Abrir o menú principal

Cambios

m
sen resumo de edición
Existen linguas cun sistema de casos posicionais moi desenvolvido, como o [[tabasarano]], que posúe cincuenta e dous: entre eles o [[inlativo]], o [[elativo]], o [[ablativo]], o [[adlativo]], o [[sublativo]], o [[delativo]], o [[supralativo]], o [[postlativo]], o [[interlativo]], o [[inesivo]], o [[adesivo]], o [[subesivo]], o [[interesivo]], o [[postesivo]], ou o [[superesivo]].
 
No grupo dos casos relacionais existen dous grandes sistemas nas linguas do mundo. Aquí do que se trata é de ver quen leva as marcas formais entre o suxeito dos verbos transitivos e intransitivos e o Complemento Directo dos verbos transitivos. Se se marca dalgún xeito o Complemento Directo estaremos ante un sistema acusativo (no que o suxeito se pon en nominativo e o Complemento Directo en acusativo) -este sería o caso do latín e, dalgún xeito, o do [[Lingua galega|galego]]-, pero se o que se marca é o suxeito dos verbos transitivos e non o dos intransitivos nin o Complemento Directo, o primeiro irá en caso [[ergativo]] e os outros en [[absolutivo]]. É o que se chama un sistema de ergativo, propio entre outros do [[éuscaro]].:
* Se se marca dalgún xeito o Complemento Directo estaremos ante un sistema acusativo (no que o suxeito se pon en nominativo e o Complemento Directo en acusativo) -este sería o caso do latín e, dalgún xeito, o do [[Lingua galega|galego];
* Se o que se marca é o suxeito dos verbos transitivos e non o dos intransitivos nin o Complemento Directo, o primeiro irá en caso [[ergativo]] e os outros en [[absolutivo]]. É o que se chama un sistema de ergativo, propio entre outros do [[éuscaro]].
 
 
18.814

edicións