [[kathakali]].
 
Fica aínda moi popular, son só na India actual, senón tamén en [[Indonesia]], e a súa historia é moi coñecida no resto da Asia suroriental ([[Camboxa]], [[Tailandia]], [[Malaisia]], [[Myanmar]], [[Laos]]...) grazas ás numerosas traducións ás linguas vernáculas e ás recensións, das cales a máis famosa é do poeta indio [[Tulsidas|Tulsi Das]] que data do século XVI.
 
===Outros artigos===
 
* [[oldwikisource:रामायण|Texto do ''Rāmāyana'' en sánscrito en Wikisource]]
 
52.400

edicións