Diferenzas entre revisións de «Montesquieu»

sen resumo de edición
m (Bot: Substitución automática de texto (-proprio +propio & -propria +propia))
[[Ficheiro:Charles Montesquieu.jpg||thumb|Charles de Montesquieu]]
'''Charles-Louis de Secondat''', señor de La Bredé e [[Barón]] de Montesquieu, nado o [[18 de xaneiro]] de [[1689]] preto de [[Bordeos]] e finado o [[10 de febreiro]] de [[1755]], foi un aristocrataaristócrata, [[política|Político]], [[filosofía|filósofo]] e escritor [[Francia|francés]], fillo dunha familia nobre, debe a súa fama [[teoría da separación dos poderes]], actualmente consagrada en moitas das modernas [[constitución]]s nacionais.
 
Tivo formación [[ilustración|ilustrada]] cos padres oratorianos, de xeito que se mostrou axiña como un crítico severo e irónico da [[monarquía]] [[Absolutismo|absolutista]] decaentedecadente, así como do [[clero]].
 
== Obras ==
Montesquieu escribiu varias obras, gañou notoridadenotoriedade e exerceu notable influencia. ContribuiuContribuíu tamén para a [[Encyclopédie|Enciclopedia]] e foi unha das maiores figuras da Ilustración.
 
=== Cartas Persas ===
 
=== O espírito das leis ===
Montesquieu elaborou unha teoría política, que aparece na súa obra máis famosa ''O Espírito das Leis'' (1748), inspirada en [[John Locke|Locke]] e no estudo das institucións políticas inglesas, é unha obra voluminosa, dividida en 6 partes, cada cal en varios libros, composta de moitos capítulos. Nela discute sobre das institucións e das leis, e busca compreendercomprender as diversas lexislacións existentes en diferentes lugares e épocas. A pertinencia das observacións e a preocupación co método permiten atopar en seu traballo elementos que prenuncian unha análise sociolóxica. Eis algunhasAlgunhas das principais ideas de Montesquieu:
 
As leis escritas ou non, que gobernan os pobos, non son frutofroito do capricho ou do arbitrio de quen lexisla. Ao contrario, decorren da realidade social e da historia concreta propia ao pobo considerado. Non existen leis xustas ou inxustas. O que existe son leis máis ou menos adecuadas a un determinado pobo e a unha determinada circunstancia de época ou lugar. O autor procura establecer a relación das leis coas sociedades, ou aínda, co espírito desas.
 
O que Montequieu describe como espírito xeral dunha sociedade aparece como resultante de causas físicas (o clima), causas morais (costumes, relixión...) e as ''máximas dun goberno'' ([[Raymond Aron|ARON, R.]]). Modernamente, sería o que chamamos dunha identidade nacional que se constitueconstitúe conforme os factores citados acima.
 
As máximas anteriormente descritas dicendin respeitorespecto aos, segundo o propio autor, tipos e conceptos que darían conta daquilo que as causas non abranxe. Serian o principio e a natureza dun goberno.
* Natureza: aquilo que fai un goberno ser o que é, determinado pola cantidade daqueles que detén a soberaniasoberanía;
* Principio: o que pónpon ese goberno en movemento, o principio motor en linguaxe filosófica, constituído polas paixóns e necesidades dos homes.
 
Montesquieu distingue tres formas de goberno: República, monarquía e despotismo. Os tipos de gobernos e as súas máximas:
* República - soberanía nas mánsmans de moitos (de todos =democracia - dalgunsdalgúns= aristocracia) - principio é a virtude;
* Monarquía - soberanía nas mánsmans dun só segundo leis positivas - principio é a honra;
* Despotismo - soberaniasoberanía nas mánsmans dun só segundo o arbítrio deste - principio é o medo;
 
A pesar de beber na fonte dos clásicos (notadamente Aristóteles) o seu esquema de gobernos é diverso do daqueles: Montesquieu, ao considerar democracia e aristocracia un mesmo tipo e falar do despotismo como un tipo en si e non a corrupción doutro (da monarquía no caso), mostrase máis preocupado coa forma con que será exercido o poder: se será segundo leis ou non.
 
