Diferenzas entre revisións de «Tratado dos Pireneos»

arranxiños
m (bot Engadido: an:Tractato d'os Perineus)
(arranxiños)
[[Ficheiro:Traite-Pyrenees.jpg|thumb|350px|Firma do Tratado dos Pireneos.]]
O '''Tratado dos Pireneos''' (ou Paz dos Pireneos) foi firmado polas coroas das monarquías española e francesa o [[7 de Novembronovembro]] do ano [[1659]], na [[Illa dos Faisáns]] (sobre o [[río Bidasoa]], fronteirizo entre ambos países), co que se puxo fin a un conflito iniciado no 1635, coa [[Guerra dos Trinta Anos]].
 
==Antecedentes==
Francia entrou na Guerra dos Trinta Anos despois das vitorias españolas contra os rebeldes holandeses no 1620, e contra os suecos en [[Nördlingen|Nördlingen]] no 1634. No ano 1640, Francia comezou a interferir na política española, apoiando aos cataláns sublevados durante a sublevación de Cataluña, ao tempo que España apoiaba a [[Revolta da Fronda]] de 1648. Nas negociacións da [[Paz de Westfalia|Paz de Westafalia]] (1648) que puxeron fin a Guerra dos Trinta anos, Francia anexionou os territorios de [[Alsacia]] e [[Lorena]], pechando o denominado Camiño Español que unía as posesións españolas en Italia e en FlandesFlandres a través de Suíza e o [[Franco Condado]]. Todo isto levou a unha guerra aberta entre Francia e España.
 
==Os efectos do tratado==
[[Ficheiro:Tratado Pirineos 1659.jpg|thumb|300px|'''Reparto entre España e Francia tralo Tratado dos Pireneos''']]
Despois de 10 anos de guerra, FraciaFrancia (aliada con Inglaterra) derrota as tropas españolas en [[Batalla das Dunas|Dunas]], no 1658. A paz firmouse un ano despois na Illa dos Faisáns, asinando [[Luís de Haro]], representando ao re de España [[Filipe IV de España|Filipe IV]], e o cardenalcardeal [[Mazarino]], en representación do rei de Francia [[Luís XIV de Francia|Luís XIV]].
 
Na fronteira do norte, Francia obtivo o condado de [[Artois]] e unha serie de prazas fortes en [[Flandes]], [[Henao]] e [[Luxemburgo]].
Os franceses devolven a España o [[Charolais]] (no Franco Condado) e as conquistas de Italia. Na fronteira catalá do sur, concertouse a cesión a Francia do [[Rosellón]], o [[Conflent]], o [[Vallespir]] e unha parte da [[Cerdaña]], todos eles situados na vertente septentrionalsetentrional dos [[Pireneos]] e que os soldados franceses ocuparan para apoiar aos sublevados cataláns. A fronteira con España fixarase dende entón seguindo os Pireneos, excepto o pequeno enclave de [[Llivia]].
 
O tratado tamén prevía a bodavoda entre Luís XIV de Francia e [[María Teresa de Austria]], filla de Filipe IV de España, cuxa dote se fixou en medio millón de escudos de ouro, a cambio de renunciar aos seus dereitos sucesorios ao trono de España. Pero esta compensación xamáisxamais chegou a pagarse, o que lle valeu de excusaescusa a Luís XIV para anular o tratado e reiniciar as hostilidades, sendo un dos factores que levarán á [[Guerra de Sucesión Española]] no 1702.
 
A Paz dos Pireneos completouse un ano despois co [[Tratado de Llivia]] (1660) no que se acordou o paso de 33 pobos e lugares do val de [[Querol]] á soberanía francesa, quedando así baixo control español o enclave de Llivia. Deste xeito, fixouse dunha forma máis precisa a división da Cerdaña entre España e Francia.
 
===Consecuencias para Cataluña===
No tratado incluíuse un indulto xeral e a restitución dos bens a tódolos perseguidos durante os anos da sublevación catalá (1640-1659). No lado francés, o compromiso incluía manter a vixencia dos ''Usatges de Barcelona'' e as súas institucións ao norte dos Pireneos, con sede en [[Perpiñán]], pero esta parte non foi respetadarespectada por Luís XIV. Un ano despois ([[1660]] os ''Usatges'' foron derrogados, o que conlevou a abolición das institucións propias en Cataluña septentrionalsetentrional, así coma a prohibición do emprego do [[catalán]] no ámbito público e oficial.
 
O real decreto do 2 de abril de 1700, con data de aplicación do 1 de maio do mesmo ano prohibiu o uso da lingua catalá en calquera tipo de actos oficiais, sendo o francés a única lingua oficial e a única enpregadaempregada no ensino público.
 
Recentemente, o estado francés modificou a súa constitución engadindo ao seu artigo 2 a frase ''la langue de la République est le français'' ("a lingua da república é o francés"). Con este artigo, néganse subvencións a movementos culturais ou cívicos cuxa lingua vehicular sexa o catalán ou para rexeitar calquera tipo de presenza do catalán na administración entre outras linguas faladas no territorio francés.
Usuario anónimo