Diferenzas entre revisións de «Escrita»

arranxiños
m (arranxo ( e neutralizo))
(arranxiños)
== Historia ==
===A aparición da escrita===
A escrita apareceu por vez primeira en [[Súmer]], na [[Mesopotamia]]; dous ou tres séculos máis tarde, e de maneira independente, apareceu no [[Exipto]]. Desde Mesopotamia, a técnica extendeuseestendeuse ao reino viciñoveciño de [[Elam]] e, desde este, pasou ao [[val do Indo]] a mediados do III milenio a.C. Na [[China]], os primeiros textos apareceron, tamén de maneira independente, a mediados do II milenio.
 
En todos os casos, tanto a estrutura interna como a evolución da tecnoloxía asociada son moi semellantes:
 
En primeiro lugar úsanse signos que representan esquematicamente obxecosobxectos ([[pictograma]]s) e estes pásanse a ler como [[palabra]]s, convertíndoseconverténdose así en [[logograma]]s. Ademais, os logogramas adquiren unha lectura alternativa como entidades fónicas sen significado semántico intrínseco ([[silabograma]]s).
 
Os medios inmediatamente anteriores á escrita consistiron no que o arqueólogos denominan ''[[bula]]s'', pequenas bolas de [[arxila]] marcadas por fora con selos cilíndricos e con fichas, tamén de arxila, no interior. Estas fichas teñen formas diferentes e probabelmente representan unhas numerais (1, 10 ou 60) e outras bens típicos da cultura mesopotámica, como cabezas de gando ou recipientes. Ás veces, as bulas tamén levan impresas no exterior marcas que coinciden coa forma e número de fichas do interior. Usáronse entre os anos 5000 e 4000 a. de C. en [[urukUruk]], [[Susa]] e o curso medio do [[Éufrates]]. Suponse que o vendedor ou subministrador enviaba a mercadoría e asegurábase de que chegaba intacta, na mesma cantidade en que fora expedida, facéndoaafacéndoa acompañar destas bulas. Moitas delas atopáronse sen rachar, o que indica que se confiaba na integridade da mensaxe transmitida.
 
Comezouse entón a prescindir das fichas e a gravar sempre os sinos e se selase o documento, co cal as novas ''tabelas'' perdían tamaño e gañaban en estabilidade, o que facilitaba o seu manexo e arquivo.
Arredor do ano -3300, os pictogramas pasaron a representar palabras dunha lingua viva, o [[lingua sumeria|sumerio]], tornándose en logogramas. Nesta época usábanse preto de dous mil signos lingüísticos.
 
O paso seguinte deuse ao abstraer o son puro dun signo prescindindo do contido semántico da figura. O sumerio era unha lingua eminentemente mono[[sílaba|silábica]], co que se obtivo un repertorio extenso de sílabas puras, ou ''silabogramas''. Estes signos podíanse ler como representación de obxectosouobxectos ou ben para representar palabras dificilmente representábeis mediante logogramas, como os nomes abstractos e verbos de difícil representación. Cos silabogramas resultaban máis difíceisdifíciles de memorizar, pero eran máis flexíbeis á hora de codificafrcodificar a linguaxe, o que favoreceu que se reducise o seu número. Na época de [[Gamdat Nasr]] (arredor do ano -3000), usábase xa o mesmo conxunto de signos de maneira uniforme en todo o sulsur da [[Babilonia]].
 
Se nun principio a escrita acompañaba exclusivamente a cultura oral e se reducía a mensaxes simples que anotaban unicamente os datos esenciais dun proceso, cos silabogramas foi posíbel escribir textos moito máis complexos, como himnos, proverbios e conxuros máxicos. En volta do -2300, xa se plasmaban co mesmo repertorio de signos os matices [[morfoloxía|morfolóxicos]] e [[sintaxe|sintácticos]] de tres linguas diferentes, o [[Lingua eblaíta|siro-eblaíta]], o [[lingua sumeria|sumerio]] e o [[Lingua acadia|acadio antigo]].
 
A escrita [[cuneiforme]]] foi un desenvolvemento forzado pola utilización dun punzón de cana ou de folla de cana sobre as tabelas de arxila. Estas representacións adoptaban a forma de liñas rectas e difundíronse moi rapidamente. Os documentos importantes ianían sempre autentificados por medio de un ou varios selos.
 
==Particularidades do sistema ortográfico galego==
* Mantemento dun grafema para o cal non existe pronuncia: o ''h'';
* Existencia dunha disimetría na escrita das consoantes oclusivas velares:
** Fronte ó uso prescrito de ''gu'' ante ''e'' e ''i'', débese utiliarutilizar ''g'' ante ''a'', ''o'' e ''u'';
** Para este mesmo fonema consonántico sonoro seguido de semivogal velar, débese usar ''gü'' ante ''e'' e ''i'' e usar ''gu'' ante ''a'', ''o'' e ''u'';
** Mentres que ante ''a'', ''o'' e ''u'' debe escribirse ''c'', ante ''e'' e ''i'' debe usarse ''qu'';
 
==Véxase tamén==
* [[Normativa oficial do galego]].
* [[Materiais de escrita]].
 
[[Categoría:Sistemas de escrita]]
Usuario anónimo