Para Montesquieu, a forma republicana de goberno só sería viable en rexións pequenas, como as cidades gregas da antigüidade e as cidades italianas da [[Idade Media]]. Para os grandes Estados, só sería posible o despotismo (absolutismo) e as monarquias. El simpatizaba coa monarquía constitucional (liberal) á moda inglesa, e foi apartira partir dunha viaxe á [[Inglaterra]] que elaborou a súa teoría da separazónseparación dos 3 poderes.
 
Ao procurar descobrirdescubrir as relacións que as leis ten coa ''natureza'' e o ''principio'' de cada goberno, Montesquieu desenvolve unha alentada teoría de goberno que alimenta as ideas fecundas do ''contitucionalismoconstitucionalismo'', polo cal se busca distribuirdistribuír a autoridadeporautoridade meiospor medios legais, de modo a evitar o arbítrio e a violencia. Tais ideas se encamiñan para a mellor definición da separazón dos poderes, aínda hoxe unha das pedras angulares do exercicio do poder democrático. Montesquieu admiraba a constituiciónconstitución inglesa, mesmo sen compreendélacomprendela completamente, e describiu cuidadosamentecoidadosamente a separazónseparación dos poderes en Executivo, Xudiciario e Lexislativo, traballo que influenciou os elaboradores da constituiciónconstitución dos Estados Unidos. O Executivo sería exercido por un rei, con dereito de veto sobre as decisións do parlamento. O poder xudicial non era único, porque os nobres non poderianpoderían se xulgados por tribunais populares, mais só por tribunais de nobres; portanto Montesquieu non defende a igualade de todos perante a lei. O poder lexislativo, convocado polo executivo, debería ser separado en dúas casas: o corpo dos comunscomúns, composto polos representantes do pobo, e o corpo dos nobres, formado por nobres, hereditario e coa faculdadefacultade de impedir (vetar) as decisións do corpo dos comunscomúns. Esas dúas casas terianterían asembleas e deliberacións separadas, así como intereses e opinións independentes. RefletindoReflectindo sobre o abuso do poder real, Montesquieu concluiconclúe que "só o poder frea o poder", daíde aí a necesidade de cada poder manterse autonomoautónomo e constituído por persoas e grupos diferentes.
 
É ben verdade que a proposta da división dos poderes aínda non se atopa en Montesquieu coa forza que costumouse posteriormente a atribuirlleatribuírlle. En outras pasaxes da súa obra, el non defende unha separazónseparación tántan ríxida, pois o que el pretendiapretendía de feito era realzar a relación de forzas e a necesidade de equilíbrioequilibrio e harmoniaharmonía entre os tres poderes.
 
Montesquieu non era un revolucionario. A súa opción social aínda era pola súa clase de orixe, a nobreza. El soñaba apenas coa limitación do poder absoluto dos reis, pois era un conservador, que quería a restaurazónrestauración das monarquías medievais e o poder do Estado nas mánsmans da nobreza. As conviccións de Montesquieu refletense á súa clase e portantopor tanto o aproximan dos ideais dunha aristocracia liberal. Ou sexa, el critica toda forma de despotismo, mais non aprecia a idea do pobo asumir o poder. A súa crítica, no entantomentres, serviu para desencadear a [[Revolución Francesa]] e instaurar a república burguesa.
 
=== Das leis en súas relacións cos diversos seres ===
# desexo de vivir en sociedade;
 
No estado de natureza hai paz, segundo Montesquieu, pois neste estado os homes temensetémense e o medo impedeimpide que se ataquen no que cada un se sente inferior con relación ao outro. Será somentesoamente coa constituiciónconstitución da sociedade cando os homes perderán ese medo e se enfrentaránenfrontarán.
 
== Véxase tamén ==
201.771

edicións