Diferenzas entre revisións de «Arsenio Martínez-Campos Antón»

arranxiños
m (bot Engadido: eo:Arsenio Martínez Campos)
(arranxiños)
== Formación e primeiros destinos ==
 
Foi un militar de carreira que se formou na Escola do Estado Maior. En [[1854]] foi nomeado membro do Estado Maior español, do que máis tarde sería profesor. En [[1860]] foi destinado a [[África]], nunha expedición conxunta con FranzaFrancia e Inglaterra, acadando o grao de [[tenente coronel]]; tamén tomaría parte na campaña de [[1862]] en [[México]] sobso as ordes do xeneral [[Joan Prim i Prats|Joan Prim]].
 
== Durante o Sexenio Democrático ==
 
En [[1868]] a raiñaraíña [[Isabel II]] foi destronada. Un ano despois Martínez-Campos será destinado a [[Cuba]], onde acababa de comezar a [[Guerra dos Dez Anos]]. Regresa a España tres anos logo como [[brigadier]] por méritos de guerra. Unha vez na Península, recibe o mando dunha brigada para combater os [[carlista]]s en [[Cataluña]]. En [[1873]], durante a [[Primeira República española]], o presidente [[Nicolás Salmerón]], noméao Capitán Xeneral de Valencia e encárgalle submetersometer os [[Cantonalismo|cantóns]] de [[Almansa]] e de [[Valencia]], cousa que consegue sen demasiada dificultade, pero empregando toda a dureza posíbel; así a última cidade foi bombardeada e tomada a asalto.
 
O [[2 de xaneiro]] de [[1874]] o xeneral [[Manuel Pavía]] disolveu as Cortes republicanas, aínda que a Primeira República sobrevíusobreviviu case todo ese ano, dirixida por Serrano, estaba ferida xa de morte.
 
== Pronunciamento de Sagunto e Restauración ==
 
Mentres, Martínez-Campos, que estaba confinado en [[Mallorca]], pasou a [[Castela]], onde se dedicou a conspirar en favor da restauración da monarquía borbónica, apesara pesar da oposición de Antonio [[Cánovas del Castillo]], que prefería chegar á mesma fin por vía parlamentaria. O [[29 de decembro]] de [[1874]], o biografiado pronunciouse en [[Pronunciamento de Sagunto|Sagunto]], a favor de AlfonsoAfonso de Borbón, fillo da exiliada Isabel II, precipitando a súa chegada ao trono como [[AlfonsoAfonso XII de España|AlfonsoAfonso XII]]. Máis tarde será nomeado Capitán Xeneral de Cataluña, despois de derrotar os carlistas en [[Navarra]] e [[Cataluña]] (onde ocupou [[Olot]] e [[La Seu d'Urgell]], en 1875). Na [[Restauración]], foi destinado novamente a [[Cuba]], en [[1876]], como Capitán Xeneral, asinando un tratado de paz en [[1878]], que outorga a Cuba maior [[autonomía]].
 
=== Presidente do Goberno ===
 
Volto a España, presidirá en [[1879]] o goberno, pero somentesoamente sobso tutela de Cánovas del Castillo. Forzado a deixar o [[partido Conservador]], logo de propor a total liberación dos negros de España. Pasou entón ás filas liberais, converténdose en Ministro de Guerra no gabinete Sagasta. Fundaría nese cargo a [[Academia Militar General]].
 
=== Últimos anos ===
En [[1893]], foi designado [[xeneral]] xefe do Exército de África, conseguindo cerrar un tratado de paz co [[Sultán]] magrebí en [[1894]]. No mesmo ano de 1893, sufríusufriu un atentado, do que poidopuido saír ileso, en [[Barcelona]], onde á sazón estaba destinado como [[Capitán Xeneral]] de Cataluña. Dous anos máis tarde, retornou a [[Cuba]], pero enfrondoenfrontado á necesidade de endurecer as medidas contra os rebeldes, nesa época apoiados polos [[Estados Unidos de América]], demitedimite do seu posto para voltar a España, onde sería nomeado presidente do Tribunal Supremo de Guerra e Mariña, cargo que exercería até a súa morte en [[1900]].
 
 
52.362

edicións