Diferenzas entre revisións de «Pierre Joseph Proudhon»

m
Ortografía
m (bot Engadido: lt:Pierre Joseph Proudhon)
m (Ortografía)
Proviña dunha familia de artesáns e campesiños. O seu pai, toneleiro e cervexeiro, considerou que a cervexa que fabricaba non debía venderse cun valor por encima do prezo de custo (incluído o seu salario) pero lle permitiu vivir coa súa familia. A súa nai era cociñeira. El mesmo traballou toda a súa vida manualmente: primeiro, como toneleiro, xunto ao seu pai; despois, como mozo de labranza, logo, como tipógrafo...
 
Orixinario, como [[Charles Fourier]], do [[Franco Condado]], no que, como di G. Lefranc, "''ata a revolución de [[1789]], houbo servos ao servizo das abadías, pero que desde a [[Idade Media]] ía orientándose cara a fórmulas cooperativas, mediante a constitución de fruteríasfroiterías''", as súas concepcións económicas e sociais teñen unha primeira e profunda raíz nas observacións da súa infancia sobre o traballo, a propiedade, a venda, o xusto prezo.
 
Grazas á bolsa Suard puido estudar Proudhon durante algún tempo no Colexio de [[Besançon]], pero razóns económicas impedíronlle concluír alí o seu bacharelato. Basicamente débeselle considerar, pois, como a [[Charles Fourier|Fourier]] un [[autodidacta]]. Tamén nisto as súas orixes opono a [[Marx]]. O carácter non sistemático, as contradicións (reais ou aparentes), o voo grandioso e o brillante rigor do seu estilo son o resultado do seu xenio francés, campesiño-artesanal, autodidáctico.
 
A primeira obra que Proudhon escribiu foi un ensaio sobre as categorías gramaticalesgramaticais ([[1835]]), co cal optou ao premio nun concurso promovido pola Academia de [[Besançon]]. En [[1839]] publicou un traballo de carácter histórico-sociolóxico, sobre a celebración do domingo, que, igual que o primeiro, non chamou moito a atención. Pero a súa terceira obra, "[[Que é a propiedade?]]", aparecida en [[1840]], fíxolle repentinamente famoso en [[París]], en Francia e no mundo. Ao ano seguinte, en [[1841]], e logo en [[1842]], completou as teorías alí expostas cunha Segunda e Terceira memoria.
 
En [[1843]] escribiu dúas obras importantes: "A creación da orde na humanidade" e "O sistema das contradicións económicas ou a Filosofía da miseria". Esta última deu lugar a unha réplica de [[Marx]], quen dialécticamentedialecticamente escribiu así a súa "Miseria da filosofía". Precisamente un ano logo de publicar a súa "Filosofía da miseria" ([[1844]]).
 
Proudhon coñeceu a Marx en [[París]]; ao ano seguinte ([[1845]]) coñecerá a [[Mikhail Bakunin]]. E aínda que é verdade que Proudhon recibiu a influencia do novo filósofo alemán, non é menos certo que, á súa vez, influíu grandemente sobre el. Baste recordar que Proudhon foi o primeiro que falou do socialismo como ciencia, na súa Que é a propiedade? Marx admiraba este libro e fixo del un gran eloxio en "A Sagrada Familia" ao afirmar que reviste unha importancia polo menos igual ao folleto do abate [[Emmanuel Joseph Sièyes]], ''Que é o Terceiro Estado?'' Di textualmente [[Marx]]: "''Proudhon non escribe soamente en nome dos proletarios; el mesmo é un proletario. A súa obra é o manifesto científico do proletario francés e presenta unha importancia histórica distinta da elucubración literaria dun crítico calquera''".
En [[1848]] Proudhon é elixido deputado á [[Asemblea Nacional Francesa|Asemblea Nacional]], ao proclamarse a [[Segunda República Francesa|Segunda República]]. No seo dese corpo lexislativo combate a proposta do reformista [[Luís Blanc]], "''cuxos talleres nacionais adormentan aos proletarios sen concederlles nada do esencial''". Nese medio republicano-burgués aparece como un estraño disidente. El mesmo escribe nos seus Carnés: "''Estes deputados asómbranse de que eu non teña cornos e garras''". Con todo, as súas ideas, a través do xornal que publica, "Le representant du peuple", chegan a ter entón gran influencia nos estratos populares de París. Cando o xeneral [[Louis Eugène Cavaignac]] reprime violentamente a revolta Popular do [[23 de xuño]], seiscentos noventa e un dos seiscentos noventa e tres deputados da Asemblea aproban a súa conduta: Proudhon é un dos dous que a condena.
 
