Diferenzas entre revisións de «Cardeal Richelieu»

sen resumo de edición
(Nova páxina: "Armand-Jean du Plessis, máis coñecido como o '''Cardeal Richelieu''', nado en París o 9 de setembro de 1585 e finado en París o 4 de decembro de 1642, foi...")
 
 
===Inicios===
Nado nunha familia aristocrática de Poitieu, properouprosperou axiña na carreira eclesiástica e tamén na política. Salientou nos Estados Xerais de [[1614]], o que lle valeu á chamada á corte por parte da raíña nai e rexente María de Médicis. Ocupou o cargo de secretario de Estado de Interior e da Guerra.
 
No enfrontamento entre María de Médicis e o seu fillo Luis XIII fixo de mediador e se gañou a confianza deste último que o nomeou cardeal en [[1622]] e primeiro ministro en [[1624]].
 
===Política interior===
Nese cargo, acometeu unha forte centralización do poder, dando orixe ao célebre [[centralismo]] francés propio da [[monarquía absoluta]] e seguido polas faccións dominantes tras a revolución francesa. Nesta liña acabou violentamente co que consideraba un Estado protestante dentro da monarquía francesa. Combateu coas armas os hugonotes[[hugonote]]s ripándolles as súas prazas fortes e a súa organización autónoma. O feito de armas máis célebre foi a toma de La Rochelle en [[1628]], onde dirixiu persoalmente as operacións militares construído un dique amediante través dunun alarde de enxeñería bélica que illou á cidade do mar. As hostilidades cos hugonotes remataron mediante a imposición da paz de Alais de 28 de xuño de [[1629]] na que se recoñecíangarantía a liberdade relixiosa recoñecida por [[Henrique IV]] no [[Edicto de Nantes]], pero desartellando todo poder político protestante.
 
Así mesmo, esvaiu os núcleos de poder da nobreza, tanto territorial como cortesano, emprendendo unha dura represión contra as conxuras e as resistencias ás súas medidas. Os intendentes reais impoñían o seu poder gobernativo sobre os poderes nobiliarios locais quee xeraron un enromeenorme descontento. O propio irmán do rei [[Gastón de Orleáns]], quen cualificou a Richelieu de ''formidable tirano'', alentou un levantamento en [[Languedoc]] dirixido polo duque de Montmorency. A rebelión foi esmagada e o duque decapitado o 30 de outubro de [[1632]].
 
Outra medida polémica foi a prohibición dos duelos, que foron duramente perseguidos. A xustiza emanaba do monarca e non era tolerable o axuste de contas privado.
Fundou a [[Academia Francesa]] como elemento clave da identidade cultural e simbólica da monarquía francesa e mandou erguer a [[Universidade da Sorbona]] e o [[Palacio Real de París]].
 
Os gastos da monarquía xeraron unha forte presión fiscal . O imposto directo nominal, a talla, chegou a triplicarse e a deducción da renta bruta das terras achegouse ao 13 por cento. Isto, unido a un crónico estado de guerra, trouxo a fame e as plagas asi como grandes bolsas de pobreza. Tal estado de cousas ocasionou a eclosión de movementos relixiosos de atención aos desfavorecidos como as irmandades e conferencias de [[Vicente de Paúl]], áa quequen nalgún momento RicheliouRichelieu apoiou, pero a quen lle fixo caso omiso na súa reclamación dunha política de pacificación.
 
===Política exterior===
En política exterior definiu dous eixos fundamentais: a expansión colonial en América e África e o debilitamento dos Habsburgo como casa imperial e dominadora de Europa Central, a península ibérica e América Central dee do Sur. Para iso, na [[Guerra dos Trinta Anos]] aliouse co bando teoricamente protestante axudando aos holandeses contra España e a [[Gustavo Adolfo II de Suecia]] e [[Cristian de IV de Dinamarca]] na súa guerra contra os exércitos xermánicos. Nesta mesma dirección apoiou o secesionismo de [[Portugal]] e [[Cataluña]], xerando en España un debilitamento interior que afectará á supremacía militar dos tercios españolesespañois en Europa e da tradicional e familiar alianza dos Habsburgo.
Usuario anónimo