Diferenzas entre revisións de «Constancio II»

m
substituíndo varón (vara grande) por home
m (r2.7.1) (Bot: Engado: sl:Konstancij II.)
m (substituíndo varón (vara grande) por home)
'''Constancio II''' ([[317]] - [[3 de novembro]] de [[361]]) foi [[emperadores romanos|emperador]] romano desde [[337]] ata a súa morte.
 
Era o segundo fillo do anterior emperador, [[Constantino I o Grande|Constantino I]] o Grande e da súa segunda muller, [[Fausta]]. Naceu en [[Illyricum]] (actualmente en [[Hungría]]) e foi nomeado [[César]]. Cando o seu pai morreu, en [[337]], eliminou a todos os descendentes de [[Constancio I]] Cloro e de [[Teodora]], quedando como únicos familiares varónshomes seus os seus irmáns, [[Constantino II]] e [[Constante, Emperador|Constante]]. Entre os tres dividíronse o Imperio, recibindo Constantino II Britania, Galia e Hispania; Constante reinou sobre Italia, África e as provincias ilíricas, quedando para Constancio Constantinopla e todo Oriente.
 
Este reparto modificouse en [[340]], cando Constantino II morreu tratando de derrocar a Constante en Italia, e este quedou como único soberano da parte occidental do Imperio. Outro cambio na división produciuse en [[350]], ano en que Constante foi morto en batalla fronte ás tropas do usurpador [[Magnencio]]. Ata entón Constancio só se preocupou de loitar contra o [[Imperio Persa]], pero o desenvolvemento dos acontecementos fíxolle elevar ao seu primo [[Galo]] a César e colaborador seu, para poder prestarlle máis atención á insurrección.
En [[351]] Constancio derrotou a Magnencio na batalla de Mursa Major, unha das máis sanguentas da historia de Roma. Magnencio suicidouse en [[353]], e pouco despois, ao non serlle xa útil, Constancio ordenou a morte do seu primo Galo.
 
Tal como estaba a situación, Constancio deuse conta de que non podía facer fronte por si so a todas as frontes abertas nas fronteiras do Imperio, tanto en Oriente como en Occidente, polo que nomeou césar a [[Xuliano]], o único familiar seu varónhome que quedaba con vida, e deulle á súa irmá Helena en matrimonio. Pero este nomeamento sairíalle caro, pois Xuliano alzouse en armas e foi proclamado Augusto polas súas tropas en Galia, obrigando a Constancio a facerlle fronte. Os exércitos de ambos estaban moi igualados, pero a fortuna favoreceu a Xuliano, xa que o [[3 de novembro]] de [[361]] Constancio morreu preto de Tarso por mor dunhas febres, deixando ao seu inimigo vía libre para exercer de Augusto en todo o Imperio Romano.
 
Constancio tomou parte activa no desenvolvemento da Igrexa Cristiá, apoiando en gran parte o punto de vista arriano.
103.099

edicións