En tal ocasión pronuncia un soado discurso, onde opón taxativa e radicalmente, como nunca ninguén se atreveu a facer ata entón, a burguesía e o proletariado, afirmando que "''o proletariado realizará unha nova orde, por encima da lei establecida, e procederá a unha liquidación da burguesía''". Neste momento, Proudhon, que polo xeral ten unha posición non violenta, porque confía nos mecanismos da organización económica, asume unha actitude belixerante, que ben poderiamos chamar "de forza". "''A esperanza de chegar pacíficamentepacificamente á abolición do proletariado -di- é unha pura utopía''". Pouco despois, como reafirmando a idea da loita de clases, engade: "''Pertenzo ao partido do traballo contra o capital''".
 
O [[10 de decembro]] daquel mesmo ano, [[Napoleón III de Francia|Luís Napoleón]] é proclamado Presidente da República pola Asemblea Nacional. Dous anos e medio despois este Presidente converteríase en Emperador, do mesmo xeito que o primeiro [[Napoleón]] pasara do Consulado ao Imperio.
Proudhon ataca duramente a [[Napoleón III de Francia|Luís Napoleón]] no seu xornal "La voix du peuple", e considérao como o peor inimigo do proletariado e do socialismo. Por esta razón é condenado, en [[1849]], a varios anos de cárcere. Foxe a [[Bélxica]], onde vive no anonimato durante un tempo, gañándose a vida como profesor particular de matemáticas.
 
Nunha ocasión, ao regresar por motivos privados a Francia, é descuberto, e encerrado na famosa prisión de Santa PelagiaPelaxia. Alí dedícase con apaixonado fervor ao estudo e escribe, entre outros libros, ''A idea xeral da revolución''. Mantén tamén unha nutrida e clandestina correspondencia con moitas figuras da oposición, e propicia unha alianza do proletariado coa clase media para derrocar a Luís Napoleón, actitude que lle será reprochada por algúns socialistas, os cales recordaban que poucos anos antes Proudhon contrapuxera dun modo tallante o proletariado e a burguesía.
 
En [[1858]] escribe, contra o católico [[Mirecourt]], unha das súas máis extensas e importantes obras histórico-filosóficas: "Sobre a Xustiza na Revolución e na Igrexa", que lle vale unha nova condeacondena polo seu ataque contra a relixión do Estado, e un novo exilio en Bélxica. Unha amnistía permítelle retornar ao seu país, onde en [[1863]] publica outra das súas obras fundamentais: "O Principio federativo". Nela desenvolve amplamente a súa concepción do federalismo integral, que pretende non só descentralizar o poder político e facer que o Estado central se disgregue nas comunas, senón tamén, e ante todo, descentralizar o poder económico e pór a terra e os instrumentos de produción en mans da comunidade local dos traballadores. Este concepto do federalismo é quizá o que mellor resume esa totalidade móbil que é o pensamento de Proudhon.
 
Nos últimos dous anos da súa vida escribe outra obra de gran importancia doutrinal, que inflúe decisivamente na formación ideolóxica dos fundadores da [[Primeira Internacional]]: "Da capacidade política da clase obreira", aparecida en [[1865]].
43.147

edicións