Diferenzas entre revisións de «Johann Joachim Winckelmann»

m
Bot: Substitución automática de texto (-nomeadamente +especialmente)
m (Bot: Substitución automática de texto (-nomeadamente +especialmente))
Nado en [[Stendal]] no Leste de [[Alemaña]], nunha familia humilde (o seu pai era zapateiro), converteríase nun experto mundial na arquitectura da [[Antigüidade]] e no principal teorizador do movemento [[neoclasicismo|neoclásico]]. Mais os comezos da súa carreira foron de feito modestos. Pasou varios anos como preceptor de fillos de familias nobres. Posteriormente en [[1748]], conseguiu facerse empregar como bibliotecario dun conde alemán. Grazas a este, abríronselle as portas á contemplación da fabulosa colección de arte do duque de [[Saxonia (Alemaña)|Saxonia]].
 
Publica entón en [[1755]] a súa obra ''Reflexións sobre a imitación das obras gregas na pintura e na escultura'' que terá atención internacional. Mais non tiña outra paixón que viaxar a [[Roma]] para estudar as obras artísticas da Antigüidade ''in situ''. Converteuse ao catolicismo, tendo éxito ao atinxir ser convidado a traballar sobre a colección de obras antigas da corte pontificia. Nos anos seguintes publicou numerosas obras que marcan as teorías estéticas da época. Adversario encarnizado do [[Barroco]] e do [[Rococó]], estaba convencido de que a « beleza ideal » constitúe unha realidade obxectiva que pode se descuberta a través do contacto frecuente con as grandes obras da Antigüidade, nomeadamenteespecialmente as gregas. O seu coñecemento íntimo e prodixioso de tales obras, adquirido principalmente mentres traballaba no [[Vaticano]] e cando as escavacións de [[Pompeia]], foi posto ao servizo do que coidaba a súa misión: formar o [[gusto]] da elite intelectual occidental. A fórmula que acuña para caracterizar a esencia da arte grega: "calma serena e grandeza tranquila", vai inspirar xerazóns de artistas e arquitectos posteriores, como [[Benjamin West]] e [[Jacques-Louis David]]. A súa obra principal foi a [[Historia da Arte da Antigüidade]] (1764).
 
Baseándose nos traballos do [[Anne-Claude de Tubières, conde de Caylus|Conde de Caylus]], do que recoñeceu unha importante influencia, contribuíu a facer da [[Arqueoloxía]] unha ciencia antes que un pasatempo de rico coleccionista.
103.099

edicións