Catón o Vello: Diferenzas entre revisións

Contido eliminado Contido engadido
m Corribot: Cambiando: ".en.nsula .b.rica" -> "península Ibérica", segundo petición.; cambios estética
m Corribot: Cambiando: "pen.nsula .b.rica" -> "Península Ibérica", amañando o erro.
Liña 19:
Marchou a [[Roma]] e alí logrou a fama grazas ó seu bo facer como avogado. Acadou méritos suficientes para ser nomeado [[edil]] ós trinta anos.
 
O ano seguinte foi nomeado [[pretor]] e tres anos despois, [[cónsul]]. A situación da [[penínsulaPenínsula Ibérica]], acabada de conquistar durante a [[segunda guerra púnica]] era moi inestable, así que Catón decidiu dirixir unha expedición de castigo contra os rebeldes nativos. O seu exército desembarcou en [[Rhode]] (a actual [[Rosas]], en [[Xirona]]). Despois dirixiuse a Emporion (a actual [[Ampurias]]). Tras intentar os rebeldes negociar con Catón, este decidiu non escoitar as súas propostas e acabar con eles para evitar futuros levantamentos. O seu exército venceunos preto de Emporion e Catón volveu a Roma, pronunciando a frase "A guerra alimentarase de si mesma".
 
Volveu pouco despois á penínsulaPenínsula Ibérica, esta vez para acabar cun levantamento dos [[turdetanos]], unha tribo celtibera, ós cales convenceu para que retornasen ás súas terras.
 
Tras anos de promover a destrución de [[Cartago]] coa oposición da familia dos Escipións, que crían que a destrución dun inimigo real faría ós romanos despreocuparse e entrar en decadencia, morreu en Roma no ano [[149]] antes de Cristo. Paradoxalmente, o xeneral que dirixiu o exército romano e destruíu Cartago foi [[Escipión Emiliano]] (fillo adoptivo de [[Escipión O Africano]]).