Diferenzas entre revisións de «Proxestáxeno»

</ref>, pero noutras especies o [[corpo lúteo]] do ovario segue sendo a principal fonte de proxestáxenos. Nas ovellas e nos humanos, a proxesterona (P4) é o principal proxestáxeno placentario.
 
A placenta equina produce unha variedade de proxestáxenos, principalmente a 5αDHP e a 20α5P, comezando no día 60 de [[xestación]]. O cambio completo lúteo-placentario na produción ocorre entre os días 120-150. <ref>Silver M. Placental progestagens in the sheep and horse and the changes leading to parturition. Exp Clin Endocrinol. 1994;102(3):203-11. [http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7995342]</ref>
 
==Aplicacións==
176.443

edicións